Umiejętności społeczne stanowią bezcenny kapitał przydatny w najróżniejszych sytuacjach życiowych każdego człowieka, a więc i dziecka. Nigdy nie jest ani za wcześnie, ani za późno na ich kształtowanie. Jednak im wcześniej zostaną nabyte, tym lepiej i efektywniej zostaną wykorzystane do radzenia sobie ze stresem, panowaniem nad niekontrolowanymi wybuchami emocji, budowaniem pożądanych relacji z innymi ludźmi, rozwiązywaniem konfliktów bez agresji i wycofania. Pomogą też prawidłowo radzić sobie z emocjami w obliczu znaczących sukcesów i nierzadko towarzyszącej im zawiści ze strony innych ludzi, złośliwości, krytykanctwa, pomniejszania osiągnięć, ignorowania.
Dział: TUS w przedszkolu
Rozwój emocjonalno-społeczny w wieku przedszkolnym stanowi kluczowy fundament, na którym opiera się przyszłe funkcjonowanie dojrzewającego, a później dorosłego człowieka w gronie najbliższych i społeczeństwie. W literaturze naukowej obszar emocjonalny i społeczny są z reguły opisywane łącznie, ponieważ nakładają się na siebie i są ze sobą nierozerwalnie połączone. Kompetencje emocjonalne, czyli zdolność do konstruktywnego regulowania własnych uczuć w celu osiągnięcia celów, bezpośrednio warunkują kompetencje społeczne, które pozwalają dziecku wejść w pozytywne, pełne szacunku i zrozumienia interakcje z rówieśnikami i dorosłymi.
Okres po wakacjach jest dla dzieci czasem intensywnej readaptacji.
Po tygodniach spędzonych w gronie rodzinnym, bez rygoru przedszkolnego grafiku, powrót do grupy rówieśniczej może wywoływać mieszane uczucia – od radości po niepokój. Dla dzieci z pokoleń dotkniętych skutkami izolacji pandemicznej (roczniki 2019–2022) każda dłuższa przerwa w kontaktach społecznych może nasilać lęk społeczny, wycofanie oraz lęk przed oceną i odrzuceniem.
Współczesne dzieci w wieku przedszkolnym urodziły się w trudnym dla całego świata okresie, mianowicie w latach pandemii COVID-19 (roczniki 2019–2022, kiedy najwięcej obostrzeń i ograniczeń miało miejsce w latach 2020–2022). Zespoły naukowców badające konsekwencje pandemii z socjologicznego punktu widzenia wzięły między innymi pod uwagę umiejętności społeczne najmłodszych uczestników edukacji. Izolacja znacząco zakłóciła proces socjalizacyjny, co skutkuje deficytami w tym zakresie do dziś1. Odnotowuje się zwiększony lęk społeczny, wycofanie i trudności w nawiązywaniu relacji.