Dołącz do czytelników
Brak wyników

Praca z dzieckiem

22 listopada 2017

NR 30 (Październik 2017)

Pracuj z dziećmi metodą storyline

908

Fabuła, odgrywanie ról, narracja, gry dydaktyczne, dyskusja grupowa, myślenie twórcze oraz problemowe, wizualizacja i jeszcze więcej w ramach jednej metody? Dlaczego nie! Dzięki metodzie storyline zajęcia stają się atrakcyjne, a także dostarczają intensywnych i różnorodnych bodźców dzieciom, co przekłada się na ich wszechstronny rozwój!

Metoda storyline

Metoda storyline jest metodą aktywizującą, która swoje fundamenty opiera na podejściu holistycznym. Na początku była kierowana do uczniów edukacji wczesnoszkolnej, dopiero po pewnym czasie zastosowano ją także w pracy z dziećmi przedszkolnymi. Metoda ta łączy w sobie kilka elementów, które występują w innych metodach dydaktycznych: fabułę, odgrywanie ról, narrację, gry dydaktyczne, myślenie, dyskusję grupową, myślenie twórcze oraz problemowe, wizualizację i wiele innych. Jest metodą dostarczającą dziecku wielu różnorodnych i intensywnych przeżyć, przez co pobudza ich kanały zmysłowe, dzięki czemu maluchy łatwiej i szybciej uświadamiają sobie własne myśli, doświadczenia oraz zapamiętują. 

POLECAMY

Wyróżnia się dwa typy metody storyline:

  • skupiona wokół pewnego przedsięwzięcia lub zjawiska;
  • skupiona wokół opowieści lub historii – w tym typie można wyróżnić dwie techniki pracy:

–    historii, którą nazywa się też opowieścią wychowawczą, dominuje w niej aspekt wychowawczy,
–    opowieści ruchowej, która jest najczęściej stosowana w pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym. Głównym jej założeniem        jest aktywność dzieci, która wynika z opowiadanej fabuły.

Głównym założeniem metody jest stworzenie dzieciom takich warunków, które będą pobudzać do samodzielnej poznawczej aktywności z wykorzystaniem naturalnego zainteresowania oraz entuzjazmu, jak również doświadczenia i wiedzy dziecka, które nabyło poza przedszkolem. Temat podejmowany w czasie zajęć metodą storyline powinien być za każdym razem w inny sposób opracowany. 

Zalety storyline

Metoda storyline:

  • uczy współdziałania, dyskutowania oraz negocjacji,
  • umożliwia dzieciom nabywanie umiejętności krytycznego patrzenia na swoje poglądy, a także stwarza możliwość weryfikacji i oceny poglądów wyrażanych przez inne osoby,
  • rozwija u dzieci myślenie przyczynowo-skutkowe, wyobraźnię przestrzenną oraz myślenie abstrakcyjne,
  • uczy dzieci konstruktywnego sposobu rozwiązywania zaistniałych problemów, uwzględniając przy tym wgląd we własne wnętrze,
  • rozwija u dzieci samodzielne działanie oraz myślenie,
  • kształtuje u dzieci poczucie odpowiedzialności,
  • stymuluje rozwój społeczny, moralny i intelektualny,
  • pomaga w integrowaniu różnorodnych problemów, treści, tematów, umiejętności oraz przedmiotów (umożliwia to nauczycielowi koncentrację wszystkich podejmowanych przez niego zabiegów edukacyjnych wokół samego dziecka i jego rozwoju w każdej ze sfer), 
  • stwarza okazję do samodzielnego wzbogacania doświadczeń przez dzieci na bazie doświadczeń już istniejących bądź doznanych przez inne osoby,
  • daje możliwość zorganizowania życia całej grupy w taki sposób, aby każde dziecko należące do niej mogło włączyć się w rozwiązywanie stale pojawiających się problemów wychowawczych oraz dydaktycznych; dziecko angażuje się w rozwiązywanie tych problemów na tyle, na ile pozwalają mu jego osobiste doświadczenia, zdobyta wiedza oraz doświadczenia.

Metoda storyline jest jedną z niewielu cenniejszych metod, które kształcą podstawowe kompetencje oraz dają możliwość realizacji wszystkich istotnych dla właściwego przygotowania dziecka w wieku przedszkolnym do roli ucznia celów.

Zasady konstrukcji scenariusza metodą storyline

Centralnym punktem każdego scenariusza zajęć jest pewna fabuła fantastycznej lub realistycznej historii opowiadanej przez nauczyciela, która stanowi podstawę aktywności dzieci. Opowiadanie należy podzielić na kilka epizodów, które zawierają:

  • inspirujący start,
  • wciągające rozwinięcie,
  • emocjonujące zdarzenie,
  • szczęśliwe zakończenie.

Do każdego z tych epizodów nauczyciel przygotowuje zestaw pytań, które mają zachęcać dzieci do działania i myślenia oraz ukierunkować je w stronę postawionych przez nauczyciela celów. Pytania mają charakter otwarty, a udzielane przez dzieci odpowiedzi powinny przybierać formę zróżnicowanych działań podejmowanych indywidualnie przez dziecko, w parach lub też w małych zespołach. Zadaniem pierwszego z epizodów jest wprowadzenie i zaciekawienie dzieci tematyką oraz przedstawienie im pewnego problemu, który muszą rozwiązać. Epizody środkowe mają wciągnąć dzieci w wir zdarzeń, które nabierają tempa. Epizod końcowy rozwiązuje dany problem, często zaskakujący dla dzieci. W metodzie storyline ważniejsza od rezultatu jest praca uczestników, istotne jest to, aby w zajęciach uczestniczyły wszystkie dzieci. W tej metodzie stosuje się różnorodne techniki, co ma umożliwić dzieciom wcielenie się, choć na chwilę, w rolę bohaterów opowiadania, a zarazem poznanie ich sposobów widzenia otaczającego świata i ich uczuć. 

Można wyróżnić kilka etapów pracy nauczyciela w tej metodzie:

  • dobór opowiadania,
  • podział opowiadania na epizody,
  • opracowanie kluczowych pytań,
  • przygotowanie do wszystkich epizodów pewnych form aktywności dzieci.

Nauczyciel przygotowujący scenariusz metodą storyline powinien zwrócić uwagę na:

  • lokalizację scenariusza,
  • osadzenie wydarzeń w konkretnym czasie i miejscu,
  • wprowadzenie uczestników do akcji,
  • zarysowanie stylu życia bohaterów,
  • wymyślenie inspirujących problemów, z którymi dzieci muszą sobie poradzić.

Przykładowy scenariusz zajęć metodą storyline

Temat zajęć: 

Chcę się bawić, więc dbam o zabawki

Zadania:

  • kształtowanie i doskonalenie u dzieci sprawności ruchowej,
  • kształtowanie umiejętności charakteryzowania postaci oraz przedmiotów poprzez przypisywanie cech poszczególnym zabawkom,
  • podkreślanie konieczności odkładania zabawek na swoje miejsce,
  • podkreślanie konieczności dbania o zabawki,
  • kształtowanie u dzieci umiejętności wcielenia się w postać wybranej zabawki,
  • pobudzanie u dzieci aktywności i wyobraźni,
  • tworzenie regulaminu korzystania z zabawek

Środki dydaktyczne:

tekst lub płyta piosenki Nasze zabawki Marzeny Staniek, maskotka lwa, zdjęcie jaskini, kartki z zadaniami, pachołki, obręcz, gumowe piłeczki (woreczki), hula-hoop, karton, flamastry, zabawki

Przewidziane efekty:

Dziecko:

  • charakteryzuje wybrane postacie i przedmioty, 
  • przedstawia za pomocą ruchu poszczególne polecenia,
  • ma świadomość odkładania zabawek na wyznaczone miejsce po zabawie, 
  • wciela się w postać wybranej zabawki, 
  • pracuje aktywnie na zajęciach 

Czas:

Nieustalony – adekwatny do potrzeb

 

Przebieg zajęć 

  • Nauczycielka rozpoczyna zajęcia poprzez zaproszenie dzieci do kręgu i zaśpiewanie lub wysłuchaniu piosenki Nasze zabawki (muz. i sł. Marzena Staniek). 
  • Nauczycielka mówi dzieciom, jaki będzie temat zajęć: „Dzisiaj na zajęciach poznamy lepiej zabawki, którymi bardzo lubicie się bawić. Od czego zaczniemy?”. Prowadząca wskazuje na regał z pustymi półkami i mówi do dzieci: „Co się stało? Dlaczego półki są puste? Gdzie się podziały nasze zabawki?”.Tym pytaniem prowokuje dzieci do myślenia i pobudza ich wyobraźnię. Dzieci zastanawiają się nad przyczyną zniknięcia wszystkich zabawek z półek.
  • Nauczycielka pyta dzieci: „Czy pamiętacie, jakie zabawki znajdowały się na półkach w naszej sali?”. Dzieci się zastanawiają, a następnie wymieniają poszczególne zabawki z półek. Nauczycielka prosi dzieci o wykonanie sylwetek zabawek według własnego pomysłu.
  • Nauczycielka po skończonej przez dzieci pracy zaprasza je do kręgu i mówi: „Sprawdźmy dokładnie nasze półki na zabawki, może na którejś z nich ukryta jest podpowiedź, która pomoże nam odzyskać zabawki”. Dzieci razem z nauczycielką dokładnie przeszukują wszystkie półki.
  • Dzieci odn...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy