Dołącz do czytelników
Brak wyników

Praca z dzieckiem

18 listopada 2017

NR 25 (Marzec 2017)

Na wakacjach
Zabawy paluszkowe dla przedszkolaków

Tradycyjne zabawy paluszkowe mają formę wierszyków ilustrowanych ruchami rąk. Pierwszy ich zbiór można odnaleźć w publikacji Łukasza Gołębiowskiego sprzed prawie dwustu lat. Pojawiło się tam kilkanaście „klaskanek” wyposażonych w wierszyki, a także zabawy cieniem, puszczanie „bulek” mydlanych, budowanie z kart do gry.

W1951 r. Wanda Szuman przypomniała trzydzieści najpopularniejszych ćwiczeń paluszkowych w Zabawach z najmłodszymi dziećmi. Znajdujemy tam rymowanki obrazowane ruchami dłoni.

POLECAMY

Ćwiczenia paluszkowe to jednak nie tylko gimnastykowanie rąk w rytm wierszyków. Poniżej prezentujemy kilka zabaw układających się w opowieść ruchową o wakacyjnym wypoczynku. Zadaniem uczestniczących w niej kilkulatków jest zilustrowanie ich fabuł ćwiczeniami dłoni. Może to stanowić jeden z elementów przygotowywania przedszkolaków do opanowania umiejętności pisania. W każdej z zabaw wskazano, które mięśnie aktywizuje ona najbardziej.

„Ślady na piasku”

Fabuła (narracja): W czasie spaceru po plaży zostawia się na piasku odciski stóp. Dlatego plaża wygląda zwykle tak, jakby było w niej wiele płytkich dziur. Za chwilę przekonamy się, ile śladów będzie na plaży, po której przespacerujecie się całą grupą.

Przebieg: Przed gromadką dzieci ustawia się pudełko. W jego wnętrzu znajduje się wilgotny placek z masy solnej. Wyobraża on plażę. Zadaniem wychowanków jest zainscenizowanie spaceru po niej. Każdy spaceruje, krocząc „po piasku” dwoma palcami. Dzieci wielokrotnie zmieniają siłę, z jaką naciskają opuszkami na podłoże. Dzięki temu pojawiają się na nim różnorodne ślady. Ćwiczenie angażuje przede wszystkim mięśnie międzykostne dłoniowe i grzbietowe.

Pogadanka końcowa: Jak wiele osób odwiedziło tę plażę! Wszędzie da się zauważyć ich ślady. Jak widzę, niektóre z nich są głębsze, a inne płytsze. Kiedy powstawały duże odciski na piasku? Jak trzeba było stąpać, żeby nie zostawić żadnych?

Pomoce dydaktyczne: masa solna.

„Klapki plażowe”

Fabuła (narracja): Żeby w czasie spaceru po plaży nie poparzyć stóp gorącym piaskiem, ludzie noszą klapki. Na początku jednak nie tak łatwo nauczyć się w nich chodzić, ponieważ klapki często spadają z nóg. Przekonajmy się, czy wy będziecie potrafili nosić takie klapki.

Przebieg: Każdy wychowanek otrzymuje dwie plastikowe nakrętki od butelek. Wyobrażają one klapki plażowe. Klapki układa się na stoliku wklęsłą stroną do góry. Do każdego z kapsli dziecko wkłada po jednym palcu. Przypomina to założenie pary butów plażowych. Poruszając palcami, dzieci inscenizują chodzenie w klapkach po piasku. Zabawa aktywizuje przede wszystkim prostowniki palców.

Pogadanka końcowa: Chociaż na początku nie było wam łatwo, to jednak nauczyliście się chodzić w klapkach. Już po kilku chwilach przestały wam spadać z nóg. Gdy będziecie na prawdziwej plaży, koniecznie raz jeszcze spróbujcie tej zabawy. Przekonacie się wtedy, czy tak samo łatwo będzie się wam chodziło po piasku.

Pomoce dydaktyczne: plastikowe nakrętki na butelki.

„Kamienista plaża”

Fabuła (narracja): Nie wszystkie plaże są piaszczyste. Niektóre z nich pokrywa warstwa kamieni. Gdy się po nich stąpa, słychać szuranie. Za chwilę wybierzemy się na kamienistą plażę. Wsłuchujcie się w to, jakie dźwięki dotrą do waszych uszu, kiedy będziecie stawiali kolejne kroki! Czy potrafilibyście spowodować, by były głośniejsze? Udowodnijcie to!

Przebieg: Na środku stolika układa się tackę na czekoladki wyjętą z bombonierki wypukłą stroną do góry. Każde z dzieci ustawia na niej po dwa lekko ugięte palce. Wyobrażają one nogi osoby, która wybrała się na plażę. Gdy nawet lekko naciska się na podłoże, rozlega się szelest. Zdecydowane zgniatanie tacki opuszkami angażuje przede wszystkim zginacze głębokie palców.

Pogadanka końcowa: Kamienista plaża zachowywała się zupełnie inaczej niż piaszczysta. Wyraźnie dało się słyszeć każdy wasz krok. Niektóre stąpnięcia były naprawdę głośne. Gdy będziecie kiedyś chodzili po kamieniach, zwróćcie uwagę, jakie dźwięki rozlegają się pod naciskiem waszych stóp! A może pokażecie tę zabawę rodzicom w domu?

