Wakacje to doskonały czas na rozwijanie indywidualnych umiejętności i zdolności z różnych obszarów wiedzy. Nie musi być to okres bezproduktywny, ale twórczy czas przygotowujący do realizacji kolejnych, coraz bardziej wymagających i trudniejszych zadań w następnym roku edukacji. Winno się jednak pamiętać, trenując z dzieckiem nowe umiejętności (…) [ważne], by miało to formę zabawy. Umysł dziecka można ćwiczyć na różne sposoby: od zadań wykonywanych w książeczkach, przez zabawy plastyczne, aż po gry ruchowe (…). Opierając się na tym, co (…) dziecko lubi i co je angażuje, wzmacniasz jego predyspozycje rozwojowe i umożliwiasz pełny rozwój potencjału, który w nim drzemie”.
Kategoria: Artykuły z czasopisma
Wizyta w kinie to wydarzenie kulturalne zarówno dla małych i dużych widzów. Dla najmłodszych jest swojego rodzaju przygodą, która może zostawić wiele niezapomnianych wzruszeń i pozytywnych emocji. Do każdego wydarzenia kulturalnego należy się odpowiednio przygotować, żeby spełniło swoją funkcję. Wśród ważnych aspektów składających się na szczególną atmosferę i magię kina nie można pominąć zasad savoir-vivre’u, które obowiązują zarówno małych, jak i dużych amatorów X Muzy.
Rozwój ruchowy dziecka w dużej mierze zależy nie tylko od inwencji ruchowej samego dziecka, ale i od środowiska, w jakim ono przebywa. Bardzo duży wpływ na to, w jaki sposób dziecko spędza czas, ma jego środowisko rodzinne.
W przedszkolach możemy coraz częściej spotkać dzieci wyróżniające się różnego rodzaju zdolnościami. Mogą to być uzdolnienia z różnych dziedzin: pisania, czytania, liczenia, muzyki czy plastyki. Jednak nie zawsze praca z takimi dziećmi jest odpowiednio ukierunkowana i przygotowana. Zazwyczaj radzą sobie one same, nie sprawiając problemów wychowawczych. Zdarzają się jednak sytuacje, gdy dziecko zaniedbywane przez nauczyciela czy rodziców nie rozwija swoich uzdolnień. Wtedy staje się kłopotliwe, chcąc zwrócić na siebie uwagę. Nie jest w stanie samodzielnie rozwijać swoich zdolności, potrzebuje kogoś kto będzie nim kierował.
Zgodnie z dyspozycją § 9 ust. 1 rozporządzenia, obok poświadczonych kopii dokumentów potwierdzających posiadanie kwalifikacji zawodowych i aktu nadania stopnia nauczyciela mianowanego oraz zaświadczenia dyrektora przedszkola do wniosku o podjęcie postępowania kwalifikacyjnego o nadanie stopnia nauczyciela dyplomowanego załącza się opis i analizę realizacji wymagań określonych w § 8 ust. 2, pkt 1–3 i 5 rozporządzenia oraz opis i analizę realizacji co najmniej trzech wymagań, o których mowa w § 8 ust. 2, pkt 4, lit. a–f rozporządzenia.
Kiedy nadchodzą wiosenne dni, aż szkoda nie skorzystać ze sprzyjającej pory roku i nie zorganizować dodatkowych zajęć czy warsztatów na świeżym powietrzu. To idealny czas, aby połączyć dobrą zabawę z nauką i zdrowym ruchem. Wiosenno-letni czas festynów warto rozpocząć, a my doradzimy, jak urozmaicić takie wspólne spotkanie.
W bieżącym numerze prezentujemy kształcenie umiejętności, opisanej w piętnastym obszarze działalności edukacyjnej przedszkola, określonej w podstawie programowej wychowania przedszkolnego, jako: Wychowanie rodzinne, obywatelskie i patriotyczne. Propozycja kształcenia umiejętności: 4) wie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, a stolicą Polski jest Warszawa.
Rozmowa z Antoniną Grzelak – koordynatorką Ogólnopolskiego Projektu Edukacyjnego „Podróże Misiołanków” oraz autorką cyklu filmów z poradami dla rodziców Tosia Samosia. Z wykształcenia psycholog i muzyk. Doświadczenie w pracy z najmłodszymi zdobywała przez kilkanaście lat, prowadząc warsztaty muzyczne dla przedszkolaków w ramach poznańskiej Pro Sinfoniki.
Na początku najlepszym „przyjacielem” dziecka jest rodzic. Dziecko chętnie spędzałoby cały czas z jednym z nich, a najchętniej z obojgiem na raz. Specjalnie używam cudzysłowu, ponieważ rodzic z definicji nie może być „przyjacielem”. Przyjaźń zakłada równość pozycji, gotowość do podobnej otwartości, kolokwialnie mówiąc: w przyjaźni (jeśli myślimy o bilansie dłuższym okresie czasu) tyle samo powinno się dawać, co brać. Związek z rodzicem nie jest związkiem symetrycznym – rodzic ma większe doświadczenie niż dziecko, znajduje się na innym etapie rozwojowym, ma więcej doświadczeń, więcej zasobów. Relacja nie jest symetryczna, ponieważ to dorosły daje więcej dziecku, kieruje jego aktywnością, towarzyszy mu, czasem je wyręcza. Wybacza błędy, zachęca do prób, pomaga uporać się z emocjami. Można powiedzieć, że kontakt z rodzicem jest w pewnym sensie łatwiejszy niż kontakt z rówieśnikami – oni nie dają dziecku taryfy ulgowej, nie naginają reguł, niechętnie ustąpią, nie pomogą wyjść z emocjonalnego splątania. Kontakt z dorosłym rządzi się zupełnie innymi prawami niż kontakt z drugim dzieckiem.
W słowniku języka polskiego możemy przeczytać, że wstyd to „przykre, upokarzające uczucie spowodowane świadomością niewłaściwego, złego, hańbiącego postępowania (własnego lub czyjegoś), niewłaściwych słów, świadomością własnych lub czyichś braków, błędów itp., zwykle połączony z lękiem przed opinią”. Wstyd jest bardzo trudną emocją, ponieważ dotyka poczucia własnej wartości. Jest też emocją pojawiającą się nieco później w rozwoju dziecka, gdyż wymaga zrozumienia i przyjęcia pewnych norm oraz odrębności innych osób, które mogą nas oceniać.
Pracując z przedszkolakami, niejednokrotnie z sentymentem sięgamy po zabawy, które znamy z własnego dzieciństwa. Gdyby jednak uważnie wczytać się w dawne opracowania metodyczne, to okazałoby się, że niektóre z nich były znane już naszym dziadkom czy wręcz prapradziadkom. Wiele takich dawnych zabaw prezentowaliśmy już w „Wychowaniu w Przedszkolu” . Poniżej prezentujemy kolejnych dwadzieścia dawnych gier i zabaw. Można je z powodzeniem wykorzystać w codziennej pracy z przedszkolakami.