Kategoria: Artykuły z czasopisma

Prawidłowy rozwój mowy dziecka niewątpliwie jest niezmiernie ważny dla każdego rodzica. Pomimo faktu, że zwiększa się świadomość w zakresie poznawania prawidłowości rozwoju psychomotorycznego u dzieci, niektórzy rodzice nadal czerpią wiedzę o rozwoju swego dziecka, porównując je do rówieśników czy starszego rodzeństwa. Z jednej strony zaczynają się wówczas niepotrzebnie niepokoić o różne rzeczy, z drugiej zaś potrafią nie zauważyć drobnych nieprawidłowości, mogących wpłynąć na późniejszy rozwój mowy ich pociech.

W kalendarz imprez przedszkolnych od lat na stałe wpisują się uroczystości rodzinne o charakterze świątecznym. W zależności od placówki przybierają one różne formy. Najczęściej są to koncerty kolęd i pastorałek, podczas których do wspólnego śpiewania włączani są zaproszeni goście, lub typowe widowiska jasełkowe, w których występują sztandarowe postaci opowieści biblijnej. Przygotowując przedstawienie 
z okazji świąt Bożego Narodzenia, najczęściej sięgamy po sprawdzone scenariusze, które z chęcią rokrocznie powielamy, wychodząc z założenia, że to, co tradycyjne, zawsze dobrze się przyjmie, a to, co sprawdzone, nie nastręczy trudności, znacznie ułatwi pracę i zaoszczędzi czasu. Czasami poszukujemy nowych propozycji oferowanych przez rynek edukacyjny i umiejętnie dopasowujemy je do potrzeb, umiejętności i możliwości artystycznych grupy. Zdarza się również, że ceniąc sobie własne pomysły i samodzielną twórczość, tworzymy ciekawe projekty artystyczne, które śmiało i z dużym powodzeniem realizujemy. 

Przedszkole jest tym cudownym miejscem dla małego dziecka, w którym zarówno swobodnie i spontanicznie bawi się, jak i w sposób kierowany oraz celowy uczy się funkcjonowania w świecie. Dziecko rozwija się w grupie. Czyli z jednej strony ważne jest zadbanie 
o indywidualny rozwój każdego przedszkolaka, jak i nie mniej istotne staje się pokazywanie mu, na czym polegają współpraca, współdziałanie i komunikowanie się z innymi. 

Metoda dynamicznych obrazów bardzo często wykorzystuje graficzną aktywność dzieci. Jest to rytmiczne kreślenie, mazanie, rysowanie, a nawet pisanie, także malowanie, stemplowanie z wykorzystaniem najróżniejszych narzędzi i technik. Ruch i aktywność polisensoryczna proponowane w metodzie doskonalą systematycznie proces przetwarzania danych zmysłowych, co także wpływa na coraz większą sprawność motoryczną dzieci. Oczywiście wszystkie tego typu aktywności podejmowane są przez dzieci według przyjętych charakterystycznych dla systemu Edukacja przez ruch założeń. Przede wszystkim metoda, aby być rzeczywiście metodą wspierania edukacyjnej aktywności dziecka, musi być ściśle określonym sposobem działania, które warunkuje istotę powstania tejże metody. 

Mówi się, że grzybobranie to jesienna choroba Polaków. Dzięki kultywowanej tradycji rodzinnych grzybobrań przedszkolaki zazwyczaj wiedzą, że pieczarki z pizzy to nie jedyne grzyby jadalne. Ich bogactwo w polskich lasach zachwyca, nazwy zaskakują. Dlatego właśnie grzyby rosną także w piosenkach i są wdzięcznym tematem zabaw muzycznych. Zapraszam dziś zatem na grzybobranie – dźwiękobranie.

20 listopada obchodzimy Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. Szczegółowo opisuje go Konwencja o Prawach Dziecka przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych 20 listopada 1989 r. Z tej okazji postanowiłam poświęcić listopadowy artykuł sytuacji szczególnej, w której prawa te mogą być przez dorosłych łamane. Zdaję sobie sprawę, że nie jest to „łatwy i przyjemny” temat, jednak równocześnie nie mam najmniejszych wątpliwości, że obowiązkiem wszystkich dorosłych pracujących z dziećmi (nauczycieli, pedagogów, psychologów, logopedów itd.) jest umiejętność rozpoznawania oznak krzywdzenia oraz podejmowanie odpowiednich działań interwencyjnych. 

Praca przedszkola w tzw. reżimie sanitarnym stworzyła wiele dyskusji szczególnie w przestrzeni portali dyskusyjnych. W tym roku szkolnym w sposób szczególny nauczyciele będą zwracać uwagę na bezpieczeństwo nie tylko dzieci, lecz także własne, na higienę, a w niektórych województwach nawet na taki sposób organizacji pracy, aby dzieci bawiąc się, utrzymywały od siebie stosowny dystans. To właśnie ten dystans u niektórych rodzi sprzeciw, przecież dzieci tęsknią za sobą; idąc do przedszkola, chcą bawić się razem, mają taką potrzebę. Z drugiej strony w jaki sposób taki dystans zrobić i utrzymać, czy to w ogóle realne? Przecież dziecko najpierw kieruje się emocjami, a potem włącza rozum. Kolejny problem to symptomatyczna faza rozwoju naturalnego każdego dziecka. Bywa, iż te najmłodsze przedszkolaki zachowują się jeszcze jak zupełne maluchy i wpychają do buzi, co popadnie: własne palce, które przed chwilą trzymały klocki, same klocki, a nawet rękawiczki i inne akcesoria, które tak fajnie się gryzie z punktu widzenia owego przedszkolaka. 

Początek roku szkolnego to wejście do przedszkola nieco odmienionego. Najczęściej nauczyciele, znając osiągnięcia dzieci uzyskane przy końcu poprzedniego roku, realizowany program wychowania przedszkolnego oraz przede wszystkim potrzeby rozwojowe swych podopiecznych, zmieniają nieco aranżację sali przedszkolnej, tworząc nowe kąciki do zabaw, inaczej układają zabawki, konstruują inne miejsca przy ścianach, np. do samodzielnych zabaw graficznych, czasami nawet zmieniają kolorystykę sali.