Pomoce dydaktyczne: plastikowe wypełnienie bombonierki.

„Rozkładamy ręcznik plażowy”

Fabuła/narracja: Na plażę wiele osób zabiera za sobą ręczniki. Można się na nich wygodnie położyć. Gdy jest chłodniej, łatwo się nimi otulić. Taki ręcznik przyda się także, gdy będziemy chcieli wytrzeć się po kąpieli w morzu.

Przebieg: Każdy wychowanek otrzymuje „ręcznik plażowy”. Niestety, jest on pognieciony (wyobraża go papierowa kula wykonana z gazety). Każde dziecko stara się rozprostować „ręcznik”, gładząc go wielokrotnie dłonią. Ćwiczenie to angażuje szczególnie prostowniki: promieniowy długi i krótki oraz prostownik palca wskazującego.

Pogadanka końcowa: Jak widzę, rozkładanie ręczników wcale nie było łatwe. Na szczęście zdążyliśmy uporać się z tym przed wielkim upałem. Dzięki temu nie będziemy musieli kłaść się na gorącym piasku.

Pomoce dydaktyczne: gazety.

„Okulary przeciwsłoneczne”

Fabuła (narracja): Latem często bardzo mocno świeci słońce. By ochronić oczy przed jego promieniami, należy nosić okulary przeciwsłoneczne. Najczęściej mają one ciemne szkła. Czasem jest jednak zupełnie inaczej. Okulary przeciwsłoneczne mogą mieć przecież także wesołe kolory. Sprawdźcie, jakie podobałyby się wam najbardziej!

Przebieg: Na stoliku układa się wiele plastikowych nakrętek na butelki w różnych kolorach. Wyobrażają one szkła okularów. Dzieci wybierają dwie z nich, obejmując każdą inną dłonią. Wymaga to przeciwstawienia kciukowi wybranego palca. Pozostałe palce układają się w fantazyjną oprawkę szkieł. Każdy wychowanek ocenia, jakie okulary podobają się mu najbardziej. Zabawa aktywizuje szczególnie mięśnie międzykostne grzbietowe i dłoniowe. Dla utrudnienia ćwiczenia „okulary” można podnieść ze stołu i „przymierzyć” sobie oraz innym uczestnikom zabawy.

Pogadanka końcowa: Jak różne szkiełka wybieraliście! Jakie ładne oprawki do nich dopasowaliście! Które spodobały się wam najbardziej?

Pomoce dydaktyczne: plastikowe nakrętki na butelki w wielu kolorach.

„Parasol”

Fabuła (narracja): Gdy zbyt mocno świeci słońce, wiele osób chroni się przed nim pod parasolami. Za chwilę przekonamy się, czy też tak potraficie. Postarajcie się, by parasole nie bujały się na wietrze!

Przebieg: Każde dziecko otrzymuje odcięte denko plastikowej butelki. Gdy ustawi się je wypukłą stroną do góry, zaczyna przypominać parasolkę. Wystarczy wtedy podeprzeć denko od spodu. Palec wskazujący wyobraża uchwyt parasola, a pozostałe – ludzi chroniących się pod nim przed słońcem.

Pogadanka końcowa: Jak duże parasole wybraliście! Pod każdym z nich mogło schronić się wiele osób. Znakomicie poradziliście sobie z wiatrem, który co rusz chciał porwać wam parasol. Jeśli potrafiliście schować się pod nimi przed słońcem, to na pewno będziecie wiedzieli, co zrobić w czasie deszczu.

Pomoce dydaktyczne: odcięte denka plastikowych butelek.

Uwagi: Dla udramatyzowania fabuły można dmuchać na „parasole”. Będzie to stanowiło dodatkowe wyzwanie dla dzieci starających się utrzymać „parasole” w stanie równowagi. Przy ewentualnym powtórzeniu zabawy można ją rozwinąć, wprowadzając motyw deszczu. Łatwo zilustrować go drobnymi przedmiotami upadającymi na czaszę „parasola” niczym krople wody.

„Piłka plażowa”

Fabuła (narracja): Na pewno wiele razy widzieliście duże piłki plażowe. Zwykle są one wielobarwne. Za chwilę całą grupą wykonacie taką piłkę. Postarajcie się, by była jak największa!

Przebieg: Wychowawczyni wyznacza kredą na podłodze duży okrąg. Dzieli go na cztery części. Zadaniem dzieci jest szczelne wypełnienie okręgu plastikowymi nakrętkami od butelek. Przedmioty w każdym z czterech kolorów należy zgromadzić w innej ćwiartce okręgu. Dzięki temu będzie on przypominał prawdziwą piłkę plażową. Wielokrotne chwytanie i przenoszenie rekwizytów wymaga zaangażowania zginacza krótkiego kciuka, przeciwstawiacza kciuka oraz zginaczy palców.

Pogadanka końcowa: Jak ogromna jest ta piłka! Chcielibyście kiedyś pobawić się nią na plaży? Ja też.

Pomoce dy...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy