Dołącz do czytelników
Brak wyników

Podstawa programowa

16 marca 2018

NR 32 (Grudzień 2017)

Kto wykona to zadanie?
Ważne aspekty i pojęcia wpisane w zadania przedszkola, wynikające z koncepcji filozoficzno-pedagogicznej podstawy wychowania przedszkolnego

0 36

Przedszkole jest pierwszym miejscem doświadczania przez dzieci systematycznych relacji z osobami spoza grona rodzinnego. Ta formalna instytucja, rozpoczynająca ciąg placówek edukacyjnych, obarczona jest ogromną odpowiedzialnością za kreowanie emocjonalnego stosunku – dziś małego, za kilkanaście lat dojrzałego człowieka – do uczenia się, własnego rozwoju i społecznego współistnienia.
 

Waga i zakres oddziaływania przedszkola na edukacyjne losy człowieka implikują bezwzględną potrzebę stworzenia zabezpieczenia, poczucia pewności, że będzie to wpływ profesjonalny i pozytywny.

Przedszkole jako organizacja i zespół osób podejmuje dialog i kreuje relacje zarówno z dziećmi, jak i ich rodzicami, opiekunami. Z tej perspektywy należy oczekiwać, że będzie to spotkanie z różnorodnymi, niepowtarzalnymi osobami, i uwzględniać ten fakt. Nieredukcjonistyczne podejście do tego „wydarzenia relacyjnego” wymaga spojrzenia na przychodzących do placówki jako na osoby w ich pełnym wymiarze: emocjonalnym, społecznym, cielesnym (fizycznym), umysłowym (poznawczym), a także duchowym. 

W koncepcji antropologicznej człowiek „może odkrywać swą tożsamość (…) jedynie pod warunkiem, że będzie osobą, co znaczy, że będzie pozwalał innemu człowiekowi być prawdziwie innym, a zarazem być we wspólnocie” – rodzinnej, rówieśniczej, przedszkolnej, społecznej itd. Z tego wynika, że nauczyciele przedszkola (i inni jego pracownicy) zaproszeni są do tworzenia relacji z uszanowaniem wolności i odmienności każdego dziecka, ale także z prawem do wzajemności. Owa wspomniana przynależna wolność nie może ograniczać wolności innych osób i, co istotne, jest wolnym zwrotem ku czemuś (a nie od czegoś), jest źródłem twórczego działania i tworzenia. Podmiotem tworzenia i odkrywania mają być piękno, dobro i prawda. 

W takiej relacji tworzą się pożądane warunki do budowania tożsamości dziecka, a także rozwoju i wzbogacania tożsamości osoby dorosłej. Wydaje się więc, że owo „wydarzenie relacyjne” jest szansą rozwoju dla każdego – dużego i małego. Perspektywa ta jest otwarciem na ciągłe zdarzanie się nowego, odkrywanie i bycie ze sobą z możliwością zauważania, podziwiania i inspirowania pozytywnych zmian. 

Warunkiem spełnienia dobrej relacji jest szacunek do innej osoby, który staje się podstawą w relacji dziecka zarówno z rówieśnikami, jak i osobami dorosłymi. Zdajemy sobie sprawę, że otaczanie szacunkiem innych jest w publicznej przestrzeni zjawiskiem deficytowym, a sam termin wykluczony ze słownika nie tylko medialnego, lecz także pedagogicznego. Skąd więc czerpać wzorzec i jak stworzyć punkt odniesienia? Otóż poprzez „rodzenie” tej postawy oraz, powtórne wprowadzenie terminu do naszego świata. Nasz świat ma bowiem zdolność multiplikowania, pomnażania – myślmy więc o sobie – my nauczyciele – jako o awangardzie, jako o inicjujących pozytywne zmiany. Zmiana zaś będzie otwarciem na nowe, ale też restaurowaniem znanego (starego), sprawdzonego, dobrego. Wyrazem zarówno potrzeby, jak i powinności kreowania takiego modelu społecznego jest zapis szóstego zadania z podstawy wychowania przedszkolnego: 

Wzmacnianie poczucia wartości, indywidualność, oryginalność dzi...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy