Dział: Temat numeru

„Pozytywne emocje dziecka «napełniają bak» energią, która pozwala na radzenie sobie z górkami i dołkami, więc jeśli podzielacie ich uczucie zachwytu i zadowolenia, pomnaża to ich pozytywne samopoczucie. Negatywne emocje wysysają energię, więc jeśli uda wam się złagodzić negatywne uczucia dziecka – nie przez ignorowanie ich ani umniejszanie, ale pomoc w ich przeżyciu – znacząco zmniejszacie obciążenie jego układu nerwowego”. Stuart Shanker

Młodszy brat lub siostra w rodzinie przedszkolaka to zmiana nie tylko dla starszego dziecka oraz jego rodziców, ale niejednokrotnie wyzwanie dla nauczycieli przedszkola, do którego do tej pory uczęszczał chłopiec lub dziewczynka. W momencie pojawienia się w domu drugiego lub kolejnego dziecka ujawniają się różne trudności opiekuńczo--wychowawcze. Najczęściej przedszkolak doświadcza trudnych emocji oraz przejawia wymagające zachowania, których rodzice nie akceptują i nie zawsze sami potrafią sobie z nimi poradzić. W jaki sposób nauczyciele mogą wspierać dziecko doświadczające trudności w nowej sytuacji rodzinnej? 

Niekiedy człowiek nie dopuszcza do siebie myśli, że pewnego rodzaju trudności mogą się zaczynać już od najmłodszych lat. Zagadnienia zawarte w tekście to inspiracja do zaobserwowania tego, czego wcześniej się nie widziało, i normalizowania szukania pomocy już u dzieci przedszkolnych, bo to właśnie dorośli – opiekunowie i nauczyciele mogą wesprzeć dziecko w bezbolesnej adaptacji do nowych etapów i przeciwdziałać zaburzeniom psychicznym maluchów.

Radość, zdziwienie, smutek, złość – to emocje, które towarzyszą małym dzieciom w różnych okolicznościach. Czasem przedszkolak nie potrafi ich jeszcze nazwać, nie potrafi sobie z nimi poradzić. Warto o nich rozmawiać, warto oswajać emocje na zajęciach dydaktycznych, warto oswajać emocje w trakcie zabaw kierowanych. Temat emocji można połączyć z zajęciami zawierającymi elementy kodowania, kształtując tym samym logiczne myślenie, zadaniowe podejście do stawianych problemów i umiejętność pracy zespołowej.

Metoda Froebla zakłada, że pierwsze doświadczenia edukacyjne dziecka mają wpływ na jego późniejszy rozwój i osiągnięcia. Dziecko jest niepodzielną, indywidualną całością, która ma swoje myśli, uczucia i swoją fizyczność. Najważniejsza dla Froebla była zabawa, przede wszystkim swobodna, a także ta zorganizowana przez dorosłych. Zajmuje ona najważniejsze i centralne miejsce w rozwoju dziecka.

Co to znaczy, że dziecko jest grzeczne lub niegrzeczne? Czemu określenia „grzeczne” i „niegrzeczne” wciąż wybrzmiewają w przestrzeni edukacyjnej? A może jednak warto ich unikać?

Podobne słowa padają w przedszkolach, szkołach, poradniach i gabinetach psychologicznych. Nieśmiałością tłumaczy się wiele zachowań, a zarazem w jej przezwyciężeniu upatruje się panaceum na wszelkie trudności w kontaktach społecznych. Czy jednak na pewno tak jest? Czy odpowiednio rozumiemy, czym jest nieśmiałość? A jeśli tak, czy wiemy, jak z nią pracować i jak wspierać rozwój przedszkolaka?

Edukacja włączająca to podejście w kształceniu i wychowywaniu uczniów, które uwzględnia ich indywidualne potrzeby edukacyjne i rozwojowe. W razie konieczności uczniom takim zapewniane jest wsparcie specjalistów umożliwiające im rozwój, uczestnictwo w grupie i życiu społeczności. Ideą edukacji włączającej jest zapewnienie wsparcia możliwie najbliżej ucznia, wykorzystując jego osobisty potencjał, a także zasoby tkwiące w otaczającym go środowisku.