Dołącz do czytelników
Brak wyników

Wywiad miesiąca

9 listopada 2017

NR 15 (Marzec 2016)

Dzieci „na gigancie”

0 54

Rozmowa z Anną Nita, psychologiem współpracującym z Fundacją ITAKA, o najczęstszych przyczynach i konsekwencjach zaginięć dzieci i młodzieży.

Na początek trochę statystyki. O jakich liczbach myślimy, kiedy mówimy o zaginięciach w Polsce (rocznie)? 
Jaki procent spośród osób, które znikają bez śladu co roku, stanowią dzieci i młodzież do 18. r.ż.? Tutaj proszę wskazać w podziale na dzieci do lat 7 i starsze? 

Corocznie z domów i ośrodków ucieka ok. 20 tys. nastolatków, 75 proc. uciekinierów stanowią dziewczyny.  Jeśli chodzi o dzieci, to policja notuje ponad 500 zaginięć rocznie, należy jednak dodać, że znaczna większość z nich to porwania rodzicielskie.

Jeśli chodzi o zaginięcia nastolatków, to problem jest w dużej mierze niedoszacowany. Wiele z tych zaginięć nie zostaje zgłoszonych. Rodzice czekają na powrót nastolatka do domu i nie zgłaszają zaginięcia.

Jakie są najczęstsze powody zaginięć dzieci i młodzieży? Czy często są one powiązane z udziałem osób trzecich?

Jak wspomniałam, jeśli chodzi o małe dzieci, to najczęstszą przyczyną zaginięć są tak zwane porwania rodzicielskie, do których dochodzi w trakcie konfliktów między rodzicami, kiedy to jedno z rodziców zabiera dziecko, uniemożliwiając kontakt drugiemu rodzicowi i nie informując o miejscu jego pobytu. 

Na szczęście porwania przez osoby nieznajome zdarzają się bardzo rzadko. W Fundacji ITAKA w zeszłym roku mieliśmy jedno takie zgłoszenie. Inna przyczyna to zagubienie się maluchów w zatłoczonych miejscach, takich jak plaże, centra handlowe, w których spuszczenie dziecka z oka nawet na chwilę grozi tym, że potem trudno je będzie odnaleźć. Inny rodzaj zaginięć małych dzieci związany jest z nieadekwatną opieką, kiedy to rodzic pozostawia malucha ze starszym rodzeństwem, niezupełnie sprawną babcią lub dziecko samo bawi się na podwórku. Dziecko łatwo może się oddalić, kiedy je coś zainteresuje, może pójść na przykład za innym dzieckiem lub pieskiem.

Jeśli chodzi o młodzież, to najczęściej przyczyną zaginięcia są ucieczki z domów i ośrodków. Przyczyn ucieczek jest wiele, ale łączy je wszystkie atmosfera panująca w środowisku młodego człowieka, brak poczucia akceptacji i wzajemnego szacunku, otwartej rozmowy o problemach. 

Jak powinien zareagować dyrektor przedszkola lub nauczyciel, gdy zaginie dziecko będące pod opieką przedszkola? Jakie kroki należy podjąć?

Należy jak najszybciej zawiadomić rodziców i policję oraz samemu podjąć akcję poszukiwawczą, sprawdzić miejsca, w których dziecko mogło być lub tam się udać, wypytać też inne dzieci. Jeśli zdarzy się to na wycieczce, należy zawiadomić osoby pracujące, ochroniarzy, prześledzić drogę, którą szła grupa, np. na wycieczce do zoo maluch mógł po prostu zainteresować się jakimś zwierzęciem, zostać dłużej przy jego klatce. Trzeba to sprawdzić. 

Szybkie zawiadomienie rodziców i służb ma ogromne znaczenie. Jeśli stało się coś poważnego, to im szybciej zaczniemy poszukiwania, tym większa jest szansa na odnalezienie malucha. Czas liczy się, jeśli chodzi o poszukiwania w terenie, ponieważ bardzo dobre rezultaty daje poszukiwanie z psem, a ślad zapachowy utrzymuje się do 7 godz. W przypadku, gdy dziecko szybko się nie znajdzie, policja może uruchomić Child Alert, czyli system szybkiego rozprzestrzeniania informacji o zaginionym maluchu. Także rodzice powinni jak najszybciej dowiedzieć się o zaginięciu, aby podjąć odpowiednie kroki. Być może dziecko jest z drugim rodzicem, poszło do babci, która mieszka niedaleko itp. 

Czy edukacja dzieci w wieku przedszkolnym pomoże uniknąć nieszczęśliwych wydarzeń? 
W jaki sposób edukować najmłodszych?

Dzieci trochę inaczej niż dorośli...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy