Dołącz do czytelników
Brak wyników

Jak zostać kulturalnym widzem,
czyli kilka słów o kinowym savoir-vivrze

Artykuły z czasopisma | 20 listopada 2017 | NR 28
261

Wizyta w kinie to wydarzenie kulturalne zarówno dla małych i dużych widzów. Dla najmłodszych jest swojego rodzaju przygodą, która może zostawić wiele niezapomnianych wzruszeń i pozytywnych emocji. Do każdego wydarzenia kulturalnego należy się odpowiednio przygotować, żeby spełniło swoją funkcję. Wśród ważnych aspektów składających się na szczególną atmosferę i magię kina nie można pominąć zasad savoir-vivre’u, które obowiązują zarówno małych, jak i dużych amatorów X Muzy.

Temat zajęć:

Jak zostać kulturalnym widzem?

Cele ogólne:

•     przygotowanie dzieci do kulturalnego odbioru sztuki filmowej,
•     nabywanie umiejętności odczytywania informacji podanych w formie uproszczonych rysunków,
•     kształtowanie współpracy w obrębie grupy poprzez stawianie zadań do wykonania.

Cele szczegółowe:

Dziecko:
•     wie, jak należy prawidłowo zachować się w kinie,
•     rozumie sens informacji podanych w formie uproszczonych rysunków,
•     współpracuje w zespole, 
•     podejmuje próby uzasadnienia własnego wyboru,
•     bierze aktywne udział w zabawie ruchowej,
•     odczuwa satysfakcję z dobrze wykonanego zadania, 
•     koncentruje uwagę na słowie mówionym,
•     prawidłowo rozpoznaje zapis swojego imienia.

Metody:

słowne, czynne (zadań stawianych do wykonania).

Formy: 

praca z całą grupą, zespołowa, indywidualna.

Wiek dzieci: 

 5–6 lat.

Pomoce: 

duży ekran do projekcji filmów, 9 pudełek kartonowych w formie sześcianu, 18 ilustracji w formie uproszczonych rysunków, 3 worki w różnych kolorach, dyktafon, płyta CD Kiedy maluchy zmieniają się w zuchy, Tańce integracyjne, koperty z imionami dla każdego dziecka, szablon biletu kinowego, order z napisem kulturalny widz, krążki w 3 kolorach.

Literatura:

w sali zajęć rozstawiony ekran do projekcji filmów, za nim ustawione 3 worki, na podłodze poukładane krążki.

 

Przebieg zajęć:

  • Kto zagościł w naszej sali? – prezentacja w formie zagadki.

Dzisiaj odwiedził nas niezwykły gość. Przybył do nas z miejsca, w którym wiele foteli ustawionych jest w rzędach, z miejsca, w którym wszyscy patrzą tylko w jedną stronę, a patrzą na ścianę, która jest biała i płaska i pokazuje nam świat w obrazkach. 

Czy wiedzie, kto i skąd do nas przybył?
Posłuchamy, co ważnego ekran ma nam do powiedzenia.

  • Prośba Ekranu – słuchanie nagrania odtwarzanego z dyktafonu – koncentrowanie uwagi na słowie mówionym.

Witam was, drogie dzieciaki! Przybyłem do was prosto z mojego ukochanego kina. Dowiedziałem się, że jutro wybieracie się na film „Agi Bagi”. Wasza pani zdradziła mi, że dla niektórych będzie to pierwsza wizyta w kinie. Czeka was wspaniała filmowa przygoda. Ale jak wiecie, do każdej wizyty trzeba się dobrze przygotować. Przede wszystkim musicie wiedzieć, jak należy zachowywać się w kinie. A wierzcie mi, nie jest to łatwa sztuka. Ostatnio gościłem u siebie dzieci z innego przedszkola. Ucieszyłem się, gdy zobaczyłem tyle roześmianych buź, ale, niestety, szybko się zasmuciłem. Te przedszkolaki nic, ale to zupełni nic nie wiedziały o dobrym zachowaniu. Krzyczały, skakały po fotelach, objadały się cukierkami i zostawiły po sobie ogromny bałagan. Chciałbym, żeby to się już więcej nie powtórzyło. Postanowiłem, że odwiedzę różne przedszkola i wspólnie z dziećmi zastanowimy się, jak zostać kulturalnym widzem. Czy zgodzicie się, abym został dzisiaj waszym nauczycielem?... Jeśli tak, zapraszam do wspólnej zabawy! 

