Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie

10 września 2018

NR 39 (Wrzesień 2018)

„Jaki jest mój kolega?”
poznajemy osoby z najbliższego otoczenia

0 306

Wdrażanie umiejętności nawiązywania kontaktów z wszystkimi dziećmi oraz akceptowanie ich indywidualnego sposobu funkcjonowania będzie sprzyjać integracji i pozwoli odczuwać satysfakcję z bycia razem! Wspólne przeżywanie pewnych wydarzeń i treści pozwala na tworzenie pogodnej atmosfery w grupie. Nie zwlekajmy zatem i sprawmy, aby nasza grupa przedszkolna integrowała się od samego początku!

Przedszkole to miejsce, w którym większość dzieci spotyka się po raz pierwszy z grupą rówieśniczą. Podczas codziennego pobytu maluch poznaje inne dzieci – zarówno te, z którymi chętnie nawiązuje bliższe znajomości, jak i te, które z różnych przyczyn bawią się w pewnym oddaleniu. Dzieci w naturalny sposób obserwują i dostrzegają różne zachowania kolegów, a zwłaszcza te, które wykraczają poza przyjęte normy społeczne, wydają się „dziwne”. Zwłaszcza starsze przedszkolaki potrafią być „okrutne” dla swoich rówieśników, wykluczając je z zabawy, wyśmiewając. Wzajemne poznawanie się w grupie ma ogromne znaczenie dla rozwoju dzieci. Z pewnością wdrażanie umiejętności nawiązywania kontaktów ze wszystkimi dziećmi, także tymi, które zachowują się odmiennie, oraz akceptowanie ich indywidualnego sposobu funkcjonowania będzie sprzyjać integracji i pozwoli odczuwać satysfakcję z bycia razem, dostarczy radości we wspólnym odkrywaniu siebie, wspólnym przeżywaniu pewnych wydarzeń i treści, pozwoli na tworzenie pogodnej atmosfery w grupie.
Dążąc do wzajemnego poznania się dzieci, zadbajmy o to, by nasze przedszkolaki: 

  • potrafiły wymienić imiona kolegów,
  • zwracały się do nich po imieniu,
  • potrafiły dostrzec i opisać różnorodności wyglądu i charakteru kolegów,
  • rozumiały potrzebę szanowania ich odrębności.

Zabawy integrujące 

Zmywamy plamy
Cel:  wzajemne poznanie swoich zainteresowań, talentów.
Na dywanie rozkładamy szereg ilustracji przedstawiających różne przedmioty. 
Każde dziecko otrzymuje foliową koszulkę. Do środka wkłada wybrany ze zbioru obrazek przedstawiający jego ulubione zabawki, zajęcia, umiejętności. Następnie zamalowuje folię zmywalnym pisakiem, tak by obrazek był niewidoczny. Po wykonaniu zadania odkłada „koszulkę” na środek dywanu i siada w kręgu. Kiedy wszystkie dzieci są gotowe, losują kolejno koszulki kolegów. 
Teraz muszą szmatką wytrzeć „plamę” narysowaną pisakiem, rozpoznać co przedstawia obrazek w środku, nazywają czynności i zainteresowania kolegów, próbują rozpoznać do kogo należy. 

Pomagamy sobie – podnoszenie serwetki z głowy
Cel: wdrożenie do niesienia pomocy
Dzieci otrzymują papierowe serwetki. Kładą je na głowę i spacerują w rytm muzyki, stąpając ostrożnie tak, by serwetka nie spadła. Dziecko, któremu spadnie serwetka zatrzymuje się. Czeka na pomoc ze strony kolegi, który musi mu podać serwetkę. Dziecko niosące pomoc musi być bardzo ostrożne, by i jemu nie spadła serwetka. 

Przeprowadź mnie przez labirynt
Cel: doświadczenie zaufania i udzielania pomocy.
W sali tworzymy labirynt lub tor z przeszkodami, wykorzystując naturalne przedmioty. Dzieci łączą się w pary, w których dzielą się rolami: dzielny skrzat i mały motylek, który opuścił swój kokon. Motylek nic nie widzi. Zadaniem dzielnego skrzata jest przeprowadzenie motylka na drugą stronę łąki przez labirynt z zamkniętymi oczyma. Po wykonaniu zadania skrzat pomaga rozprostować skrzydełka motylka (masowanie rąk kolegi) i uczy go latać. Zabawę warto powtórzyć ze zmianą ról. 

Taczka
Cel: doświadczenie współpracy i integracji z dziećmi wymagającymi wsparcia. 
Dzieci dzielimy na małe grupki, tak by w każdej znalazło się dziecko wymagające pomocy, młodsze, słabsze.
Każda grupa otrzymuje gazety, z których ugniata kule – jabłka. Następnie ładuje jabłka na taczkę – koc, dużą płachtę  materiału. Grupa wspólnie musi przeciągnąć lub przenieść „jabłka” na drugą stronę sadu, uważając, by nie zgubić żadnego owocu. 

Ściana – zabawa dla dzieci starszych
Dzieci siedzą w kręgu. Przez chwilę przyglądają się sobie wzajemnie. Próbują zapamiętać cechy charakterystyczne kolegów, kolory ubrań. Następnie dzieci tworzą dwie grupy. Jedna z grup stoi za kartonową ścianą, w której wycięte są otwory na oczy i nosy. Pozostałe dzieci próbują odgadnąć na podstawie oczu i nosa, kto stoi za kartonową ścianą i pokazuje się przez otwory.
Dzieci domalowują na kartonie ciała i ubrania tych, którzy wyglądają przez otwory.

Kula imion
Na dużej dmuchanej piłce plażowej lub piłce gumowej naklejamy kółka z foli samoprzylepnej z imionami uczestników zabawy. Dzieci siedzą w dużym kręgu, słuchając muzyki, toczą piłkę do kolegów w różnych kierunkach. Kiedy muzyka cichnie, dziecko trzymające piłkę wstaje i wychodzi z „kulą imion” na środek. Zamyka oczy (można je zawiązać). Wymawiając słowa rymowanki: „Masuję, masuję. Jakie imię wylosuję?”, wskazuje palcem kółko na kuli. Prowadzący czyta znajdujące się na nim imię. Zadaniem dziecka jest wskazanie kolegi o tym imieniu i podarowanie mu kółka odklejonego z kuli. 

Pizza
Cele: 

  • obdarzenie uwagą dzieci i dorosłych,
  • przestrzeganie reguł obowiązujących w społeczności dziecięcej,
  • przedstawienie się, podanie swojego imienia.

Pomoce dydaktyczne: flamastry w czterech kolorach (żółty, czerwony, zielony, brązowy), bardzo duże koło z szarego papieru (można skleić je z dwóch arkuszy), karteczki z imionami dzieci.
Organizacja i przebieg zajęć: Dzieci losują z woreczka flamastry w 4 kolorach: żółty, czerwony, zielony, brązowy. Na środku dywanu rozłożone jest duże koło z szarego papieru z wyrysowaną wielką kropką na w środku koła. D...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy