Kategoria: Artykuły z czasopisma
ZANIM NAUCZĘ SIĘ WYCINAĆ
Kilka złożeń – ćwiczenia plastyczne dla dzieci w wieku 3–3,5 roku
Wspieranie całościowego rozwoju dziecka poprzez realizację zajęć metodą projektów jest idealnym ukierunkowaniem działań na polisensoryczną aktywność dzieci. Pamiętajmy, że poszukując odpowiedzi i rozwiązań, dziecko wzbogaca gromadzone doświadczenia dzięki integrowaniu wiadomości i umiejętności zdobytych w trakcie własnych poszukiwań i odkryć.
Zarówno dzieci, jak i dorośli często borykają się z nadmierną ilością cukru w diecie. Spożywamy zdecydowanie za dużo produktów, skuszeni słodkim smakiem, reklamą czy kolorowym opakowaniem. W przypadku dzieci najczęściej w ich diecie pojawiają się słodycze, słodkie napoje, chipsy, chrupki, żelki, ale również niewinne słodkie jogurty owocowe. W jaki sposób nauczyć dzieci, co oznacza zdrowe jedzenie?
Wydawać by się mogło, że pacynka nie jest dostatecznie konkurencyjną zabawką dla smartfona, elektrycznej hulajnogi, tablicy interaktywnej czy pieska robota. Niemniej jednak wzbudza w dzieciach duże zainteresowanie: chcą znać jej imię, rozmawiać z nią, dotykać, przybijać piątkę, głaskać, obserwować jej wygłupy i razem z całą grupą śmiać się do rozpuku z jej żartów.
Przedstawiana sytuacja edukacyjna jest konsekwencją pracy z tekstem literackim przedstawionym w artykule Czytanie w ruchu i w przestrzeni. Droga ku rozumieniu znaczeń.
Obserwując osoby dorosłe czytające dzieciom, nietrudno zauważyć, iż czytany tekst uzupełniają często gestem, stosowną mimiką, intonacją. Bardzo kreatywni sprzymierzeńcy rozwoju dziecka poprzez czytanie potrafią z tekstu wydobyć różnorodne formy ruchu, które demonstrowane dzieciom, zapraszają do zabawy. Kaczki kwaczą, stąd pojawia się próba ukazania tego poprzez ruch dłoni imitującej dzioby kacze, koty wspinają się i drapią pazurkami, stąd dłoń zamienia się w pazurzastą łapkę itd.
Czarny kot jako jedyny przedstawiciel kociej rodziny doczekał się swojego święta. Został wyróżniony spośród innych czarnych czworonogów niestety nie ze względu na swoje kocie atuty (liczbę niesamowitych cech związanych z jego charakterem, wyglądem i zwyczajami), ale niefortunne przekonanie, że jego pojawienie się znienacka przynosi pecha.
Informacje medialne, które nas otaczają, zdają się w sposób wyrazisty, szybki, skuteczny prowadzić nasze myśli na manowce. Ogrom form przekazu medialnego jest obecnie wszechobecny, stąd informacje ubrane w precyzyjną oprawę płyną rwącym potokiem, docierają do nas szybko i nas uwodzą, choć są tylko interpretacją źródła, z którego powstały. Częściej zawierzamy artykułom, posterom, niż odnosimy się do konkretnego zapisu prawa. Choć jesteśmy nauczycielami, nie zaglądamy do aktów normatywnych, czyli stosownych rozporządzeń, ale szybkim kliknięciem posyłamy poster z interpretacją informacji, nie z informacją.
Nastała jesień. Dla przedszkolaków często jest tylko przystankiem między słonecznym latem a śnieżną zimą. Jednakże jesień pcha się do przedszkola drzwiami i oknami, wypełniając sale kasztanami, żołędziami, koralami z jarzębiny czy szeleszczącymi liśćmi. To pora roku pełna dźwięków: od szelestów, szumów, szmerów do zdecydowanych do uderzeń kropli deszczu.
Dotyk – jeden ze zmysłów, dzięki którym człowiek poznaje, doświadcza i uczy się. Zmysł najbardziej rozległy. Zmysł, dzięki któremu odbieramy otoczenie już w życiu płodowym. Wreszcie to zmysł najbardziej niedoceniony, powstaje bowiem z tego samego listka zarodkowego co układ nerwowy.
Skończył się czas studiów i teoretycznego przygotowania do zawodu nauczyciela przedszkola. Pierwszy etap wprowadzający nas do podjęcia nowych obowiązków mamy już za sobą. Ukończyliśmy świadomie wybrany kierunek i stoimy u progu rozpoczęcia pracy pedagogicznej, wtedy też przychodzi czas na konfrontację teoretycznej wiedzy z praktyką. Poniżej przedstawiam subiektywny zbiór wskazówek ułatwiających organizację pracy w grupie i zagospodarowanie przestrzeni sali, zarówno dla początkujących nauczycieli, jak i tych starszych stażem.