Dołącz do czytelników
Brak wyników

Edukacja matematyczna

20 listopada 2017

NR 26 (Kwiecień 2017)

Konstruowanie gier i zabaw – rozwiązania praktyczne

581

Niniejszy artykuł prezentuje propozycje konstruowania gier i zabaw przez najmłodszych w ramach edukacji przedszkolnej. Zamieszczamy kilka przykładów tychże aktywności, które z powodzeniem można wykorzystać w pracy z dzieckiem w przedszkolu lub też w przestrzeni domowej. W większości dotyczą one edukacji matematycznej. Mają na celu doskonalić i rozwijać umiejętności dzieci m.in. w zakresie liczenia, rozróżniania kierunków, figur geometrycznych, określania właściwości przedmiotów itp. Mogą posłużyć jako urozmaicenie zajęć dydaktycznych lub też jako wypełnienie czasu przeznaczonego na swobodną aktywność dzieci.

Przykład 1. Kto wygra?

Pomoce dydaktyczne: kostki (ich liczba odpowiada liczbie graczy), kartki papieru, coś do pisania, liczydło (opcjonalnie).

POLECAMY

Liczba graczy: od 2 do 4–5 osób

Gra polega na naprzemiennym rzucaniu kostkami przez uczestników. Każdy z nich po wyrzuceniu określonej liczby oczek zapisuje swój wynik na kartce papieru (w formie liczby bądź graficznie w postaci kropek lub też innego umówionego znaku). Po przejściu ustalonej liczby kolejek wygrywa ta osoba, która wyrzuciła największą liczbę kropek.

W przypadku dzieci, które nie potrafią jeszcze sprawnie liczyć i zapisywać wartości liczbowych, zamiast kartki zastosować można liczydło, na którym – po każdym rzucie – będą odliczać odpowiednią liczbę wyrzuconych oczek.

 

 

Starsze przedszkolaki mogą wykonać kostki do gry samodzielnie. Będzie to stanowić dodatkowe urozmaicenie i źródło osobistej satysfakcji. Taką samodzielnie wykonaną pomoc dydaktyczną można wykorzystać do innych realizowanych przez dzieci zadań lub też potraktować ją jako inspirację do stworzenia własnej zabawy lub gry. 

Poniżej szablon kostki do gry do samodzielnego odrysowania i wycięcia1:

 

 

Przykład 2. Policz, ile jest w środku?

Pomoce dydaktyczne: dwa pudełka (pojemniki), przedmioty o większej liczebności.

Liczba graczy: 2–3 osoby

Dzieci siedzą przy stole. Przed nimi nauczycielka (bądź inne dziecko) umieszcza dwa takie same pudełka, w których ukryte są różnego rodzaju przedmioty. Przedmioty te zmieniają się z kolejki na kolejkę – dziecko (nauczycielka) dyskretnie zmienia ich liczbę po każdej rundzie.

 

 

Zadanie polega na liczeniu przedmiotów umieszczonych w dwóch takich samych pudełkach. W przypadku umieszczenia w nich różnych przedmiotów, wymaga się, aby dziecko najpierw dokonało ich klasyfikacji, a później – zaczęło je przeliczać.
Dziecko, które jako pierwsze poprawnie wykona obliczenia, wygrywa.

W sytuacji, kiedy bawi się troje dzieci, po przejściu kilku (np. trzech) kolejek może nastąpić zmiana osoby, która umieszcza przedmioty w pudełkach.

 

 

Przykład 3. Gramy w figury

Pomoce dydaktyczne: karton (plansza), pisak, figury geometryczne, kostka, pionek dla każdego gracza

Liczba graczy: od 2 do 5–6 osób

Dzieci otrzymują brystol, pisak i dużą liczbę figur geometrycznych. Poprzez narysowanie linii łączącej start i metę tworzą tor, po którym będą poruszać się pionki. Na stworzoną przez siebie linię naklejają figury geometryczne, które będą wyznaczały kolejne pola w grze.

Gra polega na tym, że każdy pionek przesuwa się o taką liczbę oczek, jaką uzyska w rzucie kostką. Kiedy stanie na określonym polu, musi odgadnąć kształt i kolor figury, na której stoi. W momencie udzielenia poprawnej odpowiedzi może przesunąć się o ustaloną liczbę oczek do przodu. W sytuacji, kiedy nie odgadnie, na jakiej figurze geometrycznej stoi, musi cofnąć się do tyłu. Liczba pól, jakie pokonuje gracz, w zależności od udzielonej odpowiedzi określają uczestnicy przed rozpoczęciem gry.

 

 

W fazie przygotowawczej do tej zabawy (jednak nie bezpośrednio przed nią) można poprosić dzieci o przygotowanie kompletów figur geometrycznych w różnych kolorach. 
W ten sposób dzieci utrwalą znajomość kształtów, będą miały okazję do ćwiczenia i doskonalenia umiejętności klasyfikacji, jak i umiejętności z zakresu motoryki małej (podczas wycinania elementów). Zagwarantuje to późniejszą, większą satysfakcję z samodzielnego stworzenia planszy, kiedy zorientują się, że wszystkie wykorzystane do gry elementy zrobiły samodzielnie (pionki również mogą wykonać same – np. przy użyciu masy solnej). 

Samodzielne stworzenie kompletu figur geometrycznych to również okazja do indywidualnego doboru preferowanych przez siebie kolorów figur oraz podjęcia decyzji, co do ich wielkości.

Przykład 4. Zawody matematyczno-sprawnościowe

Pomoce dydaktyczne: dwa kartony (kosze), wiaderka, piłeczki pingpongowe (po dwie dla każdego dziecka), liczmany (od 0 do 10).

Liczba graczy: od 2 do 20 osób

Dzieci ustawione są w dwóch, równolicznych rzędach – jeden za drugim. Prze...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy