W bieżącym numerze prezentujemy kształcenie umiejętności opisanych w czternastym obszarze działalności edukacyjnej przedszkola, określonym w podstawie programowej wychowania przedszkolnego jako: Kształtowanie gotowości do nauki czytania i pisania. Propozycja kształcenia umiejętności: dysponuje sprawnością rąk oraz koordynacją wzrokowo-ruchową potrzebną do rysowania, wycinania i nauki pisania.
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Ponad dziesięć lat temu w telewizji polskiej pokazywano serial dokumentalny Przedszkolandia. Opowiadał on o codzienności dzieci w zwykłym, państwowym przedszkolu. Odcinków było kilka, widziałam parę fragmentów. Utkwiły mi w pamięci dwa wątki: chłopiec zliczający wszystko, co się dało w budynku przedszkola, oraz para braci: jeden zaawansowany stażem, drugi – debiutujący. Kamera pokazała, jak chłopcy przychodzą do przedszkola, rozbierają się w szatni, chyba nawet wchodzą do sali starszego z braci, a potem pani mówi coś w stylu: „No dobrze, teraz już czas iść do swoich grup” i zabiera młodszego brata. Jego rozdzierające krzyki pamiętałam bardzo długo, podobnie jak swoje oburzenie: jak to? Dlaczego nie mogą pozwolić być tym chłopcom razem?!
Rodzice, obserwując rozwój własnego dziecka, szczególną uwagę – oprócz umiejętności motorycznych – poświęcają zdolnościom mówienia. Z doświadczeń terapeutycznych wynika, że ta sfera rozwoju jest przez opiekunów małych dzieci postrzegana jako jedna z najważniejszych. Jednakże rodzice dziecka zagrożonego niepełnosprawnością tracą często poczucie kompetencji rodzicielskich. Dlaczego tak się dzieje?
Masy sensoplastyczne są uwielbiane przez wszystkie dzieci. Są pachnące, kolorowe, o różnej strukturze i konsystencji. Pobudzają zmysły i dają szansę na rozwinięcie małej i dużej motoryki. Idealnie sprawdzą się na zajęciach z elementami SI, zapewniając doskonałą zabawę. Dzięki poniższym przepisom na masy można stworzyć prawdziwe arcydzieła na każdych zajęciach w różnych grupach wiekowych.
„Zobacz, on potrzebuje twojej pomocy” – jak nauczyć dziecko umiejętności dostrzegania potrzeb innych
Dostrzeganie potrzeb innych, wrażliwość na krzywdy, gotowość niesienia pomocy są umiejętnościami, które stają w opozycji do zachowań samolubnych, egoistycznych. Które z poniższych twierdzeń będą charakteryzowały w przyszłości nasze dzieci? Ja jestem najważniejszy, moje potrzeby są najważniejsze, cały świat jest dla mnie. Ja jestem ważny, moje potrzeby są ważne, ale inni ludzie też są ważni.
– Najpiękniejsze słowo na świecie? – Tata – bez wahania odpowiedział jeden ze znanych hollywoodzkich aktorów na pytanie postawione przez dziennikarza i łzy wzruszenia zagościły w jego oczach. Wielu mężczyzn bardzo emocjonalnie reaguje na wiadomość, że zostaną ojcami. Stojąc przed wyzwaniem nowej życiowej roli, tak naprawdę nie wiedzą do końca, co się za nią kryje. Ogromnemu szczęściu towarzyszą biegunowe uczucia. Czy podołam? Czy się sprawdzę? Jak pogodzę rolę taty z innymi życiowymi zadaniami? Czy nie popełnię błędów moich rodziców? Tak naprawdę nikt nie da nam gotowej recepty na to, jak zostać tatą.
Nie ulega wątpliwości, że wczesne lata życia dziecka są najbardziej znaczące dla jego prawidłowego rozwoju. W tym okresie ma miejsce rozwój układu nerwowego, któremu towarzyszy wzrost wszystkich funkcji motorycznych. Przyjmuje się również, że od urodzenia do siódmego roku życia trwa najbardziej intensywny rozwój percepcji dziecka.
Inspiracją do czerwcowych ćwiczeń z zakresu arteterapii jest motyl bielinek kapustnik. To najbardziej rozpoznawalny polski motyl, chociaż ostatnio coraz rzadziej widziany na naszych polach i w ogrodach. Dla rolnika jest to pasożyt, szkodnik, intruz...
A może warto przyjrzeć mu się z nieco innej perspektywy? Pochylić się nad nim i dostrzec jego piękno w białych skrzydłach z ciemnymi plamami czy drobnymi czarnymi kropeczkami na ich skraju? Namawiamy Was do dostrzegania piękna w motylach, owadach, zwierzętach, przyrodzie i ludziach oraz w samym sobie. Pochylajcie się nad dziećmi, dostrzegając w nich dobro i piękno każdego dnia. Uczcie dostrzegać je również w sobie! Akceptujcie siebie nawzajem!
W zapisach podstawy programowej wychowania przedszkolnego wprowadzonej Rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r. odnajdujemy dwa pojęcia: „oczekiwania poznawcze dzieci„ oraz „potrzeby rozwojowe„. Ich prawidłowe zrozumienie stanowi fundament konstrukcji dobrego programu wychowania przedszkolnego. Rezygnacja ze spełnienia oczekiwań poznawczych dzieci skutkuje problemami w rozwoju emocjonalnym, realizacja programu wychowania przedszkolnego nierespektującego rzeczywistych potrzeb rozwojowych może doprowadzić do jego deprawacji. Spełnianie zatem oczekiwań poznawczych i potrzeb rozwojowych staje się misją, zadaniem i wielką odpowiedzialnością przedszkola.
Nadreaktywność sensoryczna to jeden z trzech podtypów zaburzeń modulacji sensorycznej. Osoby prezentujące nadreaktywne reakcje na zmysły zazwyczaj reagują intensywniej na to, na co osoby z prawidłową modulacją sensoryczną nie reagują lub co sprawia im przyjemność. Reakcje osób nadreaktywnych są również zdecydowanie szybsze, powodują niepokój i przede wszystkim dyskomfort. Biorąc pod uwagę powyższą charakterystykę, warto przyjrzeć się nadreaktywności słuchowej, która nie tylko powoduje mało przyjemne odczucia, ale przede wszystkim sprawia, że słyszenie odgłosów otoczenia wywołuje dyskomfort graniczący niekiedy z bólem.
Nadchodzi lato! Dzieci z całą pewnością spędzą ten czas na wypoczynku z rodzicami. Już teraz przygotowują się do tego emocjonalnie, a to dobry moment, aby zaoferować im goegraficzne zabawy, które znakomicie wpiszą się w ich oczekiwania. Poza
tym przygotują je do wypoczynku na plaży i dbania o swoje bezpieczeństwo, m.in. poprzez baczne przyglądanie się kolorom flag wywieszanym przez ratowników. Dzięki prostym zabawom dzieci poznają różnice między jeziorem
a morzem, zasady wędrówki górskim szlakiem turystycznym oraz odpowiedniego przechodzenia nad potokiem.
Naturalna aktywność dzieci podczas spontanicznej zabawy pełna jest aspektów matematycznych. Nie można bowiem wydzielić procesów klasyfikowania, szacowania, mierzenia z aktywności konstrukcyjnej, badawczej, eksperymentalnej dzieci. Każdy rodzaj zabudowy przestrzeni w przedszkolu, układanie makiet z klocków, a nawet porządkowanie zabawek na półkach po zabawie to przestrzeń edukacyjna dla dzieci, pełna różnorodnych aspektów matematycznych.