Dołącz do czytelników
Brak wyników

Elementy integracji sensorycznej

24 kwietnia 2020

NR 56 (Kwiecień 2020)

Zabawy wspomagające rozwój integracji sensorycznej

121

Terapia integracji sensorycznej przeznaczona dla dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego prowadzona musi być bezwzględnie przez certyfikowanych terapeutów integracji sensorycznej.

Jednak zabawy wspomagające rozwój integracji sensorycznej mogą realizować rodzice w domu lub nauczyciele w placówkach typu żłobki czy przedszkola. Najważniejsze to jednak nie zapominać, że zabawy sensoryczne nigdy nie zastąpią typowej terapii SI, prowadzonej pod okiem terapeuty integracji sensorycznej. To ważne, ponieważ słowo „sensoryczne” powoduje mylne zrozumienie. Zdarza się, że dzieci potrzebujące terapii zbyt późno na nią trafiają, ponieważ rodzice byli przekonani, że to, czego doświadczały dzieci w trakcie zajęć przedszkolnych czy żłobkowych, terapią było. Terapia integracji sensorycznej to terapia przez ruch i zabawę, zawsze dopasowana indywidualnie do dziecka, niezmiennie pod czujnym okiem specjalisty, który na bieżąco dostosowuje działania do konkretnego przypadku, do dziecka potrzeb. Oczywiście na odpowiednio przygotowanej przestrzeni, czyli sali do SI, zawierającej sprzęt naziemny i podwieszany. Terapia integracji sensorycznej nie polega na biernym bujaniu na huśtawce, na wąchaniu zapachów czy zabawach w piasku, to coś bardziej złożonego, ale bawić się i wspomagać integrację sensoryczną można już w bardziej dowolny sposób. Zawsze jednak pojawia się pytanie: w jaki sposób?
Odpowiedź na to pytanie nie jest już tak skomplikowana: w każdej chwili i w każdym miejscu możemy to robić. Niepotrzebny jest do tego nawet specjalistyczny sprzęt, bo ten – jak wspomniano powyżej – jest zarezerwowany dla terapeutów. Mała piłka, skakanka, a nawet papierowy talerzyk mogą być bazą do wielu zabaw wspomagających nie tylko rozwój integracji sensorycznej, ale generalnie całościowy rozwój dziecka.
Poniżej przedstawiono przykłady zabaw z wykorzystaniem właśnie zwykłego papierowego talerzyka:

POLECAMY

  • Papierowe talerzyki rozkładamy na podłodze, zadaniem dzieci jest po nich skakać; aby zapewnić bezpieczeństwo, warto przymocować je do podłogi np. taśmą malarską.
  • Papierowe talerzyki, jak w wersji powyżej, rozkładamy na podłodze, zadaniem dzieci jest przemieszczać się po nich w określony sposób: przechodząc, skacząc obunóż, skacząc na jednej nodze, czworakując.
  • Papierowe talerzyki, tym razem wcześniej pokolorowane, umieszczamy na podłodze, zabezpieczając je wcześniej taśmą malarską; zadaniem dzieci jest pokonać ścieżkę z talerzyków, po określonych kolorach, które wymienia rodzic, nauczyciel lub kolega.
  • Papierowe talerzyki wyklejamy: watą, kaszą, cukrem, futerkiem, guzikami, listkami, można to zrobić w ramach zajęć plastycznych; następnie tak przygotowaną ścieżkę pokonujemy boso.
  • Wyklejone fakturami talerzyki mogą być też doskonałą sensoryczną dekoracją na ścianie, dzieci w dogodnym dla siebie czasie mogą podchodzić i dotykać je swoimi dłońmi.
  • Dzieci mając zasłonięte oczy, dotykają wyklejone różnorodnym fakturami talerzyki, ich zadaniem jest określić, czy to, co dotykają, jest ciepłe czy zimne, twarde czy miękkie, gładkie czy szorstkie.
  • Dzieci z zasłoniętymi oczami dotykają dwa talerzyki wyklejone fakturami, nauczyciel lub opiekun określają, który talerzyk dziecko ma wybrać, np. wskaż, które jest szorstkie, które przypomina gąbkę, które jest zimne itp.
  • Papierowe talerzyki mogą też być świetną tarczą, wystarczy na kilku napisać liczby od 1 do 10 i przymocować je do ściany lub drzwi, zadaniem dzieci jest rzucać do celu i zbierać punkty. Analogicznie zabawę można przeprowadzić na dywanie
  • Na papierowych talerzykach dzieci mogą narysować linię imitującą skorupkę ślimaka, zaczynając od środka; następnie tak powstały labirynt mogą pokonać, turlając po trasie szklaną kulkę lub zwykłą kulkę ulepioną z plasteliny.
  • Dzieci w parach lub rodzic/opiekun z dzieckiem siadają naprzeciw siebie. Jedna osoba trzyma dwa talerzyki, można je wcześniej pomalować na dwa różne kolory. Zadaniem dziecka jest przybijać piątki do talerzyka w kolorze, o którym mówi rodzic/opiekun. W trakcie zabawy rodzic/opiekun może przekładać talerze.
  • Analogicznie do zabawy powyżej, tym razem dziecko przybija piątki prawą lub lewą ręką, w zależności, która ręka zostanie wymieniona przez rodzica lub opiekuna. Przykładowo: dotknij prawą ręką kółka czerwonego, dotknij lewą ręką talerzyka zielonego. Dążymy do tego, aby w trakcie zabawy dziecko przekraczało linię środkową ciała.
  • Przed dzieckiem układamy dwa talerzyki, jeden jest pusty, na drugim układamy drobne elementy, np. guziki lub fasolę; zadaniem dziecka jest przekładać elementy na drugi talerzyk za pomocą szczypiec, np. drewnianych szczypiec do kiszonej kapusty.
  • Przed dzieckiem układamy dwa talerzyki, a między nimi kładziemy różne, dowolne przedmioty: skarpetkę, gumkę do zmazywania, temperówkę, klocek itp. Zadaniem dziecka jest rozkładać przygotowane przedmioty zgodnie z instruktażem osoby dorosłej, np. na talerzyku po prawej stronie połóż klocek, na talerzyku po lewej stronie umieść temperówkę. Dziecko mo...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy