Dołącz do nas

Wychowanie w przedszkolu

Autor Kałuba-Korczak Anna

O przyjaźniach z przedszkola

Przyjaźnie są bardzo ważnym doświadczeniem rozwojowym dla przedszkolaka, budują jego zdolności społeczne, komunikacyjne i samoocenę. Uczą funkcjonowania w grupie, ale też radzenia sobie z odrzuceniem i wykluczeniem.

Na początku najlepszym „przyjacielem” dziecka jest rodzic. Dziecko chętnie spędzałoby cały czas z jednym z nich, a najchętniej z obojgiem na raz. Specjalnie używam cudzysłowu, ponieważ rodzic z definicji nie może być „przyjacielem”. Przyjaźń zakłada równość pozycji, gotowość do podobnej otwartości, kolokwialnie mówiąc: w przyjaźni (jeśli myślimy o bilansie dłuższym okresie czasu) tyle samo powinno się dawać, co brać. Związek z rodzicem nie jest związkiem symetrycznym – rodzic ma większe doświadczenie niż dziecko, znajduje się na innym etapie rozwojowym, ma więcej doświadczeń, więcej zasobów. Relacja nie jest symetryczna, ponieważ to dorosły daje więcej dziecku, kieruje jego aktywnością, towarzyszy mu, czasem je wyręcza. Wybacza błędy, zachęca do prób, pomaga uporać się z emocjami. Można powiedzieć, że kontakt z rodzicem jest w pewnym sensie łatwiejszy niż kontakt z rówieśnikami – oni ...

Artykuł dostępny tylko w prenumeracie PREMIUM

Pozostało jeszcze 93% treści