Założenia metody Montessori wsparciem dla neuroróżnorodności

Strefa nauczyciela

„Pomóż mi, a zrobię to sam” – zdanie, które wypowiedziało kiedyś dziecko do Marii Montessori, można uznać za streszczenie i jednocześnie główną myśl stworzonego przez nią systemu wychowawczego, nazywanego „metodą Montessori”. Jest ono także spójne z podstawowym założeniem i celem pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej dzieciom w przedszkolach, szkołach i placówkach. Zgodnie z jej definicją, zawartą w rozporządzaniu dotyczącym organizowania i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej, polega ona na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb dzieci i młodzieży w celu rozwijania ich potencjału rozwojowego oraz pełnego i aktywnego uczestnictwa w życiu społeczności edukacyjnej.

Założenia metody Marii Montessori

Maria Montessori oparła swój system na założeniach tzw. ruchu „nowego wychowania”, które przeciwstawiało się tradycyjnemu organizowaniu placówki oświatowej i procesu edukacyjnego w ogóle, sformułowanemu przez niemieckiego filozofa, psychologa i pedagoga Johanna Friedricha Herbarta (żyjącego na przełomie XVIII i XIX stulecia). W tabeli 1 znajduje się porównanie głównych założeń obu systemów. 

Włoska lekarka Maria Montessori w centrum swojej metody postawiła dziecko, poznanie jego indywidualnego profilu rozwoju, potrzeb, aktywności i zainteresowań, a co za tym idzie – stworzenie odpowiednich, czyli adekwatnych do rozpoznanych potrzeb, warunków rozwoju. W bogatej literaturze opisującej szczegółowo stworzony przez nią system można jednak wyróżnić trzy główne obszary, które powodują, że jego zastosowanie jest możliwe nie tylko na różnych etapach edukacyjnych, ale także w pracy z uczniami ze szczególnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z niepełnosprawnościami.

POLECAMY

Obszar pierwszy: aktywność

Maria Montessori, jako absolwentka studiów medycznych, zwracała szczególną uwagę na biologiczny aspekt funkcjonowania człowieka. Twierdziła, że aktywność jest naturalną potrzebą dziecka i ważnym czynnikiem, wręcz fundamentem jego rozwoju. Aktywność, jako cecha każdego żywego organizmu, pozwala zaobserwować postępy w jego rozwoju, a w razie ich braku stwierdzić zaburzenia czy nieprawidłowości i podjąć działania wspierające lub korygujące. Warto zwrócić uwagę, że aktywność służy budowaniu osobowości, dążeniu do samodzielności, niezależności, rozwijania posiadanego potencjału. Pomaga także w poszukiwaniu i rozwijaniu zainteresowań. Z czasem może także świadczyć o pojawiających się uzdolnieniach. Aktywność powinna być zatem stałym elementem procesu dydaktycznego i wychowawczego.

Szczególną rolę w rozwoju każdego człowieka odgrywają procesy kształtowania się osobowości oraz umysłu. Duże znaczenie dla obu tych procesów ma aktywność ruchowa, zwłaszcza manualna. Według Marii Montessori czynności wykonywane za pomocą rąk, a więc tych części ciała, które są wykorzystywane codziennie do zaspokojenia podstawowych potrzeb, pomagają w poznawaniu świata oraz wzbogacaniu i porząd...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!

Dołącz do 7500 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu skutecznego nauczania dzieci w wieku przedszkolnym.

Otrzymuj gotowe narzędzia oraz podpowiedzi, jak przeprowadzić ciekawe zajęcia, pracować z trudnymi emocjami dzieci oraz dostosowywać metody do potrzeb dzieci ze SPE.

1000 artykułów online
50 lat na rynku
Dostęp online i offline
109 numerów archiwalnych
9 szkoleń/podcastów online
700 dokumentów - scenariuszy zajęć, dokumentacji nauczyciela, inspiracji do zajęć
50 autorów – specjalistów
Wychowanie w Przedszkolu • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI