Młodszy brat lub siostra w rodzinie przedszkolaka to zmiana nie tylko dla starszego dziecka oraz jego rodziców, ale niejednokrotnie wyzwanie dla nauczycieli przedszkola. W momencie pojawienia się w domu drugiego lub kolejnego dziecka ujawniają się różne trudności opiekuńczo-wychowawcze. Najczęściej przedszkolak doświadcza trudnych emocji oraz przejawia wymagające zachowania, których rodzice nie akceptują i nie zawsze sami potrafią sobie z nimi poradzić. W jaki sposób dyrektor oraz grono pedagogiczne przedszkola mogą wspierać dziecko doświadczające trudności w nowej sytuacji rodzinnej?
Dział: Trening regulacji emocji
Wybuchy złości, napady gniewu, trudności z samoregulacją to problemy, z którymi współcześnie bardzo często mierzą się dzieci. Nauczyciele i rodzice nie zawsze wiedzą, z czym są one związane i jak można sobie z nimi radzić. Czasem interpretują je jako celowe łamanie zasad, brak wychowania lub trudności emocjonalne związane z innymi zaburzeniami, np. z ADHD lub ASD. Okazuje się jednak, że w wielu przypadkach zaburzenia zachowania i trudności z regulacją emocjonalną są związane z zaburzeniami przetwarzania sensorycz- nego lub niedojrzałością układu nerwowego.
Terapia integracji sensorycznej to różnorodne ćwiczenia wykonywane z wykorzystaniem profesjonalnego sprzętu. Terapeuta próbuje w taki sposób dobrać aktywności, żeby jak najlepiej wpływać na funkcjonowanie układu nerwowego pacjenta. Jednak sama terapia to nie wszystko. Odbywa się ona przeważnie jeden raz w tygodniu i trwa 45–60 minut. Nie da się wszystkiego zrobić w tak krótkim czasie. Żeby terapia mogła przynieść oczekiwany efekt, konieczne jest nawiązanie współpracy z rodzicami, pokazanie im, jak oni mogą pracować z dzieckiem i danie wskazówek dotyczących tego, jakie ćwiczenia i aktywności można wprowadzać w warunkach domowych i na co w ich trakcie zwracać uwagę. W tym artykule pochylimy się nad tym, jakie gry i zabawy są możliwe do wykonania z dzieckiem przez rodziców. Co ważne, nie jest tutaj konieczne inwestowanie w profesjonalny sprzęt. Czasem wystarczy tylko kilka prostych narzędzi.
Odgrywanie ról to podstawowe techniki dramy i happeningu. W zależności od celów i okoliczności, w jakich ich używamy, mogą one mieć wymiar terapeutyczny, edukacyjny lub artystyczny. W zakresie kompetencji nauczycieli oraz rodziców jest inicjowanie zabaw edukacyjnych, które, chociaż angażują emocje, nie przekraczają granicy, za którą zaczyna się już terapia. Prezentowane metody, w przypadku dzieci w wieku przedszkolnym, mają mieć charakter zabawy, w której stymulowany jest rozwój emocjonalny i społeczny dziecka.