Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie

7 kwietnia 2021

NR 65 (Kwiecień 2021)

Światowy Dzień Kosmosu

164
Cel: wsparcie całościowego rozwoju podczas zabaw związanych z astronomią
Cele operacyjne: doświadczenia w obszarach rozwojowych
W zakresie fizycznego obszaru rozwoju dziecka:
  • wykonuje ruchy precyzyjne,
  • orientuje się w obszarze własnego ciała i przestrzeni,
  • rusza się na podstawie instrukcji słownych.
W obszarze emocjonalnym dziecko:
  • dostrzega dobre strony pracy astronauty,
  • wyraża podziw dla astronautów oraz do tego, czym się zajmują,
  • ma świadomość odwagi w zawodzie astronauty.
W obszarze społecznym dziecko:
  • współdziała z innymi dziećmi,
  • współpracuje w parze,
  • podejmuje próby samodzielnego wykonania zadania.
W obszarze poznawczym dziecko:
  • wciela się w rolę astronauty,
  • rozwiązuje problemy,
  • poznaje kombinezon astronauty,
  • analizuje i wyciąga wnioski,
  • uważnie słucha,
  • uzasadnia swój wybór,
  • poprawnie nazywa przedmioty i zjawiska,
  • stosuje słowa, takie jak: rakieta, planeta, kometa, asteroida, czarna dziura, gwiazda, Słońce i Księżyc
Metody i formy pracy na zajęciach
  • zabawy ruchowe,
  • pogadanka, dyskusja, prezentacja,
  • zabawa naśladowcza,
  • burza mózgów,
  • samodzielna interpretacja dzieła,
  • dopasowywanie,
  • kalambury,
  • oddziaływanie sensoryczne,
  • ćwiczenia oddechowe,
  • relaksacja
Narzędzia, materiały
  • szarfy w dwóch kolorach,
  • film lub plakat prezentujący Układ Słoneczny,
  • ilustracje kombinezonu astronauty i ubrań roboczych innych zawodów: mundur strażaka, ubranie chirurga, kostium płetwonurka, kombinezon Spider-Mana,
  • fotografie różnych pojazdów i osób, które się nimi posługują w konkretnej pracy: rolnik – traktor, pilot – samolot, ratownik – karetka, dostawca – samochód ciężarowy, maszynista – pociąg, strażak – wóz strażacki, żołnierz – czołg, kierowca rajdowy – samochód wyścigowy, policjant – radiowóz, właściciel koni – auto z przyczepką, leśniczy – auto terenowe, św. Mikołaj – sanie z reniferami, Inuita – sanie z psami, astronauta – rakieta,
  • czerwone i zielone planety na patyczkach w liczbie zgodnej z liczbą dzieci,
  • chusta Klanzy,
  • odznaki „Małego Astronauty”,
  • kredki i kartki
Grupa wiekowa: pięcio- i sześciolatki


Przebieg zajęć

  • Przywitanie z dziećmi – „Planety i księżyce”.
    Nauczyciel dzieli grupę dzieci na planety i księżyce – planety otrzymują niebieską szarfę (jak nasza planeta), księżyce białą lub szarą. Szarfy można zastąpić dowolnym znacznikiem (spinki, naklejki, zawieszki) lub też w duchu ćwiczenia pamięci można nie oznaczać ich w żaden sposób. Następnie nauczyciel włącza wybraną muzykę lub wystukuje rytm na dowolnym instrumencie. Jeżeli istnieje taka możliwość, teremin wydaje wspaniale kosmiczne dźwięki! Kiedy muzyka (czy też inne dźwięki) cichnie, najbliższe bliskie sobie księżyce i planety zaczynają orbitować – planety wokół własnej osi, a księżyce wokół planet. Po powrocie muzyki dzieci znowu przemieszczają się po sali.
     
  • Kim jest astronauta/ kosmonauta?
    To nie lada zawód! Kim jest astronauta? Czy kosmonauta i astronauta to różne osoby? Czym się zajmuje? Na czym polega jego praca? Co musi umieć? Jak powinien się przygotować do tego zawodu? Czy coś wyróżnia astronautę? Czy to ważny zawód? Dlaczego?
     
  • Wspólne wysłuchanie wiersza pt. Astronauta.

    Co za niesłychana praca!
    Lecieć w kosmos, później wracać!
    Bohaterskie to podboje,
    Każdy niech się tutaj dowie!
    Astronauta zna rakiety,
    Ich budowę i zalety.
    Ma kondycję, dobre zdrowie,
    Pilny był przez całą szkołę.
    Zna planety, dziury czarne,
    Konstelacje, gwiazdy każde.
    Marzył o tym od przedszkola
    Później studia, wcześniej szkoła,
    By odkrywać kosmos cały,
    Plan to był tak doskonały.
    Warto zatem mieć marzenia
    I pilnować ich spełnienia!

     
  • Omówienie wiersza:
    –    Kim jest astronauta?
    –    Czym się zajmuje?
    –    W wierszu wymieniono kilka zadań astronauty – pamiętasz jakie?
    –    Czy to jest prosty zawód, czy trudny?
    –    Czy astronauta musi dbać o zdrowie?
    –    Czym podróżują astronauci?
    Czy dzieci rozumieją wszystkie słowa w wierszu? Rakieta, planeta, gwiazda, czarna dziura, zaleta, konstelacja, kondycja?
     
  • Zabawa – „Układ Słoneczny”.
    Przed zabawą opowiedz dzieciom, czym jest Układ Słoneczny. Pokaż im na plakacie, filmie lub wspólnie wykonanej makiecie. Ziemia kręci się wokół Słońca, tak jak kilka innych planet. Niektóre mają swój księżyc, a nawet kilka! Inne mają pierścienie. Niektóre z nich są mniejsze od Ziemi, niektóre o wiele większe. Słońce, które widzimy za dnia, tak naprawdę jest gwiazdą, taką samą jak te, które możemy oglądać nocą na niebie. To znaczy, że te nocne gwiazdy gdzieś daleko są słońcami dla innych planet, a z nich nasze słońce wygląda jak każda inna gwiazda. 
    Dzieci siedzą w kręgu, jedno obok drugiego. Nauczyciel podaje dziecku po prawej stronie żółtą piłkę – Słońce. Piłka przechodzi z rąk do rąk, w tym czasie nauczyciel wymienia po kolei nazwy różnych planet, np. Saturn, Mars, Ziemia… itp. Kiedy powie „Słońce!”, trzeba szybko wypuścić piłkę z rąk. Kto się zagapi i zostanie z gorącym Słońcem w rękach, musi wstać i zostać na jednej nodze na czas jednego całego okrążenia piłki. Kiedy piłka do niego wróci, może znów usiąść i bawić się dalej. Zachęcam do tego, aby dzieci również wymieniały różne planety, aby utrwalić sobie ich nazwy. 
     
  • Co wyróżnia kosmiczny skafander?
    Zapewne trudno by było zorganizować kosmiczny skafander, aby móc go zaprezentować dzieciom, niemniej jednak można posiłkować się różnymi ilustracjami lub zdjęciami. Zaprezentuj dzieciom, że ubranie do kosmicznych spacerów to nie tylko kombinezon, ale również obuwie, rękawice i hełm. Zapytaj, czy ktoś widzi jakiekolwiek odsłonięte miejsce. Nie, ponieważ w kosmosie jest tak zimno, że gdyby choć na chwilę odsłonięto kawałek skóry, mogłoby się to skończyć nie lada kłopotami. 
    Przygotuj ilustracje innych uniformów, które również zasłaniają niemal całe ciało, np. kostium płetwonurka, mundur strażaka, ubranie chirurga w czasie operacji… strój Spider-Mana? Znajdźcie różnice i cechy wspólne z kombinezonem astronauty. Który strój jest najbardziej, a który najmniej podobny i dlaczego? 
    Przygotuj zgadywankę, w której dzieci będą miały za zadanie dobrać strój do wypowiadanego przez nauczyciela zdania. 
    Jest odporny na różne temperatury (skafander astronauty i mundur strażaka).
    Można w nim oddychać tam, gdzie nie ma tlenu (skafander astronauty i strój płetwonurka).
    Chroni przed zarazkami (skafander astronauty i ubranie chirurga).
    Jest dość lekkie (ubranie chirurga i kombinezon Spider-Mana).
    Zasłania całe ciało (skafander astronauty, ubranie Spider-Mana).
    Jest dość ciężkie (skafander astronauty i ubranie strażaka).
     
  • Zabawa ruchowa – „Rozgrzewka astronauty”.
    Astronauta, jak już dzieci dobrze wiedzą, musi być sprawny ruchowo, mieć dobrą kondycję i wyjątkowo dbać o zdrowie. W kosmosie czeka na niego wiele wyzwań, musi sprawnie poruszać się w nieważkości i radzić sobie z całą rakietą, a do tego nie ma nigdzie w pobliżu przychodni czy szpitala! Dlatego każdy astronauta pamięta każdego dnia o ćwiczeniach!
    Podnosimy ręce do góry – machamy dłońmi jak migające gwiazdy – otwieramy i zaciskamy palce u dłoni i u stóp. Wyciągamy się mocno do góry i opadamy w dół z wyprostowanymi nogami, całe ręce wiszą do ziemi, staramy się rozluźnić i odpoczywać w tej pozycji jak w nieważkości. Wyobrażamy sobie, że na nasze ręce nie działa żadna grawitacja i powoli się prostujemy, kręg po kręgu. Znowu wyciągamy ręce do góry i przechylamy ciało raz na jeden, raz na drugi bok, aby umieć sięgać po różne przyciski w ciasnej przestrzeni rakiety. Równowaga to podstawa, zatem wykonujemy kilka ćwiczeń równoważnych na jedną nogę, jak zwykłe uniesienie kolana wysoko do góry i wytrzymanie kilka sekund bez podpierania się. 
    Zamieniamy się w rakietę – stojąc na jednej nodze, opieramy podeszwę drugiej stopy o łydkę nogi, na której stoimy, wyciągamy obie ręce do góry i łączymy dłonie, aby wyglądać jak lecąca rakieta. 
    Nie obejdzie się również bez ćwiczenia kondycji – wykonujemy kilka podskoków, pajacyków i bieganie w miejscu. Czasem trzeba się schylić w różne miejsca, warto zatem zrobić kilka przysiadów. Aby mieć mocne ramiona, zróbmy podpór przodem, tak aby ciało było całe wyprostowane (deska), i zobaczymy, kto wytrzyma najdłużej. 
    Po tych ćwiczeniach zaproś dzieci do chwili odpoczynku, niech położą się na plecach i wyobrażą sobie, że unoszą się w stanie nieważkości. Całkowite odprężenie.
     
  • Odjechane kalambury – „Dopasuj środek lokomocji do zawodu”.
    Przygotuj fotografie różnych pojazdów i osób, które się nimi posługują w konkretnej pracy: rolnik – traktor, pilot – samolot, ratownik – karetka, dostawca – samochód ciężarowy, maszynista – pociąg, strażak – wóz strażacki, żołnierz – czołg, kierowca rajdowy – samochód wyścigowy, policjant – radiowóz, właściciel koni – auto z przyczepką, leśniczy – auto terenowe, św. Mikołaj – sanie z reniferami, Inuita – sanie z psami, astronauta – rakieta. Ważne, aby było tyle zawodów i środków lokomocji, ile dzieci. Omów ilustracje, przedstaw osoby, które potrzebują ich do pracy, i dlaczego właśnie te, a nie inne, np. dlaczego Inuita nie załatwi swoich spraw czołgiem, a ratownik nie będzie miał pożytku z przyczepy dla koni. 
    Następnie podziel dzieci na dwie grupy i przeprowadź kalambury. Po kolei każde dziecko losuje jeden ze środków lokomocji lub osobę reprezentującą określony zawód, a maluch prezentuje bez użycia słów (onomatopeje mile widziane) swojej drużynie zagadkę. Dzieci próbują odgadnąć rozwiązanie i zdobyć punkt. 
     
  • Opowieść ruchowa – „Przed wylotem”.
    Nauczyciel prowadzi narrację zabawy, a dzieci wykonują prezentowane przez niego ruchy. 
    Zamieniamy się w astronautów, którzy szykują się do wylotu w przestrzeń kosmiczną. Ubieramy nasz skafander.
    Nauczyciel udaje, że włada skafander: najpierw jedna noga, później druga, jedna ręka, druga i zapięcie od góry do dołu. 
    Teraz rękawice i ciężkie buty. Na koniec hełm. 
    Nie można wykonywać w skafandrze zbyt szybkich ruchów, ale musimy poćwiczyć siadanie i wstawanie.
    Nauczyciel w zwolnionym tempie siada na podłodze i wstaje, udając, że ma na sobie wielki skafander, który ogranicza jego ruchy. 
    Musimy pamiętać, że chodzenie też jest wyzwaniem!
    Idziemy po obwodzie koła, robiąc powolne, ociężałe ruchy, ponieważ wielkie, kosmiczne ubranie nie należy do lekkich. 
    Próbujemy teraz sięgnąć po coś z góry, a później z dołu. Obracamy się za siebie w jedną stronę i w drugą. Robimy skłony i przysiady. 
    Nauczyciel cały czas zachowuje się tak, jakby miał na sobie wielki skafander.
    Wchodzimy do wnętrza rakiety, gdzie jest dosyć ciasno. Siadamy na wyznaczonym dla nas miejscu.
    Nauczyciel udaje, że przechodzi przez właz i się nieco przeciska, a następnie siada na podłodze.
    Zapinamy pasy bezpieczeństwa. Sprawdzamy, czy hełm jest dobrze przypięty. Czas odpalić rakietę i… startujemy!
    Nauczyciel udaje, że naciska jakieś guziki, następnie potrząsa ciałem, jakby start rakiety wywoływał wstrząsy.
    Rakieta skręca najpierw nieco w prawo, a w później w lewo.
    Nauczyciel wraz z dziećm...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy