Dział: Strefa nauczyciela
W naszej placówce dzieci mają do dyspozycji piękny duży ogród z dobrze wyposażonym placem zabaw. Pomimo tego o każdej porze roku obserwowałam dzieci kucające z patykami w rękach, pochłonięte kopaniem i grzebaniem w ziemi. Do wykopanych dołków wrzucały zerwaną trawę i kwiaty, tworząc mikstury lub inne kompozycje, np. ogniska na niby lub gniazdka i norki dla zwierząt.
Zaburzenia w obszarach komunikacji i nawiązywania relacji z innymi dziećmi są jednymi z charakterystycznych i najbardziej typowych objawów spektrum autyzmu. Trudności z wykorzystywaniem i rozumieniem komunikacji werbalnej, jak i niewerbalnej nie oznaczają jednak, że osoby z ASD nie mają potrzeby nawiązywania kontaktu z otoczeniem, wymiany myśli czy informowania o swoich potrzebach. Dzieci w spektrum autyzmu zazwyczaj nie potrafią tego robić, gdyż nie uczą się tak intuicyjnie, jak ich rówieśnicy.
Zawsze wierzyłam, że artyści sprawiają, iż nie tylko ich życie jest piękne i ciekawe, ale mają też wpływ na nas, dzięki nim świat jest barwny i ciekawy. Postanowiłam tę myśl i przekonanie wprowadzić w czyn w mojej przedszkolnej grupie. Czułam, że się uda, ponieważ taniec, piosenka, improwizacja ruchowa to była pierwsza skuteczna ścieżka do zdobycia ich zaufania na początku przedszkolnej drogi, a potem do rozkwitu wielkiej przyjaźni i współpracy w naszej grupie.
