Dołącz do czytelników
Brak wyników

Obchody dni szczególnych

8 czerwca 2021

NR 67 (Czerwiec 2021)

Światowy dzień dogoterapii

10
Grupa wiekowa: pięcio-, sześciolatki
Cel ogólny zajęcia
Wsparcie całościowego rozwoju dziecka podczas realizacji tematu o zawodzie kynoterapeuty (dogoterapeuty) i pracy psa terapeutycznego
Cele. Dziecko doświadcza
W zakresie fizycznego obszaru rozwoju dziecka:
  • wykonuje ruchy precyzyjne,
  • wykonuje ruch w obrębie motoryki dużej,
  • orientuje się w obszarze własnego ciała i przestrzeni,
  • wykonuje zadania ruchowe na podstawie instrukcji słownych,
  • kontroluje swoje ciało w bezruchu.
W obszarze emocjonalnym dziecko:
  • wyraża ekspresję, radość z uczestnictwa w zajęciach dotyczących dogoterapii,
  • wyraża zaciekawienie pracą dogoterapeutów.
W obszarze społecznym dziecko: 
  • współdziała z innymi dziećmi,
  • współpracuje w parze,
  • podejmuje próby samodzielnego wykonania zadania.
W obszarze poznawczym dziecko:
  • poznaje zawód kynoterapeuty (dogoterapeuty),
  • poznaje zakres umiejętności, jakie musi posiadać kynoterapeuta jako przewodnik swojego psa,
  • wciela się w rolę psa – rozwój empatii,
  • poznaje aspekty związane z posiadaniem psa i dbaniem o niego,
  • analizuje i wyciąga wnioski,
  • uważnie słucha,
  • uzasadnia swój wybór,
  • poprawnie nazywa przedmioty i zjawiska,
  • odkrywa znaczenia roli psa w edukacji i terapii,
  • poznaje i rozumie nowe słowa, takie jak kynoterapeuta/dogoterapeuta, grzbiet, sierść, weterynarz, agility, dogtrekking, dogfrisbee itp.
Metody i formy pracy na zajęciach
  • zabawa ruchowa,
  • pogadanka, dyskusja, prezentacja,
  • zabawa naśladowcza,
  • pokaz filmowy,
  • burza mózgów,
  • samodzielna interpretacja dzieła,
  • taniec, 
  • joga dla dzieci,
  • kalambury,
  • ćwiczenia oddechowe,
  • relaksacja
Pomoce naukowe, materiały
  • maskotka lub inna zabawka psa (opcjonalnie duża ilustracja lub zdjęcie), 
  • wiersz Jana Brzechwy Jak rozmawiać trzeba z psem,
  • pachołki, skakanki, obręcz hula-hoop, przeszkody do przeskakiwania,
  • film pt. Stop 77 (dostępny w internecie), 
  • ulubiony utwór dzieci do tańca, 
  • zdjęcia lub filmy prezentujące kynoterapeutę w pracy z psem,
  • Wierszyk właściciela psa autorstwa Moniki Litwinow,
  • smycz, obroża, ilustracja budy, zdjęcie weterynarza, miska, woreczki na psie odchody, psia zabawka,
  • fotografie różnych psich sztuczek/poleceń, które każdy właściciel psa może nauczyć swojego czworonoga, np. siad, waruj, podaj łapę, zrób kółeczko, turlaj się, połóż się na boku (lub grzbiecie), przybij piątkę, czołgaj się, wstydź się, poproś itp.,
  • koszyk (worek lub miska),
  • czerwone i zielone łapki na patyczkach (lub słomkach) przygotowane w liczbie zgodnej z liczbą dzieci w grupie, 
  • ilustracje (zdjęcia) różnych psów pracujących, np. psa policyjnego, psa przewodnika osoby niewidomej, psa przewodnika osoby niepełnosprawnej, psa poszukującego/tropiącego, psa ratownika, psa celnika, psa pasterskiego, psa myśliwskiego, psa stróżującego, psa zaprzęgowego, 
  • ilustracje lub zdjęcia, które prezentują psie sporty: bieg z psem (canicross), narty z psem, jazdę na rowerze z psem, psi zaprzęg, zawody rally lub obedience, taniec z psem, agility, dogfrisbee, dogtrekking,
  • kartki, kredki

Przebieg zajęć

  • Przywitanie z dziećmi – „Witaj, piesku”.

Przygotuj sztucznego psa – zabawkę, maskotkę lub dużą ilustrację, zdjęcie. Zaprezentuj dzieciom, jak należy podchodzić do nieznanego psa: 

POLECAMY

  • zapytaj właściciela, czy możesz pogłaskać psa, 
  • przysiądź/kucnij obok i poczekaj, aż pies do ciebie podejdzie i zechce cię obwąchać,
  • jeżeli właściciel psa widzi, że pies czuje się bezpiecznie i jest spokojny, pogłaszcz psa delikatnie po plecach, 
  • jeżeli pies nie chce być głaskany (odchodzi), nie podążaj za nim – on już się z tobą przywitał, a takie zachowanie może go wystraszyć. 

Podziel grupę na „dzieci” i „pieski”. „Pieski” chodzą spokojnie po sali, a „dzieci” krążą między nimi. Na Twój sygnał „dzieci” siadają, a „pieski” podchodzą do jednego wybranego dziecka, aby je „obwąchać”. „Pieski” siadają obok, a wtedy „dzieci” mogą je pogłaskać po plecach. Powtórz zabawę kilka razy, a następnie zamień dzieci rolami. 

  • Kim jest kynoterapeuta (dogoterapeuta)?

Rozmowa o zawodzie kynoterapeuty, czyli dogoterapeuty – wspólne nazewnictwo jednego zawodu. Czy dzieci wiedzą, gdzie pracują kynoterapeuci? Czy widziały kiedyś psa terapeutycznego? Czy odwiedzał ich w przedszkolu kiedyś pies terapeutyczny? Czy psy terapeutyczne pracują tylko w terapii? Jeżeli to możliwe i placówka wyrazi zgodę, zaproś do przedszkola lokalnego 
kynoterapeutę! Spotkanie z psem pozytywnie oddziałuje na dzieci w grupie: uczy je empatii i wrażliwości na dobrostan zwierząt, a według nowych badań obcowanie z psem sprzyja budowaniu większej odporności. 

  • Wspólne wysłuchanie wiersza Jana Brzechwy pt. Jak rozmawiać trzeba z psem.

Wy nie wiecie, a ja wiem, jak rozmawiać trzeba z psem,
bo poznałem język psi,
gdy mieszkałem w pewnej wsi.
A więc wołam: „Do mnie, psie!”
i już pies odzywa się.
Potem wołam: „Hop-sa-sa!”
i już mam przy sobie psa.
A gdy powiem: „Cicho leż!”,
leżę ja i pies mój też.
Kiedy dłoń wyciągam doń,
Grzecznie liże moją dłoń.
I zabawnie szczerzy kły,
Choć nie bywa nigdy zły.
Gdy psu kość dam – pies ją ssie,
bo to są zwyczaje psie.
Gdy pisałem wierszyk ten,
pies u nóg mych zapadł w sen,
potem wstał, wyprężył grzbiet,
żebym z nim na spacer szedł.
Szliśmy razem – ja i on,
pies postraszył stado wron,
potem biegł zwyczajem psim,
a ja biegłem razem z nim.
On ujadał. A ja nie.
Pies i tak rozumie mnie.
Pies rozumie, bo ja wiem,
jak rozmawiać trzeba z psem.

  • Omówienie wiersza.
    • Czy bohater wiersza zna psi język?
    • Czy to znaczy, że umie szczekać?
    • Co bohater wiersza robił z psem?
    • Czy pies rozumie bohatera?
    • Gdzie bohater poszedł z psem?
    • Czy pies w wierszu jest dla bohatera obcym psem?
    • Czy dzieci rozumieją, co to znaczy „wyprężyć grzbiet”?
  • Zabawa – „Psi plac zabaw”.

Przed zabawą opowiedz dzieciom o tym, jak ważny dla psów jest ruch. Kiedy pies terapeutyczny jest w pracy ze swoim przewodnikiem, wykonuje różne polecenia, przebywa w innym miejscu niż jego dom, otaczają go różne zapachy, a uczestnik zajęć, nawet kiedy już kilka razy brał udział w zajęciach, jest obcą osobą. Po takim spotkaniu pies potrzebuje relaksu, zabawy, odpoczynku. Można wyjść z nim na spacer lub pozwolić mu spokojnie zająć się ulubionym gryzakiem. Ważne, żeby zabierać go na różne spacery, nie tylko „za potrzebą”, na 10 minut wokół domu. Można dla niego zorganizować prosty tor przeszkód lub plac zabaw. 

Przygotuj pachołki, skakanki, obręcz hula-hoop, przeszkody do przeskakiwania (np. guma rozciągnięta między nogami krzesełek). Ułóż wszystko na linii toru przeszkód i zaproś dzieci do jego pokonania na czworakach – jak piesek. Jeżeli macie możliwość zaproszenia do przedszkola psa terapeutycznego z jego przewodnikiem, omów z nim pomysł i razem przygotujcie tor, który będzie wygodny dla jego psa. Przed przystąpieniem dzieci do zadania swoje sportowe umiejętności może zaprezentować czworonożny, wyjątkowy gość. 

UWAGA! Jeżeli prowadzisz te zajęcia w asyście kynoterapeuty z psem, przygotuj dzieci na to spotkanie. Podczas takiej zabawy należy zachować ciszę, nie dopingować kolegów i nie klaskać. Odpowiedzialny terapeuta natomiast będzie wiedział, w jakim miejscu pomieszczenia powinien przebywać pies, aby nie zakłócać maluchom zabawy i jednocześnie nie narażać siebie na dyskomfort. 

  • Stop 77.

Zaproś dzieci do wspólnego obejrzenia krótkiego filmu Stop 77 (jest dostępny w internecie). Podczas prezentacji filmu zatrzymuj go na poszczególnych zdjęciach i pytaj maluchy, czy widzą na nich coś niepokojącego. Zobaczymy wiele popularnych fotografii, które są wykorzystywane w mediach. Z pozoru pokazują przyjazne zachowania dzieci wobec psów, tymczasem każde z nich wprawia zwierzę w dyskomfort, zakłóca jego dobrostan i naraża je na stres. Bardzo często nawet dorośli nie są świadomi błędów, które popełniają, pozwalając dziecku dotykać psa, kiedy tylko mu się podoba, wchodzić na niego, przytulać go, kłaść się na nim czy brać go na ręce. Tymczasem psy wysyłają sygnały ostrzegawcze i uspokajające, które pokazują, że nie czują się dobrze. Tytuł Stop 77 oznacza zatrzymanie fali pogryzień, które w 77% nie są z winy psów, ale z powodu nieodpowiedniego wobec nich zachowania, które zmusza je do obrony. Nauka kilku prostych nawyków prawidłowego traktowania tych zwierząt może temu zapobiec!

Zwróć uwagę na wyraźne sygnały, które wysyłają psy na zdjęciach z filmu: uszy położone do tyłu, wybałuszone, „błagalne” oczy, nadmiernie wyeksponowany język sprawiający wrażenie, że pies się śmieje, pochylenie ciała psa do dołu (kiedy dziecko się nad nim schyla), mrużenie powiek.

  • Zabawa ruchowa – „Pies na spacerze”.

Podziel dzieci na „drzewa” i „psy”. Przygotuj ulubiony utwór muzyczny do tańca twoich maluchów. Kiedy gra muzyka, dzieci swobodnie poruszają się po sali – może to być znany im układ taneczny, dyktowane przez nauczyciela ruchy lub udawanie konkretnych zwierząt, np. taniec jak wąż, taniec jak słoń, taniec jak paw itp. Kiedy muzyka się zatrzymuje, połowa dzieci zamienia się w nieruchome drzewa, a połowa w pieski. Zaprezentuj dzieciom, jakim można być drzewem (asana drzewa w jodze) 
lub pozwól im na swobodną interpretację ruchową. Zachęć je do stania na jednej nodze. Drzewa muszą stać nieruchomo w czasie, gdy psy między nimi krążą. Poczekaj 10, 15 sekund i wznów tańce. W następnej turze drzewa i pieski zamieniają się rolami. 

Powtórz to ćwiczenie kilka razy.

  • Pies terapeutyczny na zajęciach.

Zaprezentuj dzieciom filmy lub zdjęcia pokazujące pracę psów terapeutycznych. Zwróć uwagę na przygotowanie przewodnika psa, który zawsze ma przy sobie miskę z wodą, koc lub kenel, smycz, obrożę lub szelki, psią zabawkę, saszetkę ze smakołykami itp. Po obejrzeniu filmów lub zdjęć przeprowadź burzę mózgów. Obecność psa na zajęciach terapeutycznych jest ważna z kilku powodów. Jakich?

Odpowiedzi: sprawiają, że zajęcia są radosne, motywują dzieci do wykonania zadań, uspokajają, sprawiają, że zadania terapeutyczne wyglądają jak zabawa, uczą prawidłowego zachowania wobec psów. 

  • Wierszyk właściciela psa. 

Przygotuj następujące atrybuty: zabawkowy pies, smycz, obroża, ilustracja budy, zdjęcie weterynarza, miska, woreczki na psie odchody, psia zabawka. Podczas recytowania wierszyka zatrzymuj się przed charakterystycznymi słowami i poproś dzieci, aby dokończyły, używając słowa określającego jeden z zaprezentowanych atrybutów. 

To o PSIE jest układanka, nie tak trudna zgadywanka.
Na spacerze to się liczy, żeby psiak Twój szedł na SMYCZY.
To, co wisi na psiej szyi, to OBROŻA, moi mili.
Piesek czasem mieszka w BUDZIE, wiedzą o tym wszyscy ludzie.
Kiedy się choroba zdarza, idziesz z psem do WETERYNARZA.
Kiedy w MISCE pełno wody – piesek jest zadowolony.
Każdy dzieciak również wie, że po piesku sprząta się.
Kiedy nudnie mija dzień, weź ZABAWKĘ, baw się z psem!
Już jest wszystko ułożone, teraz, piesku, przybij piątkę!

 

  • Zabawa ruchowa – „Psi poranek”.

Kiedy piesek się obudzi, jest zaspany i musi się przygotować na cały dzień różnych zabaw, przygód i psot. Jak myślicie, dzieci, czy piesek też może zrobić sobie poranną rozgrzewkę? Oczywiście, że tak! Przeprowadź poniższą historię, pokazując maluchom sposoby jej ruchowej prezentacji.
    Leżymy na boku jak psiak. Budzimy się i ziewamy z językiem na wierzchu. Zieeeew!
    Wstajemy na cztery łapy (możemy zostać w podporze klęku podpartego). 
    Robimy koci grzbiet i opadamy klatką piersiową w dół (asany krowy i kota wykonywane naprzemiennie).
    Teraz przeciągamy plecki i przednie łapki (asany pies z głową w dół i szczeniaczek).
    Czas na łapki tylne i szyję (asana pies z głową w górę).
    Po kilku ćwiczeniach pies roztrzepuje futerko, żeby je przewietrzyć (trzęsienie ciałem). 
    Sprawdzamy, czy nasz ogonek pracuje (machanie biodrami na boki w klęku podpartym). 
    Przeciągamy teraz tylne łapki do tyłu, raz jedną, raz drugą (prostowanie nóg do tyłu).
    Warto też sprawdzić, czy tylne łapki prawidłowo unoszą się na boki, w razie wyjścia na poranny spacer (unoszenie zgiętych nóg naprzemiennie na bok).
    Kiedy piesek usiądzie (siad na kolanach, pupa na pięty), warto sprawdzić, czy mamy dobrze rozciągniętą szyję. Unosimy głowę do góry, patrzymy na sufit, a później na podłogę (powtórz ćwiczenie kilka razy).
    Teraz połóż się na grzbiecie i wyprostuj wszystkie łapki do góry.
    Kontynuuj psią rozgrzewkę. Dopasuj znane dzieciom ćwiczenia na czworakach do psiej narracji.

  • Kalambury – „Psie sztuczki”.

Przygotuj fotografie różnych psich sztuczek/poleceń, których każdy właściciel psa może nauczyć swoje czworonogi, np. siad, waruj, podaj łapkę, zrób kółeczko, turlaj się, połóż się na boku (lub grzbiecie), przybij piątkę, czołgaj się, wstydź się, poproś itp. Pokaż dzieciom ilustracje i wykonajcie tych kilka sztuczek na sobie.

Jeżeli odwiedził was kynoterapeuta ze swoim psem, chętnie pokaże różne komendy, które może wykonać razem z dziećmi w ramach zabawy ruchowej „zrób jak piesek”.

Następnie podziel dzieci na dwie grupy i przeprowadź kalambury. Po kolei każde dziecko losuje z koszyka (worka, miski) jedną ze sztuczek i prezentuje ją swojej drużynie. Po jej odgadnięciu ilustracja wraca do koszyka, tak aby drużyna przeciwna również mogła ją zademonstrować, dopiero wtedy można...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy