Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie , Otwarty dostęp

19 maja 2021

NR 66 (Maj 2021)

Mój dom

Propozycja dla dzieci pięcio- i sześcioletnich
Czas: 60 minut
Cele operacyjne, doświadczenia dzieci
W zakresie fizycznego obszaru rozwoju dziecka:
  • buduje ze swojego ciała razem z dziećmi wyraz dom, 
  • porusza się intencjonalnie.

W obszarze emocjonalnym dziecko:

POLECAMY

  • rozpoznaje i nazywa emocje związane z rozmową o domu, 
  • szanuje emocje koleżanek/kolegów,
  • nazywa własne emocje, 
  • dostrzega, że zwierzęta posiadają zdolność odczuwania.

W obszarze społecznym dziecko: 

  • przejawia poczucie własnej wartości, 
  • odczuwa i rozumie, co znaczy przynależność do rodziny, do koleżanek/kolegów w klasie, 
  • z empatią mówi o problemach innych dzieci, 
  • wymawia głośno, wyraźnie, z dumą swoje imię i nazwisko, 
  • wyraża szacunek dla zwierząt i ludzi, 
  • słucha uważnie wypowiedzi nauczyciela i dzieci, 
  • czeka na swoją kolej w zabawie, 
  • współpracuje w grupie, 
  • oczekuje uwagi dla siebie.

W obszarze poznawczym dziecko:

  • reaguje na słowa związane z wyrazem „dom”,
  • ma świadomość znaczenia wiersza, 
  • wypowiada się na temat, 
  • pracuje twórczo,
  • wyobraża sobie znaczenia sytuacji zawartych w wierszu
Strategie z podstawy programowej
  • w przeważającej części strategia percepcyjno-innowacyjna,
  • integracja treści polonistycznych, społecznych,
  • praca z tekstem, ćwiczenia językowe, mówienie, słuchanie, myślenie
Metody i formy pracy na zajęciach
  • metoda ćwiczeń – ćwiczenie słownikowe,
  • rozmowa,
  • techniki dramy: żywy obraz (obraz bez ruchu wykonany w grupie), poza, technika otwartych myśli,
  • praca z tekstem,
  • praca indywidualna, praca w grupach, praca zespołowa
Pomoce naukowe, materiały
  • papier pakowy, kredki, karty pracy (kartki z napisanymi wyrazami), tekst wiersza
Dom Doroty Dziamskiej, obrazek kaczuszki Omi wykonany techniką origami. Omi to bohaterka książeczki Niezwykłe przygody kaczuszki Omi A.Frączak i D. Dziamskiej

Przebieg zajęć

1. Ćwiczenie integrujące, ćwiczenie pamięci

Nauczyciel, stojąc w kręgu z dziećmi, podaje swoje imię jak piłkę uczniowi stojącemu po lewej stronie; dziecku powtarza imię nauczyciela i podaje swoje koleżance/koledze po lewej ręce. Kolejne dziecko też zaczyna od imienia nauczyciela. Zabawa trwa dotąd, aż wszystkie dzieci wezmą w niej udział.

Swoje imię, imię nauczyciela i kolegów dzieci wymawiają bardzo wyraźnie, z odpowiednim akcentem.

2. Zabawa dydaktyczna – budowa wyrazu „dom”

Dzieci w pięciu grupach budują wyraz „dom” ze swoich ciał. Nauczyciel podaje kolejno litery: D, O, M. Przed rozpoczęciem zadania informuje, że litera może być wielka, mała, ale powinna być wykonana starannie. Gdy dzieci wykonają wszystkie litery, nauczyciel pyta, jakie to były litery i w jakiej kolejności zostały wykonane. W ten sposób został przedstawiony cel zajęć. Nauczyciel mówi: Dzisiaj będziemy rozmawiać o domu.

3. Klamra tematyczna

Jaki może być dom? – pyta nauczyciel.
Dzieci, siedząc w kręgu, kolejno podają określenia, np.: dom wysoki, piękny, mój, duży, szczęśliwy, rodzinny, babci, lalek, stary.
Uwaga: wypowiedzi mogą być inne. Ważne, aby dzieci się wypowiedziały.

4. Klamra tematyczna

Omi nie rozumie, co to jest dom rodzinny. Czy pomożecie Omi? 
Uwaga: Omi jest kaczuszką, bohaterką ,,Niezwykle przygody kaczuszki Omi” 
Zbudujcie obrazy, które przedstawią dom rodzinny. 

5.Żywy obraz (obraz bez ruchu)

Dzieci w grupach czteroosobowych budują nieruchome obrazy ze swoich ciał.
Po trzyminutowym przygotowaniu dzieci na znak nauczyciela, np. klaśnięcie w dłonie, pokazują jednocześnie dom rodzinny na obrazie.
Nauczyciela stara się zainteresować dzieci, mówiąc: Mam dla was niespodziankę. Za chwilę wybierzemy się do muzeum. Przywieźli obrazy zatytułowane Dom rodzinny. Obejrzymy je i porozmawiamy, co jest tematem każdego z nich. Omi też będzie z nami.
Gdy jedna grupa prezentuje obraz, pozostałe grupy oglądają go i wypowiadają się, co widzą na obrazie.
Nauczyciel ożywia pewne postacie i pyta: Kim jesteś? Dziecko odpowiada: Jestem mamą, synem, córką, babcią itp.
Co robisz? (w roli) Dlaczego tak postępujesz?
Po omówieniu obrazów w roli (dzieci są w roli członków rodziny) odbywa się rozmowa na temat domu rodzinnego, rodziny. Dzieci wypowiadają się, jakie rodziny zobaczyły, czy jest w nich radość, czy są to szczęśliwe rodziny.

6.Ćwiczenia w słuchaniu

Nauczyciel czyta wiersz Dom. Dzieci słuchają uważnie, następnie wypowiadają się, jakie znaczenie ma wyraz „dom” w wierszu.
Nauczyciel prosi, by dzieci, stojąc w kręgu, wyraziły w pozie, jak ważny jest dom dla człowieka.
Gdy dzieci wykonają zadanie i usiądą w kręgu, nauczyciel pyta: Czy każdy ma dom rodzinny? Kto nie ma? Rozmowa na ten temat.

7. Tunel myśli

Nauczyciel wchodzi w rolę osoby, która nie ma własnego domu, a dzieci kolejno do niej podchodzą i mówią jedno zdanie. Po wyjściu z roli nauczyciel pyta, czy łatwo podejść do osoby bezdomnej. W kręgu dzieci rozmawiają na ten temat.

8. Klamra tematyczna

Wyobraźcie sobie, że zmieniło się na świecie i wszyscy ludzie i zwierzęta mają swój dom. Czy cieszycie się razem z nimi? Wyraźcie radość, śpiewając piosenkę o domu, o szczęściu. 

Uwagi o zajęciach, opis ćwiczeń

Na tych zajęciach pierwszy raz wystąpiła technika żywy obraz. Dzieci otrzymują zadanie i wykonują je w grupie. Grupy nie powinny być większe niż pięcioosobowe. Dzieci w grupach przygotowują się przez chwilę i na znak nauczyciela wykonują zadanie jednocześnie. Nauczyciel czuwa, by wszystkie dzieci brały udział w zadaniu. 

Mimo że to pięcio, sześciolatki, dzieci dobrze radzą sobie z wejściem w rolę. Są spontaniczne. Zadaniem nauczyciela jest zainteresować dzieci zadaniem. Dlatego często zmienia głos, jest tajemniczy, czegoś nie wie, prosi, by dzieci pomogły mu rozwiązać problem.

Zadania 5, 6, 7 są trudne, pełne emocji. Można z nich zrezygnować, gdy dzieci są niedojrzałe emocjonalnie. Są to jednak zadania z dramy społecznej. Nauczyciel zaczyna od tematów dzieciom bliskich, następnie przechodzi do zadań społecznych. Jeśli nauczyciel proponuje dzieciom zadania wyzwalające emocje, kolejne ćwiczenie powinno je wyciszyć. Ale zadań emocjonalnych nie należy unikać w pracy z małymi dziećmi. Życie jest pełne emocji. I nauczyciel może rozmawiać z dziećmi na każdy temat.

Powinien być jednak dobrze przygotowany do tych zajęć.
 
Tekst wiersza Dom Doroty Dziamskiej

Dom to słowo jest bezcenne.
Znaczeń wiele chowa w sobie.
Bo to skarb jest najpiękniejszy,
bardzo ważny tak jak zdrowie.
 
Domem gniazdo jest dla ptaka.
I dno stawu – dom dla raka.
Morze oraz wód głębiny
domem rybiej są rodziny.
 
Mała buda dla szczeniaka.
I wiewiórki dziupla w drzewie.
Wszystkich zwierząt domem las jest, 
buki, dęby i modrzewie.
 
Dla człowieka dom to szczęście, 
mama, tata, babcia, dziadek,
dzieci, czasem wujek, ciocia
i sędziwy już pradziadek.
 
A dla rodzin bardzo wielu
Dom – spotkanie to z ojczyzną.
Krajem przodków i praojców,
zwanym niegdyś ojcowizną. 

Przypisy