Dołącz do czytelników
Brak wyników

Mieszkańcy ulicy Śmiesznej
Czyli jak zarazić śmiechem dziecko

Artykuły z czasopisma | 10 listopada 2017 | NR 18
102

Temat zajęć:

Mieszkańcy ulicy Śmiesznej

Cele: 

  • rozwijanie poczucia humoru,
  • wprawianie się w cichym czytaniu zdań prostych i złożonych,
  • dostarczenie dzieciom radości płynącej ze zrozumienia absurdalnego tekstu,
  • integrowanie grupy w czasie wspólnej zabawy

Cele operacyjne:

  Dziecko:

  • potrafi w skupieniu wysłuchać utworu literackiego,
  • formułuje odpowiedzi na postawione pytania,
  • wykazuje się pomysłowością,
  • reaguje na ustalone sygnały dźwiękowe i słowne,
  • podejmuje próby samodzielnego czytania ze zrozumieniem,
  • dopasowuje zdania do ilustracji,
  • stosuje ruch kreatywny w zabawie,
  • kojarzy opis słowny z ilustracją

Metody:

  • słowna – prezentacja wiersza, rozmowa,
  • oglądowa – ilustracje,
  •  czynna – zadania do wykonania

Formy:

  • praca z całą grupą,
  • indywidualna

Wiek dzieci:  

5–6 lat

Pomoce:

  • koperty dla każdego dziecka z podpisami „Do …Antka”, „Do Kuby” itp.,
  • zindywidualizowane karty z podpisami, odpowiednie do kompetencji czytelniczych dzieci,
  • ilustracje zabawnych postaci,
  • chusta animacyjna,
  • nagrania CD: Ekoludek dla sześciolatka, Aktywność muzyczno-ruchowa wg B. Strauss, piosenka Pogoda (materiały Klanzy),
  • szary papier,
  • daszki z kolorowego papieru z wizytówkami mieszkańców,
  • napis „Ulica Śmieszna”

Literatura:

Halina Szayerowa Ulica Śmieszna

Organizacja sali:

  • do półek dzieci w szatni zostają włożone koperty w przypadkowej kolejności,
  • na jednej części sali pod chustą animacyjną rozkłada się ilustracje

 

Wmiejscach, gdzie znajdują się małe dzieci, śmiech rozbrzmiewa z każdego kąta. Naturalną bowiem potrzebą emocjonalną każdego dziecka jest śmiech. Wszystkie lubią śmiać się, a rozbawić je może prawie wszystko. Źródłem zdrowej radości dziecka może być: zabawna sytuacja, mina, gest, odgłosy dochodzące z otoczenia, aktywna zabawa z rówieśnikami, rysunek, słowo, ruch. Dzieci śmieją mieją się zdecydowanie częściej niż dorośli. Dzieci śmieją się ze wszystkiego, niekiedy nawet – same z siebie. 

Śmiech w przedszkolu ma często znaczenie terapeutyczne – uwalnia bowiem negatywne emocje, niweluje lęki, wpływa na poczucie wspólnoty rówieśniczej, integruje grupę. Śmiechowi towarzyszy błogie uczucie zadowolenia i przyjemnego rozluźnienia. Maluchy lubią się śmiać i lubią też, kiedy śmieje się ktoś inny. Zdecydowanie preferują towarzystwo osób uśmiechniętych, radosnych i zadowolonych. W ich obecności czują się swobodniej, pewniej i bezpieczniej. Dzieci radosne to dzieci szczęśliwe, pełne wdzięku i uroku.

My, nauczyciele przedszkola, nie możemy o tym zapominać. Powinniśmy respektować prawo dziecka do radości i śmiechu. Jednym ze sposobów jest niewątpliwie organizowanie sytuacji edukacyjnych, które wyzwalają w dzieciach...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy