Dołącz do czytelników
Brak wyników

Podstawa programowa

20 listopada 2017

NR 26 (Kwiecień 2017)

Z wizytą w krainie mrówek
opowieści ruchowe

0 423

Treść zaprezentowanych opowieści ruchowych nawiązuje wprost do rzeczywistych zjawisk, które da się zaobserwować w lesie. Dobrze byłoby zabrać dzieci na leśną wycieczkę, gdy już zrobi się ciepło. Jeśli jeszcze nie będzie liści na drzewach, przedszkolaki faktycznie będą mogły usłyszeć demonstrowane w jednej z zabaw głośne stąpanie mrówek po suchych liściach. Kilka tygodni później powiewy wiatru będą już poruszały młodymi listkami, co zagłuszy opisane odgłosy, więc nie ma co odwlekać wyprawy do lasu...

Zaprezentowane zabawy opisują także m.in. współpracę mrówek, ich zimowanie, pierwszy wiosenny spacer. Pojawią się w nich motywy budowania mrowiska, chronienia się przed niebezpieczeństwami, wyszukiwania przysmaków i ich magazynowania.

„Pierwszy wiosenny spacer mrówek”

Fabuła (narracja): Gdy wiosną mrówki budzą się ze snu zimowego, od razu wybierają się na pierwszy spacer. Chcą sprawdzić, co się zmieniło wokół mrowiska przez mroźne miesiące. Chyba tylko wtedy można usłyszeć tupot nóg owadów po suchych liściach, które zachowują się niczym małe bębenki. Gdy się stoi kilka metrów od mrowiska, można usłyszeć odgłosy kroków stawianych przez mrówki. Przekonajmy się, czy potrafilibyście stąpać ciszej od nich!

Przebieg: Podłogę należy możliwie szczelnie zasłać gazetami („suchymi liśćmi”). Przedszkolaki chodzą po nich na czworakach w dowolnych kierunkach, starając się stąpać bezszelestnie. Przysłuchuje się im cały czas jeden z uczestników, który ma zamknięte oczy (ewentualnie przesłonięte opaską). Jest on ustawiony w środku pola gry. Jeśli tylko usłyszy czyjś krok, od razu wskazuje ręką kierunek, z którego dobiegł do niego ten odgłos. Mrówka poruszająca się zbyt głośno zamienia się rolą z osobą, która ją usłyszała. Rozgrywkę powtarzamy wielokrotnie.

Cele:

  • wychowawczy: inspirowanie dzieci do odpowiedzialności za siebie (bezszelestnego stąpania, by nie zostać usłyszanym),
  • dydaktyczny: zobrazowanie wychowankom zachowań mrówek, zachęcenie dzieci do prowadzenia obserwacji przyrodniczych,
  • w sferze umiejętności ruchowych: doskonalenie umiejętności czworakowania,
  • w sferze zdolności motorycznych: kształtowanie orientacji przestrzennej.

Pogadanka końcowa: Przekonaliście się, że nawet małe mrówki mogą mieć kłopot z cichym stąpaniem w lesie. Co jakiś czas dało się usłyszeć, że któraś z nich przechodziła w pobliżu. Na szczęście po pierwszym wiosennym deszczu las robi się wilgotny. Wtedy liście już nie szeleszczą tak głośno i mrówki nie mają kłopotu z cichym stąpaniem.

Przybory (przyrządy): wiele gazet pełniących rolę suchych liści; ewentualnie opaska na oczy.

Uwagi: po zakończeniu zabawy, gazety należy pozostawić na podłożu; przydadzą się w zabawie „Budujemy mrowisko”.

„Budujemy mrowisko”

Fabuła (narracja): Wiosną mrówki odbudowują swój dom, który mógł ulec uszkodzeniu w czasie zimy. Znoszą wtedy z całego lasu igły sosen. Mrówki robotnice pracowicie układają je w wysoki stos. Jesteście mrówkami! Przekonajmy się, jak wielkie mrowisko zdołacie wybudować z sosnowych igieł, które znajdziecie w lesie!

Przebieg: Podłoga sali gimnastycznej przykryta jest gazetami pozostałymi po zabawie „Pierwszy wiosenny spacer mrówek”. Uczestnicy zwijają je w rulony tak, by przypominały wyglądem igły sosen. Oczywiście, młodszym przedszkolakom można pomóc w wykonywaniu tego zadania. Każdą gazetę po zwinięciu należy spłaszczyć, naciskając ją dłońmi. To jeszcze bardziej upodobni ją do sosnowej igiełki. Końcówki papierowych rulonów można ponadto zagiąć, co będzie utrudniało ich przypadkowe rozwiniecie się. „Igły sosny” należy przenieść na stos i, wspólnie z pozostałymi dziećmi, zbudować w ten sposób mrowisko. Po zakończeniu pracy, mrówki podziwiają wzniesioną budowlę.

