Opóźniony rozwój mowy (ORM) to zjawisko coraz częściej występujące w grupie małych dzieci i dzieci w wieku przedszkolnym. O opóźnionym rozwoju mowy możemy mówić wówczas, gdy obserwujemy u dziecka trudności w nabywaniu języka, dziecko nie uczy się mowy w czasie i w tempie uznanym za prawidłowe. W przypadku opóźnionego rozwoju mowy umiejętności komunikacyjne nie pojawiają się w ogóle lub są zaburzone w stopniu utrudniającym porozumiewanie się.
Dział: Temat numeru
Z pewnością Internet oraz oferowane rozwiązania technologiczne oferują bardzo wiele swoim odbiorcom. Niektórzy badacze twierdzą nawet, że nowe technologie dają nam obecnie wręcz nieograniczone możliwości, a to, co jeszcze jakiś czas temu mogło jawić się jako niemożliwe, dziś za sprawą dynamicznego rozwoju staje się rzeczywistością. W samym świecie edukacji media elektroniczne mogą stać się wiernym sojusznikiem nauczania1. Pojawia się jednak pytanie: Jak używanie nowoczesnych technologii wpływa na funkcjonowanie najmłodszych?
Jedzenie stanowi jedną z najbardziej podstawowych czynności w naszym życiu. Szczególnie w żywieniu małych dzieci ważne jest nie tylko to, co znajduje się na talerzu, lecz także sposób karmienia, atmosfera panująca przy stole, emocje dziecka, sposób podania potrawy.
Wychowanie przedszkolne sprzyja stwarzaniu wielu sytuacji wspierających wszystkie sfery rozwoju dziecka. Nauczyciele bezustannie poszukują rozwiązań wszechstronnej stymulacji dziecka. Dzieci w wieku przedszkolnym wymagają niezwykle elastycznego i uważnego podejścia w procesie kształcenia.
Powszechnie uważa się, że okres dzieciństwa jest jednym z najszczęśliwszych w życiu człowieka. Dziecko oraz „jego świat” kojarzone są z radością, euforią i zadowoleniem. Z pewnością wspomniane emocje są bardzo często przejawiane przez najmłodszych, ale doświadczanie emocji przeciwnych, czyli smutku oraz przygnębienia, także współwystępuje i co ważniejsze – doświadczanie tego rodzaju emocji jest niemniej ważne. W jaki sposób można pomóc najmłodszym w rozwinięciu strategii radzenia sobie ze smutkiem oraz jak wspierać ich w różnego rodzaju nieoczekiwanych, trudnych sytuacjach?
Każdy dzień, nowy tydzień, miesiąc, a także początek nowego roku mogą sprzyjać wprowadzaniu zarówno nowych zmian w życie, jak i zatrzymaniu się na moment i szukaniu odpowiedzi na pytanie: Co nadaje sens mojemu życiu?
Rozwój emocjonalny dziecka w okresie przedszkolnym przebiega dynamicznie, obejmując różne stany i zachowania emocjonalne. Czasami mają one intensywny charakter, a innym razem ich siła jest niewielka, ale w efekcie dzieci popadają z jednej skrajności emocjonalnej w drugą. Emocje przejmują wtedy kontrolę nad zachowaniem i zamiast pomagać, utrudniają radzenie sobie z otaczającą rzeczywistością. W jaki sposób nauczyciel może pomóc dzieciom w zrozumieniu tego, co się dzieje? Jakimi narzędziami dysponuje? Jakimi swoimi działaniami może stopniowo rozwijać u dzieci kontrolę nad emocjami?
Metoda wychowania muzycznego Emila Jaques-Dalcroze’a zrodziła się ponad 100 lat temu. Stanowiła wówczas rewolucję w myśleniu o edukacji muzycznej dziecka. Po raz pierwszy ruch nie tylko stał się drogą do zrozumienia muzyki, lecz także miał w ujęciu Jaques-Dalcroze’a stworzyć drogę do poznania i wysłuchania samego siebie.
Dane statystyczne są bardzo niepokojące: ponad 70% dzieci mówi niedbale, niewyraźnie, krzykliwie lub zbyt cicho, nie otwierając właściwie ust przy wymawianiu samogłosek [a], [o], [u], ,,połykając” końcowe głoski w wyrazach, mówiąc na wdechu. Około 20% dzieci ma wady wymowy. Natomiast dzieci ze specyficznym zaburzeniem językowym stanowią od 3 do 7% populacji. Stosunek chłopców do dziewcząt wynosi 2,8:1, co oznacza, że chłopców z tym zburzeniem jest prawie trzy razy więcej niż dziewcząt. Jak możemy im pomóc?
Wrzesień to początek kolejnej przedszkolnej przygody dla najmłodszych. Kiedy przedszkola wypełniają się gwarem dzieci, słychać niestety będzie nie tylko śmiech, lecz także płacz. Jest to dość wymagający czas.
Ponad dziesięć lat temu w telewizji polskiej pokazywano serial dokumentalny Przedszkolandia. Opowiadał on o codzienności dzieci w zwykłym, państwowym przedszkolu. Odcinków było kilka, widziałam parę fragmentów. Utkwiły mi w pamięci dwa wątki: chłopiec zliczający wszystko, co się dało w budynku przedszkola, oraz para braci: jeden zaawansowany stażem, drugi – debiutujący. Kamera pokazała, jak chłopcy przychodzą do przedszkola, rozbierają się w szatni, chyba nawet wchodzą do sali starszego z braci, a potem pani mówi coś w stylu: „No dobrze, teraz już czas iść do swoich grup” i zabiera młodszego brata. Jego rozdzierające krzyki pamiętałam bardzo długo, podobnie jak swoje oburzenie: jak to? Dlaczego nie mogą pozwolić być tym chłopcom razem?!
Naturalna aktywność dzieci podczas spontanicznej zabawy pełna jest aspektów matematycznych. Nie można bowiem wydzielić procesów klasyfikowania, szacowania, mierzenia z aktywności konstrukcyjnej, badawczej, eksperymentalnej dzieci. Każdy rodzaj zabudowy przestrzeni w przedszkolu, układanie makiet z klocków, a nawet porządkowanie zabawek na półkach po zabawie to przestrzeń edukacyjna dla dzieci, pełna różnorodnych aspektów matematycznych.