Już w przedszkolu warto wprowadzić kilka ćwiczeń, które mogą okazać się pomocne w trakcie realizowania zagadnień związanych z dodawaniem i odejmowaniem w przestrzeni przedszkolnej. Mogą one stanowić inspirację dla nauczycieli oraz rodziców, ukazując tym samym, w jaki sposób można wykorzystać proste pomoce dydaktyczne, jak i otaczające nas przedmioty do kształtowania pojęcia dodawania i odejmowania w przedszkolu.
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Badanie i odkrywanie to jedne z najczęstszych aktywności, które podejmuje dziecko podczas zabawy. W toku takiej aktywności odkrywa nowe funkcje przedmiotów, bada ich właściwości, dowiaduje się też wiele nowego o sobie samym. Zabawa heurystyczna, w której wykorzystuje się przedmioty życia codziennego i materiały odpadowe, w pełni zaspokaja dziecięcą potrzebę eksploracji. Spróbujcie i przekonajcie się sami!
W 1999 r. po raz pierwszy w historii polskiego systemu oświaty wprowadzono dokument nazwany podstawą programową, czyli rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej przedstawiające fundament, na którym oparto budowę programów nauczania dla wszystkich etapów edukacyjnych – w tym także przedszkola. Do tego czasu obowiązywał w polskim systemie edukacji jeden państwowy program nauczania.
Umiejętności związane z obszarem rozwoju emocjonalnego dzieci to niezwykle ważna sfera rozwoju – ma spowodować, że dziecko będzie przygotowane do rozumienia emocji, uczuć własnych i innych ludzi, do dbałości o zdrowie psychiczne, że będzie to realizowane m.in. z wykorzystaniem naturalnych sytuacji pojawiających się w przedszkolu.
Jednym z zadań stawianych przed nauczycielem przedszkola jest tworzenie sytuacji edukacyjnych budujących wrażliwość estetyczną dzieci w odniesieniu do różnych sfer aktywności, w tym plastyki.
W działaniach przedszkolnych dotyczących życzliwości zachęcajmy dzieci do spojrzenia na świat trochę z innej perspektywy, rozmawiajmy z nimi, praktykujmy życzliwość, bądźmy dla nich wsparciem i przykładem.
Jesienią występują wielorakie zjawiska atmosferyczne. Warto uczynić je tematem zabaw dla przedszkolaków. W ten sposób łatwo będzie utrwalić bieżące doświadczenia w ich pamięci. Zabawy ruchowe, których fabuły opowiadają o zróżnicowanych zjawiskach pogodowych (mgle, burzy, gradzie, deszczu, wietrze) i wichurze warto wykorzystać do edukacji przyrodniczej.
Nie jest prawdą, że nasza wyobraźnia jest aktywna tylko wtedy, gdy ktoś chcąc nam opowiedzieć o czymś, prosi – „Wyobraź sobie, że…”. Wyobraźnia powinna być aktywna zawsze, gdy przechodzimy przez ulicę, kiedy gramy w szachy, wreszcie – gdy biatlonista, stojąc czy leżąc, strzela do tarczy. Potrzebujemy wyobrażeń ruchu, przestrzeni w naszej głowie, aby trafnie podjąć decyzję: idę szybko, skaczę konikiem, strzelam.
Komunikacja to źródło poznawania samego siebie, własnych możliwości, innych ludzi, otoczenia i świata. Porozumiewanie się pozwala na zaspokojenie podstawowej potrzeby psychicznej człowieka – kontaktu z drugim człowiekiem, wspólnego przeżywania, działania, tworzenia, bycia. Dla każdego człowieka, także dla przedszkolaków, komunikacja jest istotnym elementem funkcjonowania w relacjach z rodziną, rówieśnikami, nauczycielami i innymi ludźmi.
Pięcioletnia Marysia najchętniej bawi się w schronisko dla zwierząt. Albo w hotel dla psów lub rezydencję królików. Z zapałem buduje domki, budy i wille oraz łóżka, hamaki i inne elementy wyposażenia dla pluszowych zwierzaków. „Ty chyba bardzo lubisz zwierzęta. Świetnie się nimi opiekujesz, jesteś bardzo troskliwa” – mówią dorośli. Troskliwa i opiekuńcza? Pewnie tak. Ale Marysia w swoich zabawach realizuje też inny talent – budowania, konstruowania, projektowania. Dla swoich pluszaków potrafi stworzyć domek niemal ze wszystkiego, w niepotrzebnych odpadach dostrzega możliwości wykorzystania, jakich inni nie widzą. Tworzy konstrukcje z kawałków tektury, które wzmacnia taśmą klejącą, z klocków, których różne rodzaje potrafi połączyć w jedną całość. Pudełka, sznurki, skrawki materiałów w jej małych dłoniach stają się windą, altanką lub oranżerią.
Planując działania dydaktyczne na dany miesiąc, należy uwzględniać przede wszystkim dobro dziecka, jego harmonijny wielostronny rozwój, ale również sprawy przyziemne, takie jak: porę roku, aktualny kalendarz uroczystości przedszkolnych, potrzeby środowiska lokalnego i realizację podstawy programowej. Pod uwagę bierzemy również warunki jej realizacji, czas który należy przeznaczyć na różne aktywności: zabawę swobodną, pobyt na świeżym powietrzu itp. Gdzie możemy umieścić zajęcia wprowadzające podstawy kodowania, w której części dnia, kiedy czasu do zagospodarowania wcale nie zostaje dużo, czy mamy uczyć programowania kosztem innych aktywności? Nie! Popatrzmy na to inaczej…
Poszerzanie znajomości oraz rozwijanie umiejętności rozróżniania i klasyfikowania poszczególnych figur geometrycznych i ujmowania stosunków przestrzennych stanowi jedno z zadań w ramach edukacji matematycznej na pierwszym szczeblu kształcenia – już w trakcie przebywania dziecka w przestrzeni przedszkolnej. Potwierdzeniem tego jest zapis w podstawie programowej, w której czytamy: „Dziecko kończące wychowanie przedszkolne rozróżnia przedmioty, obiekty, kolory, podstawowe figury geometryczne i porównuje ich wielkości”.