Dołącz do czytelników
Brak wyników

Podstawa programowa

9 stycznia 2019

NR 43 (Styczeń 2019)

Implementacja podstawy programowej

0 136

Wdrażanie podstawy programowej wychowania przedszkolnego to proces długofalowej pracy dyrektora przedszkola i nauczycieli. Nie zaczyna się i nie kończy jednym szkoleniem. Wprowadza do pracy przedszkola refleksję i dyskusję dotyczącą warsztatu pracy, jej dokumentowania oraz tworzy formy przekształcania stylu pracy przedszkola w kierunku realizacji potrzeb i oczekiwań poznawczych współczesnych dzieci.

Wdrażanie podstawy programowej jako koncepcji, na której opierać się powinna praca każdego przedszkola w Polsce, pozornie jest zadaniem łatwym. Oto autor programu wychowania przedszkolnego, uwzględniając koncepcję zawartą w podstawie programowej, tworzy nauczycielom tzw. program wychowania przedszkolnego, dyrektor placówki zatwierdza go do realizacji, a nauczyciele realizują. 
Dlaczego zatem w rzeczywistości praca niektórych nauczycieli odbiega znacznie od koncepcji zawartej w podstawie programowej, a dyrektorzy w ramach tzw. nadzoru pedagogicznego zarzucają nauczycieli dodatkową pracą, np. nakazując oznaczanie bieżącej pracy w dzienniku zajęć z odnośnikami numerycznymi do podstawy programowej? Dlaczego młodzi nauczyciele, pisząc scenariusze (konspekty) swoich zajęć, zamiast czynić to w sposób jak najbardziej prosty, przejrzysty i jednoznaczny, wypisują nieadekwatne do rzeczywistości zapisy, które swymi korzeniami sięgają wyłącznie dydaktyki ogólnej z czasów prof. W. Okonia? Dlaczego nikt z nadzoru pedagogicznego nie zauważa, iż dawno koncepcja przedszkola odbiegła od tradycyjnych wzorców i rozwinęła się zgodnie z nurtami współczesnej pedagogiki? Dlaczego wreszcie nauczyciele permanentnie się doszkalają na warsztatach i innych formach doskonalenia zawodowego, uczą się tzw. metod aktywizujących, ale zapis tego, co robią z dziećmi, wrzucają do sztywnej formuły trzech metod: czynnej, słownej, oglądowej, a także form: indywidualnej, grupowej, zbiorowej? 
Bardzo trudno jest wytłumaczyć to niepokojące zjawisko. Zapewne swój udział – i to duży – w zakorzenianiu źle rozumianej tradycji dydaktycznej mają tutaj wydawnictwa, które szybko przygotowując pakiety edukacyjne, nie zastanawiają się nad faktyczną funkcją podstawy programowej i zawartą w niej koncepcją; tworząc do pakietów poradniki metodyczne, kierują się obiegowymi, powszechnymi praktykami, a nie zasadami dydaktyki, istotą metodologiczną, specyfiką danej metody, którą nauczyciel pracuje, czy samą podstawą programową.

Rozumienie podstawy programowej

W podstawie programowej wychowania przedszkolnego skonstruowanej w 2008 roku na potrzeby reformy, w wyniku której dziecko sześcioletnie miało uczyć się w szkole, pierwsza jej część zawierająca tzw. cel ogólny była bardzo rozbudowana. Zawierała 10 celów ogólnych wychowania przedszkolnego. Cele te sformułowane były raczej jak zadania do realizacji, a nie rzeczywiste cele do osiągnięcia, natomiast zostały w tamtą podstawę programową wpisane jako cele wychowania przedszkolnego. Zatem każdy scenariusz (konspekt) zajęć w tamtych czasach w zakresie celu ogólnego mógł zawierać wybrane propozycje z dziesięciu podanych w podstawie programowej lub więcej, gdy autor programu takie cele ogólne przedstawił1.
Obecna podstawa programowa, której koncepcja oparta jest na holistycznej i konstruktywistycznej wizji rozwoju małego człowieka, zakłada jeden cel ogólny wychowania przedszkolnego – jest nim wsparcie całościowego rozwoju podczas wszelkich zajęć i form pracy z dzieckiem2.
To uproszczenie jest jednocześnie wskazówką dla nauczyciela, iż prz...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy