Nie da się ukryć, że posiłek w przedszkolu to jeden z najtrudniejszych momentów w rozkładzie dnia. Wymaga dużej sprawności organizacyjnej oraz umiejętności zapanowania elementami. Jak zatem wejść w rolę efektywnego strażnika dobrych manier przy stole, który musi zmierzyć się ze złymi nawykami swoich podopiecznych? Grono pedagogiczne stoi przed nie lada wyzwaniem!
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Aby wkraczający do przedszkola maluch mógł czuć się w nim bezpiecznie, musi nabyć wiele umiejętności samodzielnego funkcjonowania. Na tym etapie rozwoju przedszkolak potrzebuje pomocy i wsparcia ze strony dorosłych. To właśnie pani w przedszkolu powinna stać się dla niego ukochaną osobą, która będzie go wspierać w pokonywaniu trudności związanych z adaptacją i doskonaleniem czynności samoobsługowych.
Rozwijanie myślenia przyczynowo-skutkowego to jeden z celów edukacji w przedszkolu. Jak twierdzą Edyta Gruszczyk-Kolczyńska i Ewa Zielińska, „rozumowanie przyczynowo-skutkowe jest obecne w większości sytuacji, w których dziecko uczestniczy. Sztuka polega na tym, żeby je wydobyć i skłonić dziecko do dostrzeżenia związków przyczynowo-skutkowych”.
Fabuła, odgrywanie ról, narracja, gry dydaktyczne, dyskusja grupowa, myślenie twórcze oraz problemowe, wizualizacja i jeszcze więcej w ramach jednej metody? Dlaczego nie! Dzięki metodzie storyline zajęcia stają się atrakcyjne, a także dostarczają intensywnych i różnorodnych bodźców dzieciom, co przekłada się na ich wszechstronny rozwój!
Od wielu lat w polskich palcówkach wychowania przedszkolnego organizowane były dodatkowe zajęcia z języka obcego dla dzieci. Uczestniczyły w nich dzieci na wniosek rodziców. Obecnie, za przyczyną zmian w podstawie programowej, przedszkole obowiązkowo powinno wykorzystywać naturalne sytuacje edukacyjne, aby dzieci mogły zbierać pierwsze doświadczenia budujące zainteresowanie dziecka językiem obcym nowożytnym.
Kim jest człowiek, dziecko, przedszkolak, uczeń przedstawiony w Rozporządzeniu Ministra Edukacji z dnia 14 lutego 2017 r.? Spróbujmy odpowiedzieć na to pytanie w odniesieniu do dzieci najmłodszych, przedszkolaków, dokonując analizy celu wychowania przedszkolnego w ujęciu antropologicznym, a także w wymiarze praktycznym.
Kilkuletnie dziecko uczy się właściwie przez cały czas. Wiedzione wrodzoną ciekawością świata z zapałem poznaje otoczenie. Robi to zgodnie ze swoimi możliwościami i potrzebami – emocjonalnie, wielozmysłowo, w ciągłym ruchu.
Funkcją prezentowanych ćwiczeń arteterapeutycznych jest wspieranie zdrowia psychicznego dziecka poprzez potraktowanie sztuki jako narzędzia do adekwatnego i lepszego poznania samego siebie, rozpoznawania własnych mocnych stron, nie zaprzeczając tym słabym, nazywania własnych emocji i korzystania z nich, dostrzegania swoich potrzeb i świata wartości, kształtowania odpowiednich relacji społecznych, szukania sposobów rozwiązywania trudności, ale bez zapominania o budowaniu pozytywnych relacji w grupie.
Podczas wyprawy do lasu lub parku bardzo łatwo gromadzi się różnorodne „skarby natury". Warto uczynić z nich motyw przewodni przyrodniczych zajęć dydaktycznych, odświeżając w pamięci dzieci to, co zaobserwowały w naturze. Zabawy ułatwiające porozmawianie z przedszkolakami o orzechach laskowych i włoskich, szyszkach, żołędziach, kasztanach oraz jarzębinie pozwolą na utrwalenie wiadomości przyrodniczych zgromadzonych w plenerze. Zebrane plony można wykorzystać podczas zajęć plastycznych uwrażliwiają wychowanków na zróżnicowanie barw jesieni.
Muzeum – statyczny świat przedmiotów z odległych czasów, niedostępny dla wszystkich zmysłów, chroniony przez szklane gabloty, nudny, bezduszny, bezbarwny? To najsmutniejszy, ale niestety jeden z najpopularniejszych opisów dotyczących odbioru sztuki muzealnej. Jeżeli dołączymy do tego katalog barier w postaci trudności w zrozumieniu treści przekazu, brak przewidywalności w zachowaniu najmłodszych, możliwość przypadkowego zniszczenia eksponatu – to przestanie nas dziwić fakt, że na liście atrakcji spędzania czasu wolnego z dzieckiem zwiedzanie muzeów znajduje się gdzieś na samym końcu. Dlatego też jednym z ważnych zadań stojącym przed placówkami edukacyjnymi, szczególnie tymi przeznaczonymi dla dzieci w wieku przedszkolnym, jest wprowadzenie dziecka w świat sztuki muzealnej poprzez dostarczenie prawidłowych wzorów świadomego uczestnika i odbiorcy dóbr kultury, rozbudzenia szacunku do przeszłości, tradycji, dzieła i jego twórcy, uwrażliwienie na piękno dziedzictwa kulturowego.
Czy przedszkolaki powinny być objęte terapią logopedyczną? Czy dla trzylatków to nie za wcześnie? Takie wątpliwości pojawiają się w rozmowach z rodzicami. Specjaliści – logopedzi, lekarze, terapeuci i nauczyciele – doskonale wiedzą, że im wcześniej rozpoczniemy terapię, tym większe szanse ma dziecko na uzyskanie pozytywnych efektów. Rozwój języka i mowy ułatwia dziecku funkcjonowanie w grupie rówieśniczej, pozwala też na angażowanie się w różnorodne aktywności. Prawidłowy rozwój mowy warunkuje prawidłowy rozwój psychofizyczny, zaburzenia w rozwoju mowy wpływają też na zburzenia w innych sferach rozwojowych.
Jeden z obszarów z zakresu edukacji matematycznej, charakterystyczny dla edukacji przedszkolnej, to miara i mierzenie. Podczas realizowania tego zagadnienia dziecko ustala, co jest większe, co mniejsze, dokonuje pomiaru na różne sposoby, np.: dłonią, palcami, łokciem, krokami, stopą czy określonymi przedmiotami oraz porównuje długości, np.: pasków, sznurków, tasiemek, przedmiotów codziennego użytku. Ponadto dzieci zapoznają się w tym okresie z przyrządami służącymi do mierzenia (np. z linijką czy ekierką).