  • Usiądź w fotelu – zabawa ruchowa do muzyki La bastringlo (materiały KLANZA) – w trakcie muzyki dzieci przeskakują przez kolorowe krążki; na przerwę w muzyce siadają na jednym z nich.
  • Kolorowy krążek mam – podział na zespoły; dzieci biorą krążek, na którym siedziały, i łączą się w zespoły według kolorów. 
  • W labiryncie złych zachowań (praca w zespołach) – dzieci wybierają worek w kolorze swojego zespołu, słuchają instrukcji odtwarzanej z dyktafonu (głos Ekranu), wysypują zawartość worka. Na trzech sześcianach są umieszczone po dwie ilustracje, jedna z nich przestawia negatywne zachowanie, druga – pozytywne. Zadaniem dzieci jest wskazanie zachowania niepożądanego w kinie (przykład ilustracji: dziecko siedzi w fotelu z nogami opartymi o fotel z naprzeciwka, dziecko skacze po fotelu, dziecko siedzi spokojnie, śmieci w koszu, śmieci obok fotela itp.).

Oto wasze zadanie, drogie przedszkolaki. W workach ukryte są kolorowe kwadraty. Na nich znajdziecie różne obrazki przedstawiające zachowania dzieci w kinie. Wybierzcie te, które tak bardzo mnie ostatnio zasmuciły. Chciałbym się od was dowiedzieć, jak nie należy zachowywać się w kinie. 

  • Kinowy savoir-vivre (prezentacja zespołów) – chętne dzieci opowiadają o swoich wyborach, próbują je uzasadnić, następnie układają sześciany według kolejności przyklejonych na nich kropek. 

Zespół I – prezentuje zachowania związane z nieprawidłowym siedzeniem na fotelu podczas seansu filmowego. Po każdej prezentacji następuje podsumowanie działań dzieci. 

Ekran – (słuchanie nagrania odtwarzanego z dyktafonu):

W fotelu kinowym zasiadamy wygodnie,
nie kopiemy w inny z naprzeciwka,
po nim nie skaczemy, nóg na niego nie zakładamy
i zawsze o tym pamiętamy,
źe fotel kinowy nie służy do bujania,
tylko do przyjemnego oglądania.

    
Zespół II – prezentuje zachowania związane z głośnymi rozmowami w czasie oglądania seansu.
    
Ekran:

To jest przecież oczywiste,
że kino to nie miejsce do gadania,
ale do kulturalnego oglądania,
głośno w nim nie rozmawiamy,
innym widzom nie przeszkadzamy
telefony wyłączamy, nie krzyczymy 
do kolegi i do mamy,
szeptem się porozumiewamy
i oczy na ekran zwrócone mamy.

    

Zespół III – prezentuje zachowania związane z zachowaniem porządku w kinie.
    
Ekran: 

Popcorn w kinie jemy spokojnie,
nie rzucamy nim w nikogo,
batoniki i cukierki mają szeleszczące papierki,
nie bierzemy ich do kina,
bo zakłócimy spokój innego widza.
A gdy skończymy oglądanie,
zabierzemy wszystkie śmieci
i do kosza powrzucamy,
bo dobre maniery znamy.

 

Dzieci ustawiają ścianę z sześcianów według kolejności umieszczonych na nich kropek (uwaga organizacyjna: zespół I na ilustracjach ma kropki czerwone od 1 do 3, zespół II na ilustracjach ma kropki niebieskie od 1 do 3, podobnie zespół zielony). 

Następnie wszyscy przechodzą na drugą stronę ściany, na której widnieje rysunek Ekranu ze smutną buzią. Nauczycielka proponuje, żebyśmy przestawili ścianki, tak żeby Ekran był zawsze zadowolony. Przy muzyce przedstawiciele zespołów odwracają ścianki na dobre zachowanie obowiązujące w kinie. Potem dzieci przechodzą ponownie na drugą stronę ekranu i widzą rysunek Ekranu z uśmiechniętą buzią. 

 

Savoir-vivre małego kinomana

Jaki strój do kina?...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy