Dołącz do czytelników
Brak wyników

Edukacja przyrodnicza

16 marca 2018

NR 32 (Grudzień 2017)

Zimowe zabawy z mrozem, wodą i śniegiem w rolach głównych

0 62

Zima dostarcza wielu motywów, które mogą stanowić oś tematyczną zajęć dla kilkuletnich dzieci. Szczególnie atrakcyjne będzie dla przedszkolaków to, że będą mogły porównywać swoje codzienne obserwacje z treścią zabaw poznawanych w przedszkolu.

Warto porozmawiać z wychowankami o zmieniającym się „wyglądzie” wody, która przechodzi w kolejne stany skupienia – dzięki temu dzieci poznają sześciodzielną strukturę płatka śniegu oraz zjawiska towarzyszące mrozowi: tężenia wody w kostkę lodu, powstawania fantazyjnych malowideł na szybach, pojawiania się sopli lodu, a nawet szadzi. Nie może zabraknąć także nawiązania do odwilży oraz powstawania śladów na śniegu i ich znikania wraz z podwyższeniem się temperatury na dworze. Intrygujące może być dla dzieci również samodzielne przemieszczanie gór lodowych, a także przyglądanie się zamarzającemu lodowisku, zwieńczone zainscenizowaniem jeżdżenia na łyżwach.

„Płatek śniegu”

Fabuła/narracja: Gdybyście uważnie przyjrzeli się płatkowi śniegu, zobaczylibyście, że składa się on z kilku części. Każda z nich jest taka sama jak pozostałe (wychowawczyni prezentuje dzieciom zdjęcia lub rysunki przedstawiające śniegowe gwiazdki). Za chwilę wybiorę dzieci, które spróbują pokazać nam, jak może wyglądać taki płatek śniegu. Przyglądajcie się uważnie, jak będą to robiły, bo za chwilę wy także tego spróbujecie!

Przebieg: Pośrodku sali ustawia się sześcioro wychowanków, tak by powstał krąg. Jedno z dzieci przybiera dowolną pozycję. Pozostałe osoby naśladują ją. W ten sposób powstaje sześciodzielny „płatek śniegu”. Każdy z sześciorga wychowanków kolejno przyjmuje pozycję, którą powtarzają pozostali ćwiczący.

Cele:

  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do prób improwizowania ruchowego,
  • dydaktyczny: opisanie wychowankom budowy płatka śniegu,
  • w sferze umiejętności ruchowych: uplastycznianie umiejętności wykonywania ruchów precyzyjnych kończynami i tułowiem,
  • w sferze zdolności motorycznych: doskonalenie zdolności różnicowania ruchów, kształtowanie orientacji przestrzennej.

Pogadanka końcowa: Ależ byliście pomysłowi! Dzięki temu płatek śniegu co chwilę zmieniał wygląd. Gdy spadnie śnieg, poprzyglądajcie się mu uważnie! Sprawdźcie, czy każdy płatek naprawdę składa się z kilku identycznych części!

Przybory/przyrządy: Zdjęcia lub rysunki przedstawiające śniegowe gwiazdki.

 

Uwagi:

Gdy wszystkie z sześciorga dzieci zaprezentują współćwiczącym wybraną pozycję, grupa kończy wykonywanie zadania. Jej miejsce zajmie następnych sześć osób.


„Mróz!”

Fabuła/narracja: Jesteście kroplami wody. Każdy porusza się w dowolnym kierunku. Kiedy jednak zrobi się zimno, wszystkie kropelki połączą się, tworząc bryłę lodu. Pamiętajcie, by stanąć wtedy jak najbliżej innych osób!

Przebieg: Pośrodku sali wyznacza się punkt, w którym ma powstać kostka lodu. Na sygnał osoby prowadzącej (komenda „Mróz!”), dzieci gromadzą się jak najbliżej tego punktu, tworząc zwartą grupę. Wyobraża to powstawanie bryły lodu. Gdy rozlegnie się komenda „Ocieplenie!”, przedszkolaki rozpierzchają się na wszystkie strony. Wielokrotne powtórzenia z przemiennym przechodzeniem ze stania w rozsypce (rozproszeniu) do gromadzenia się grupy w jednym miejscu.

Cele:

  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności współdziałania w dużej grupie,
  • dydaktyczny: utrwalenie w pamięci wychowanków faktu zamarzania wody w zwartą bryłę lodu po nastaniu mrozu oraz jej rozmarzania po ogrzaniu się powietrza,
  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności ustawiania się w zwartej grupie,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie szybkości, zwłaszcza zdolności niezwłocznego reagowania na sygnał.

Pogadanka końcowa: Jak szybko ta woda potrafiła zamarzać! Ledwie pojawiał się mróz, a już powstawała bryła lodu. Trwało to chwilę.

Przybory/przyrządy: Znacznik punktu, wokół którego należy gromadzić się.

„Sople lodu”

Fabuła/narracja: Zimą łatwo zauważyć sople lodu. Zwisają one z dachów. Czasem jednak są tak ciężkie, że aż same spadają. Wyobraźcie sobie, że stolik, który stoi przed wami, jest domkiem. Zawieście na nim sople lodu, tak by zwisały z dachu! Czy któryś z nich sięgnie aż do ziemi? Przekonajmy się!

Przebieg: Grupa dzieci otrzymuje kilkanaście pasów przezroczystej folii. Rozkłada się je na blacie stolika, tak by ich końce zwisały z niego. Dzięki temu będą przypominały sople. Dzieci najprawdopodobniej będą rozkładały foliowe paski niezbyt wprawnie, wskutek czego „sople” będą dość często zsuwały się na podłogę. Stanie się to punktem wyjścia do pogadanki końcowej.

Cele:

  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności współdziałania w małej grupie,
  • dydaktyczny: omówienie zagrożenia ze strony sopli zwisających z dachów,
  • w sferze umiejętności ruchowych: usprawnianie mięśni dłoni,
  • w sferze zdolności motorycznych: doskonalenie zdolności dostosowywania się do wymogów stawianych przez przybór, rozwijanie orientacji przestrzennej.

Pogadanka końcowa: Jak zauważyliście, sople nie zawsze wisiały długo. Niektóre z nich od razu spadały na ziemię. Dlatego stanie pod dachem, z którego zwisają sople lodu, jest niebezpieczne. Musicie o tym pamiętać! Nie możecie przecież pozwolić na to, żeby sople spadały wam na głowy.

Przybory/przyrządy: Po kilkanaście pasków przezroczystej folii dla kilkuosobowej grupki.

„Malowidła na oknach”

Fabuła/narracja: Wiecie już, że krople wody zamarzając, tworzą lód. Na pewno pamiętacie także fantazyjne malowidła, które powstają na oknach po mroźnej nocy. Tworzy je zamrożona cieniutka warstwa waty. Za chwilę spróbujemy wykonać podobne obrazy. Wyobr...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy