Autor: Alina Jakubowska
Umiejętności społeczne stanowią bezcenny kapitał przydatny w najróżniejszych sytuacjach życiowych każdego człowieka, a więc i dziecka. Nigdy nie jest ani za wcześnie, ani za późno na ich kształtowanie. Jednak im wcześniej zostaną nabyte, tym lepiej i efektywniej zostaną wykorzystane do radzenia sobie ze stresem, panowaniem nad niekontrolowanymi wybuchami emocji, budowaniem pożądanych relacji z innymi ludźmi, rozwiązywaniem konfliktów bez agresji i wycofania. Pomogą też prawidłowo radzić sobie z emocjami w obliczu znaczących sukcesów i nierzadko towarzyszącej im zawiści ze strony innych ludzi, złośliwości, krytykanctwa, pomniejszania osiągnięć, ignorowania.
Każde dziecko jest w pewnym stopniu wyjątkowe, ale niektóre dzieci są wyjątkowe podwójnie. Czasami określa się je mianem 2E (z ang. twice exceptional). Na czym polega ich podwójna wyjątkowość? Co trzeba zrobić, aby podwójnie wyjątkowe dzieci rozpostarły „skrzydła”, z którymi przyszły na świat i uniosły się jak najwyżej, adekwatnie do swoich możliwości? Co się stanie, jeśli tego typu dzieci nie otrzymają odpowiedniej pomocy? Jacy powinni być nauczyciele pracujący z podwójnie wyjątkowymi dziećmi? O tym w niniejszym artykule.
Pozytywna dyscyplina odgrywa kluczową rolę w rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Czym się różni od potocznie rozumianej dyscypliny?
Jak prawidłowo ją rozumieć, jak wprowadzać i jak o nią dbać, by stała się skutecznym narzędziem nauczyciela w realizacji postawionych przed nim zadań? Jakie następstwa niesie źle rozumiane pojęcie dyscypliny lub jej brak?
Kto i dlaczego powinien kształtować dyscyplinę w grupie? Czy powszechnie stosowany system nagród i kar sprawdza się w kształtowaniu dyscypliny w grupie przedszkolnej? Jak w prosty sposób sprawdzić, na ile dana grupa jest zdyscyplinowana?
Na te i inne pytania można znaleźć odpowiedź w zamieszczonych niżej rozważaniach opartych na wieloletnim doświadczeniu
Terapia lasem, zwana także sylwoterapią, to nie tylko metoda relaksacji dla dorosłych, ale również coraz częściej wykorzystywana metoda w pracy z dziećmi, w tym przedszkolakami. Kontakt z naturą, szczególnie z lasem, ma niezwykle pozytywny wpływ na zdrowie fizyczne
i psychiczne najmłodszych. W otoczeniu przyrody dzieci nie tylko rozwijają się poznawczo, ale też wzmacniają swoją odporność, obniżają poziom stresu i poprawiają nastrój. W świecie pełnym bodźców cyfrowych, las staje się miejscem, gdzie przedszkolaki mogą doświadczać harmonii i równowagi.
Terapia lasem, zwana także sylwoterapią, to nie tylko metoda relaksacji dla dorosłych, ale również coraz częściej wykorzystywana metoda w pracy z dziećmi, w tym przedszkolakami. Kontakt z naturą, szczególnie z lasem, ma niezwykle pozytywny wpływ na zdrowie fizyczne i psychiczne najmłodszych. W otoczeniu przyrody dzieci nie tylko rozwijają się poznawczo, ale też wzmacniają swoją odporność, obniżają poziom stresu i poprawiają nastrój. W świecie pełnym bodźców cyfrowych, las staje się miejscem, gdzie przedszkolaki mogą doświadczać harmonii i równowagi.
Gry i zabawy interakcyjne stają się kluczowym elementem terapii dzieci z zaburzeniami integracji sensorycznej, łącząc zabawę z celowym działaniem terapeutycznym. Poprzez aktywności, które angażują dzieci fizycznie i społecznie, terapia nie tylko stymuluje rozwój umiejętności motorycznych i społecznych, ale także pomaga w radzeniu sobie z emocjami i integracją sensoryczną. Dzięki zastosowaniu gier dostosowanych do potrzeb dzieci możliwe jest efektywne wspieranie ich rozwoju i poprawa jakości życia.
Mówi się, że osoby leworęczne są przedstawicielami największej mniejszości gatunku ludzkiego. Na szczęście leworęczność nie ogranicza – przemawiają za tym chociażby genialne osiągnięcia leworęcznych muzyków, rzeźbiarzy, matematyków, sportowców. Badania naukowe nad leworęcznością wykazały, że procesy myślenia u osób leworęcznych przebiegają w sposób bardziej wielomodalny i elastyczny, niż u osób praworęcznych. Ponadto ludzie leworęczni z reguły mają lepsze wyczucie odległości niż ludzie praworęczni. Nigdy też nie udowodniono istnienia bezpośredniego związku między leworęcznością a dysleksją. Co jeszcze musi wiedzieć nauczyciel?