Cele:

  • wychowawczy: wdrażanie przedszkolaków do umiejętności współdziałania z rówieśnikami,
  • dydaktyczny: zilustrowanie wychowankom sposobu wznoszenia mrowiska, który wymaga mozolnej pracy dużej grupy owadów; wdrażanie przedszkolaków do poszanowania przyrody,
  • w sferze umiejętności ruchowych: kształtowanie umiejętności precyzyjnego władania rękoma,
  • w sferze zdolności motorycznych: rozwijanie orientacji przestrzennej.

Pogadanka końcowa: Okazało się, że potraficie budować nie gorzej niż mrówki. Choć są bardzo małe, wznoszą ogromne mrowiska. Wy też zbudowaliście całkiem duże. Pamiętajcie, żeby nigdy nie niszczyć mrowisk! Mogliście się przecież przekonać o tym, że ich wznoszenie wymaga od mrówek dużego wysiłku. Trzeba szanować ich pracę.

Przybory (przyrządy): wiele gazet rozłożonych na podłożu po zabawie „Pierwszy wiosenny spacer mrówek”; ewentualnie kilka tekturowych pudełek.

Uwagi: By mrowisko uzyskało imponujące rozmiary, można zawczasu umieścić w jego wnętrzu kilka tekturowych pudełek. Ułatwia to dzieciom przestrzenne układanie kolejnych „igieł sosnowych”.

„Ucieczka mrówek”

Fabuła (narracja): Czasem w mrowisku robi się niebezpiecznie. Mrówki muszą szybko je opuścić, przenosząc cały swój dobytek. Najbardziej troszczą się wtedy o jajka, z których wylęgną się młode mrówki. Jesteście mrówkami transportującymi jajka w bezpieczne miejsce! Przekonajmy się, kto z was uratuje jajko jako pierwszy!

Przebieg: Dzieci przemieszczają  się w dowolnych kierunkach na czworakach. Na podłożu znajduje się tyle zakręconych butelek plastikowych (jaj), ile jest mrówek. Na sygnał nauczyciela każdy z uczestników musi schwycić najbliższe jajko i przenieść je w bezpieczne miejsce (np. ułożyć na materacu). Należy to robić, utrzymując przez cały czas pozycję niską, co jest kluczowym wyzwaniem dla dzieci. Podczas kolejnych powtórzeń można wskazywać dzieciom coraz to inne miejsca, w które należy przenosić ratowane jajka.

Cele:

  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności mierzenia się z trudnymi zadaniami,
  • dydaktyczny: unaocznienie wychowankom postępowania mrówek w sytuacjach zagrożenia,
  • w sferze umiejętności ruchowych: kształtowanie umiejętności zmieniania kierunku poruszania się na czworakach (w trakcie poszukiwania przyborów i wybierania najkrótszej drogi do miejsca ich gromadzenia),
  • w sferze zdolności motorycznych: doskonalenie orientacji przestrzennej; rozwijanie szybkości.

Pogadanka końcowa: Wszystkie mrówki znakomicie troszczyły się o jajka. Ani jedno nie pozostało bez opieki. Co trzeba było robić, żeby szybko i bezpiecznie schwycić jajko? Jak można było zorientować się, w którą stronę należy je przenieść? Co najbardziej utrudniało wam ratowanie jajek? Jak wtedy sobie radziliście?

Przybory (przyrządy): plastikowe butelki (po jednej na każdego ćwiczącego), materac.

„Smakołyki”

Fabuła (narracja): Gdy któraś mrówka znajdzie w lesie coś do jedzenia, natychmiast prowadzi tam wszystkie inne, żeby też się pożywiły. Idziemy za pierwszą mrówką w miejsce, w którym jest dużo smakołyków. Czy dla każdego ich wystarczy? Przekonajmy się!

Przebieg: Dzieci idą rzędem za pierwszą mrówką. Gdy dotrze ona do miejsca, w którym są przysmaki (materac, na którym znajdują się woreczki z grochem), może schwycić jeden z nich. Na ten sygnał każda mrówka próbuje złapać któryś z pozostałych przysmaków (woreczków). Woreczków powinno być o jeden mniej od uczestników. Dlatego jedna mrówka nieuchronnie pozostanie bez pokarmu. To ona staje się przewodniczką gromady kroczącej rzędem w następnym powtórzeniu gry.

Cele:

  • wychowawczy: wdrażanie dzieci do umiejętności troszczenia się o własny los; oswajanie przedszkolaków z możliwością ponoszenia porażek,
  • dydaktyczny: zobrazowanie wychowankom sytuacji, w której może zabraknąć pożądanego dobra,
  • w sferze umiejętności ruchowych: kształtowanie umiejętności zmieniania kierunku poruszania się,
  • w sferze zdolności mo...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy