Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie

10 marca 2022

NR 74 (Marzec 2022)

Spacer po ulicy Śmiesznej

0 153
Cel ogólny zajęć
Wsparcie całościowego rozwoju dziecka poprzez udział w twórczych zabawach z tekstem literackim
Cele szczegółowe
Dziecko:
w zakresie fizycznego obszaru rozwoju:
•    inscenizuje ruchem treść utworu poetyckiego, 
•    spaceruje w parze,
•    maluje, układa, rysuje; 
w zakresie emocjonalnego obszaru rozwoju:
•    rozróżnia pozytywne stany emocjonalne (radość), 
•    dostrzega i docenia dobry nastrój,
•    dokonuje autoprezentacji, 
•    rozwija twórczą ekspresję plastyczną; 
w zakresie społecznego obszaru rozwoju:
•    zgodnie współpracuje w zespole;
w zakresie poznawczego obszaru rozwoju:
•    dostrzega elementy humorystyczne w tekstach literackich,
•    myśli twórczo,
•    poznaje wybranych bohaterów literackich,
•    redaguje wypowiedzi na podany temat
Techniki, metody
  • pedagogika zabawy, 
  • wiersz, 
  • piosenka, 
  • zabawa twórcza, 
  • ruch kreatywny, 
  • puzzle, 
  • taniec integracyjny
Narzędzia, materiały 
  • pięć sylwet domów, 
  • wizytówki z nazwami mieszkańców, 
  • pudełko z rekwizytami (lusterko, pompka, kluczyki, łóżeczko mebelek, buteleczka z zielonym płynem, słoik z kolorowymi krążkami), 
  • puzzle z ilustracją Pippi  Långstrump (cztery komplety), 
  • farby, 
  • fartuszki,     
  • pędzle, 
  • kartki z bloku rysunkowego, 
  • dowolny nośnik z nagraniem dźwięków (bulgot, szelest, stukot) oraz z utworami Bravado, Tzadik Katamar, 
  • szablon z dziurką od klucza, 
  • sztaluga, 
  • arkusz papieru, 
  • flamaster
Literatura
  • H. Szayerowa, Ulica Śmieszna, 
  • A. Lindgren, Pippi Pończoszanka, 
  • J. Brzechwa, Akademia Pana Kleksa, 
  • D. Wawiłow, Król, Krzywy wierszyk
Organizacja sali
Na stolikach przygotowane materiały do pracy plastycznej, na tablicy przypięte sylwety pięciu domów wraz z zasłoniętymi wizytówkami, sztaluga z czystym arkuszem papieru

 

Przebieg zajęć 

  1. Uśmiechnij się. 
    Zachęcanie dzieci do swobodnych wypowiedzi na temat tego, co je śmieszy i dlaczego lubią się śmiać. 
  2. Ulica Śmieszna. 

Zapoznanie z fragmentem wiersza H. Szayerowej. Rozmowa na temat treści utworu:

POLECAMY

  • Dlaczego ulicę, o której opowiada wiersz, nazwano Śmieszną?
  • Czy dzieci z tej ulicy nie miały żadnych kłopotów ani zmartwień?
  • Po czym możemy rozpoznać, że ktoś jest w dobrym humorze?
  • A czy wy lubicie się śmiać? Dlaczego? 

Nauczyciel zaprasza wszystkich na spacer na ulicę Śmieszną. 

  1. Spacer na ulicę Śmieszną – taniec integracyjny do utworu Bravado.
  • Idziemy na spacerek, idziemy na spacerek, idziemy na spacerek – spacer po kole w parach 
  • I rozglądamy się – dłoń przy czole, rozglądanie się 
  • Idziemy na spacerek, idziemy na spacerek, idziemy na spacerek – spacer po kole w parach
  • Na Śmiesznej witam Cię – uśmiech i pomachanie ręką do kolegów
  • O, o, ooo – klaśnięcie w ręce jak wesoło, jak wesoło wkoło tutaj jest – taniec w parze w kółeczku. 
  1. Śmiech to zdrowie – zabawa artykulacyjna. 
  • Nauczyciel: Słyszycie, jak tu wesoło? 
  • Dzieci naśladują śmiech mieszkańców. 
  • Ha, ha, ha – śmieją się tu chyba dorośli.
  • Hi, hi, hi – a tak śmieją się tutaj dziewczynki. 
  • He, he, he – ten śmiech należy do chłopców.
  • Ho, ho, ho – a kto tak się śmieje? 
  • Zapukajmy, to się przekonamy. 
  • Nauczyciel śpiewa tekst na melodię Tzadik Katamar: 
  • Zapukamy, zapukamy, zapukamy, puk, puk, puk (2 ×) 
  • Z prawej strony puk, z lewej strony puk i zaraz zobaczymy, kto tu mieszka?
  1. Niezwykły profesor i jego osobliwości – twórcze rozwiązywanie problemu, wymyślanie nowego zastosowania dla różnych przedmiotów dobrze znanych dzieciom.

Nauczyciel: Pod numerem 1 przy ulicy Śmiesznej mieszka niezwykły profesor. Nazywa się Pan Kleks i jest założycielem słynnej Akademii, do której uczęszczają sami chłopcy i tylko ci, których imiona zaczynają się na literę A. Już sam wygląd Pana Kleksa jest niezwykły. Cała jego twarz jest upstrzona piegami i te piegi codziennie zmieniają swoje położenie: jednego dnia zdobią nos profesora, drugiego przenoszą się na czoło, a trzeciego dnia pojawiają się na brodzie lub szyi. Nosi szerokie spodnie, które podczas wiatru przypominają balon, cytrynową kamizelkę, aksamitną kokardkę zamiast krawata, szczególną osobliwość stroju stanowią kieszenie, których ma niezliczoną ilość. Głowa profesora pokryta jest ogromną czupryną, mieniącą się wszystkimi barwami tęczy, nos jest ruchliwy i przekrzywiony w prawo albo w lewo w zależności od pory roku, pod nosem rosną wąsy w kolorze pomarańczy. Pan Kleks słynie ze swoich osobliwości. W tym pudełeczku udało mi się zgromadzić niektóre z nich. Pomyślcie, do czego mogą one służyć profesorowi?
    
Zadanie 
Wybrane dziecko wyjmuje z pudełka jeden przedmiot, a grupa zastanawia się, jakie może być jego przeznaczenie. Na koniec nauczyciel zapoznaje dzieci z baśniową funkcją wylosowanych przedmiotów: 

  • łóżeczko dla lalek – o północy Pan Kleks zaczyna się zmniejszać, aż wreszcie staje się mały jak niemowlę, traci włosy, wąsy i brodę i kładzie się jak gdyby nigdy nic do maleńkiego łóżeczka, 
  • pompka – pompka powiększająca służy do powiększania samej postaci Pana Kleksa oraz innych przedmiotów,
  • buteleczka z zielonym płynem – płyn przywracający pamięć – przywraca w pamięci Pana Kleksa to, co działo się wcześniej. Gdy kiedyś zabrakło płynu, Pan Kleks nie mógł sobie przypomnieć, kim jest ani jak się nazywa, 
  • kluczyki – są do furtek, które prowadzą do różnych bajek; kluczyki do furtek przechowywane są w srebrnej szkatule i tylko Pan Kleks wie, który kluczyk pasuje do której bajki,
  • lusterko – w lusterkach odbijają się sny dzieci; Pan Kleks za pomocą watki nasyconej sennym kwasem zbiera z lusterek wszystkie sny – te niedobre wyrzuca do śmietnika, zostawia tylko te, które mu się podobają,
  • słoiczek z piegami – Pan Kleks zdejmuje swoje piegi na noc, a rano przytwierdza je z powrotem. Pan Kleks rozdaje również piegi swoim uczniom, jeżeli któryś z nich wyróżnia się podczas lekcji.    

Nauczyciel może zainspirować dzieci do rozmowy, zadając im pytanie: A wy za co przyznalibyście sobie piegi? Następnie rozdaje wszystkim kolorowe piegi w postaci małych krążków w czterech kolorach.

  1. Niezwykła dziewczynka – praca w zespołach, układanie puzzli, charakterystyka postaci na podstawie ilustracji.

Zapukamy, zapukamy, zapukamy, puk, puk, puk (2 ×) 
Z prawej strony puk, z lewej strony puk
i zaraz zobaczymy, kto tu mieszka.

Nauczyciel: Pod numerem 2 mieszka niezwykła dziewczynka. Poznacie ją, gdy wspólnie ułożycie jej portret. 
Dzieci dzielą się na cztery zespoły według kolorów wylosowanych piegów. Otrzymują koperty z ilustracjami Pippi pociętymi na części. Ilustracje przedstawiają Pippi z koniem uniesionym nad głową, Pippi z małpką na ramieniu, Pippi na drzewie, Pippi ze złotymi monetami. Po ułożeniu puzzli każdy zespół...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy