Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie

8 kwietnia 2019

NR 46 (Kwiecień 2019)

Moja mama - Wielka dama - w galerii portretów kreacji mam

0 142

Mama, ja Cię bardzo kocham!
Nie żartuję ani trochę!
Przecież jak się kogoś kocha,
to jest ważna rzecz.

D. Wawiłow, Strasznie ważna rzecz

Rodzina stanowi niewyczerpalne źródło inspiracji do pracy z wychowankami. Rokrocznie organizujemy wiele ciekawych zajęć, podczas których rozmawiamy z dziećmi o najbliższych członkach rodziny. Zapoznajemy z ciekawymi pozycjami literatury, wykorzystując opowiadania i wiersze zarówno klasyków, jak i współczesnych twórców, urządzamy galerie portretów rodzinnych, pikniki integracyjne, robimy upominki dla najbliższych, przygotowujemy inscenizacje, organizujemy warsztaty kulinarne, zabawy tematyczne, przeprowadzamy wywiady oraz zapraszamy samych zainteresowanych na zajęcia z udziałem dzieci. Już niedługo swoje święto obchodzić będzie Mama – najważniejsze i niezawodne ogniwo scalające całą rodzinę. 

Przygotowując się do realizacji treści programowych związanych z budowaniem przynależności do rodziny, warto urozmaicić tematykę zajęć i wzbogacić je o nowe i ciekawe metody, techniki i formy pracy. Katalog przedstawionych przeze mnie propozycji tematyki zajęć umożliwi spojrzenie na najukochańszą dla dzieci osobę z innej perspektywy. Pomoże dostrzec mamę jako postać, która codziennie wciela się w różne role. Mama występuje bowiem nie tylko na scenie domowej. Zawsze jest mamą na całym etacie i to niewątpliwie jest jej najważniejsza rola, ale równocześnie potrafi też być pasjonatką, damą, podróżniczką, profesjonalistką w swoim zawodzie, posiada potrzeby, marzenia, ma prawo do własnych uczuć i emocji. W galerii kreacji mam spotkamy się z mamą pracownikiem, marzycielką, elegantką, miłośniczką: podróży, gotowania, ogrodnictwa, czytelniczką. 

Moja mama jest pilotem, lata wielkim samolotem, czyli mama w pracy 

Dzieci kończące przedszkole powinny mieć orientację, jaki zawód wykonują ich rodzice, gdzie pracują i czym zajmują się w pracy. Idealną formą pomocną w realizacji tego zadania będzie zorganizowanie cyklu spotkań z najbliższymi w ramach opracowanych przez placówkę własnych projektów edukacyjnych dotyczących poznawania zawodów i pasji rodziców (warto taki projekt posiadać w swoich przedsięwzięciach, idealnie bowiem wzbogaca współpracę między środowiskami, ułatwia realizację zadań ujętych w podstawie programowej). Po krótkich rozmowach z dziećmi szybko zorientujemy się, które mamy wykonują ciekawe zawody. Wystosowane zaproszenia zazwyczaj spotykają się z pozytywnym odzewem środowiska rodzinnego. Mamy chętnie przychodzą na zajęcia, dzielą się wiedzą i doświadczeniem na temat swojego zawodu, przynoszą interesujące materiały pomocne w zgłębieniu tematu, odpowiadają również na pytania dzieci rodzące się pod wpływem rozbudzonej w trakcie zajęć ciekawości poznawczej. Nie sposób wymienić wszystkich mam, które na przestrzeni lat gościliśmy w sześciolatkach. Na zaproszenie odpowiedziała mama stewardesa, pedagog, psycholog, stomatolog, kosmetyczka, fryzjerka, sekretarka, nauczycielka biologii, trenerka umiejętności społecznych, śpiewaczka z Filharmonii Narodowej, aktorka, architekta, dekoratorka wnętrz, dziennikarka. Nie zabrakło również w galerii mam i takich kobiet, które wykonują tradycyjne męskie zawody: mama inżynier, mama producent filmowy. Dziecko w trakcie spotkań z mamami – niezależnie czy odbywają się one na terenie przedszkola – czy bezpośrednio w miejscu pracy, ma okazję przyjrzeć się swojej mamie jako profesjonalistce, która doskonale zna się na wykonywanym zawodzie. Jest dumne ze swojej mamy. Projekt edukacyjny realizowany od lat w mojej placówce nosi tytuł „Mój zawód! Moje pasje” i ma na celu m.in.: poszerzenie wiadomości dzieci na temat różnych zawodów, rozbudzenie aktywności twórczej i poznawczej, podkreślenie znaczenia pracy w życiu każdego człowieka, uświadomienie, że każda praca jest ważna i godna szacunku, docenianie roli równouprawnienia płci. Nie zawsze wszystkie mamy mogą pojawić się w przedszkolu, wówczas trzeba dać możliwość zebrania informacji na temat zawodu mam bezpośrednio przez dzieci, np. w drodze wywiadu lub wspólnie przygotowanego rysunku i zaprezentowanie zdobytej wiedzy na forum grupy. 
 

Moja mama jest pilotem, lata wielkim samolotem.
Moja mama jest lekarką, w gardła świeci nam latarką.
Moja mama uczy w szkole, moja gra w teatrze role (…).

Wszystko jest na Twojej głowie, można dostać kociokwiku, 
bo ty w jednej krótkiej dobie obowiązków masz bez liku – 
mama ogarnia nie tylko potrzeby całej rodziny, pracę
zawodową, lecz także większość obowiązków domowych. 

(…) obiad, dziecko, praca, pies, zlew i poczta, 
prodiż, piec, masło, olej,
rozkład jazdy, mało czasu, bułki, gwiazdy, dyrektorka, wizytacje,
telefony i wakacje, kuchnia ścieka, coś przecieka, 
to za dużo dla człowieka.


Mnogość prac wykonywanych przez mamę w domu może być dobrym pretekstem do poprowadzenia zajęć o obowiązkach należących do poszczególnych członków rodziny. Mama pojawi nam się w roli strażniczki domowego ogniska, która czuwa nad tym, żeby było w nim czysto, przytulnie, smacznie i zdrowo. Podczas tych zajęć warto zastanowić się z dziećmi nad rodzajem, ilością i częstością wykonywanych przez nią czynności. Najłatwiej je potem spisać, zilustrować wykonanymi przez wychowanków obrazkami lub zastąpić symbolami. Długa lista obowiązków wyróżnionych przez dzieci zawsze robi na nich ogromne wrażenie. Ukazanie jednak mamy wszechogarniającej cały dom nie powinno się na tym zakończyć. Należy zwrócić uwagę wychowanków na pomoc mamom w niektórych czynnościach. Ja zawsze opowiadam o inicjatywie niewidzialnej ręki, którą pamiętam z własnego dzieciństwa. Dlatego na stworzonej liście słowno-obrazkowej umieszczamy obok czynności wybranych przez dzieci symbol czarnej dłoni. To podpowiedź dla innych, w jakich zadaniach możemy wyręczyć mamę. W kręgu czynności najmłodszych mogą się znaleźć: sprzątanie swojego pokoju – ustawianie zabawek na półkach lub wkładanie ich do miejsc na nie przeznaczonych, wyjmowanie naczyń ze zmywarki, odkładanie brudnych rzeczy do kosza, pomaganie w zajęciach kulinarnych. Pomoc najbliższym w drobnych pracach domowych nie tylko zwiększy samodzielność dziecka, wpłynie na kształtowanie postawy odpowiedzialności, zachęci do współpracy, lecz także pomoże uświadomić dzieciom, że mogą mieć wpływ na to, co się dzieje w ich domu i na panującą w nim atmosferę. Przecież nawet niewielka pomoc potrafi sprawić przyjemność najbliższym. Dzieci, które nie mają jeszcze żadnych obowiązków domowych, może zostaną zainspirowane do rozmów z mamami na temat swojej roli we wspólnym dbaniu o dom. Sprawdzonym przeze mnie pomysłem jest zaproszenie na zajęcia mamy dziecka, które posiada wielodzietną rodzinę. Taka mama to prawdziwa organizatorka życia rodzinnego – wie, jak zadbać logistycznie o dom, nie pozostawia wszystkiego na swojej głowie, umiejętnie rozdziela obowiązki między wszystkich członków rodziny. 

Moja mama, elegancka na co dzień i od święta – jak dzieci spostrzegają swoją mamę w roli damy 

Zajęcia, podczas których dzieci opowiadają o swojej mamie jak o wielkiej damie należą do jednych z moich najciekawszych doświadczeń. Sposób rozumienia pojęcia dama i spostrzeganie mamy w roli eleganckiej kobiety są zawsze bardzo zaskakujące. Dzieci w indywidualnych wypowiedziach, które skrupulatnie nagrywam na dyktafon, odwołują się nie tylko do osobistych doświadczeń. Zdarza się, że sięgają do zasobów własnych wyobrażeń. Ujrzenie mamy damy z perspektywy dziecka daje nam zupełnie inny obraz kobiety pięknej i zadbanej, spostrzeżenia dzieci wymykają się bowiem przyjętym wzorcom. Dziecko widzi inaczej, ocenia z innej perspektywy. Nie zawsze najważniejsze są dla niego cechy zewnętrzne. Dama w wyobrażeniu dziecka to nie tylko mama, która szykuje się na imprezę, do pracy, do restauracji na kolację z tatą. To także ta mama ze ślubnego zdjęcia w białych, długich rękawiczkach i ładnej biżuterii. Dama to również mama ta na co dzień, w domowej bluzce, bez makijażu, pomalowanych paznokci, pachnąca zupą, porządkująca pokój. Bo przecież zawsze ładnie wygląda; nie musi się malować, by być piękną. Dama nie musi być dobrze ubrana, najważniejsze jest bowiem to, że kocha. Damą można być podczas jazdy na rowerze, kiedy wiatr targa włosy oraz kiedy kładzie się swoje ukochane dziecko spać. Ze wszystkich wypowiedzi wychowankom redaguję grupową gazetkę, którą potem dołączam do prezentów wykonanych przez dzieci. Dostarcza ona wiele wzruszeń, radości, niejednokrotnie jest źródłem zaskoczenia – Nie wiedziałam, że mój syn zwraca na to uwagę. Dla niektórych mam może jest to jedyna okazja, żeby dowiedzieć się o tym, jak postrzega ją jej własne dziecko. 
 

– Moja mama zawsze wygląda jak dama, bo ładna jest zawsze.
– Moja mama też się maluje na różne okazje. Lubię jak moja mama ma upięte włosy. Ja i tata często mówimy mojej mamie, że ładnie wygląda. Moja mama jest najładniejsza dla wszystkich nie tylko dla mnie. 
– Moja mama chyba nigdy nie wygląda jak dama. Zawsze ją widzę i ona wygląda tak samo. Raz pamiętam jak obcięła włosy i wtedy to była duża zmiana. Chciałabym, żeby mama założyła piękną suknię, włożyła naszyjnik i piękne pantofelki i też bransoletki i kolczyki. Ale moja mama zawsze dla mnie jest piękna. I wtedy, kiedy przychodzi do mnie i mnie usypia i daje mi buziaka na dobranoc.
– Nie za bardzo lubię, jak mama się maluje, bo mama wygląda bardzo ładnie bez tego malowania. Tata to tak sobie żartuje i mówi, że jest śliczna, kiedy zakłada biżuterię, myje włosy i ma wtedy je rozpuszczone (to jest taka zwykła fryzura), perfumuje się i maluje paznokcie zawsze na inny kolor. Lubię mamę, kiedy jest elegancka i taką też na co dzień.
–  Mama wyglądała ładnie na swoim ślubie – widziałem to na zdjęciu. Wyglądała jak dama – miała piękną białą suknię i na pewno rękawiczki.
– Mama wygląda jak dama, kiedy się uśmiecha, wtedy ładnie wygląda.
– Mama jak ładnie wygląda, to się uśmiecha i ja wtedy czuję, że ona mnie kocha.
– Czasami też nosi taki piękny czarny kapelusz i piękny naszyjnik. Lubię jak mama pięknie wygląda. Przypomina wtedy taką damę z dawnych czasów.
– Moja mama wygląda jak dama, jak jest na czyimś weselu. Lubię jak mama się ładnie ubiera, bo wtedy ładnie wygląda i ja jej mówię, że jest piękna. A moja mama jest zawsze piękna! 

​​


Temat inspiruje do ciekawych prac plastycznych: projektowania sukni dla mam, kapeluszy, biżuterii. Polecam tworzenie korali czy broszek metodą millefiori, daje naprawdę ładny efekt. 

Mama usiadła przy oknie, mama ma oczy mokre – rozmawiamy o uczuciach i emocjach najbliższych nam osób 

Mama to nie tylko skała, na której można się oprzeć w każdej sytuacji, ale również czuły instrument z gamą różnych emocji, z którym trzeba obchodzić się delikatnie i ostrożnie. Podstawa programowa mobilizuje nauczycieli do prowadzenia zajęć z zakresu edukacji emocjonalnej. Dzieci powinny wczuwać się w emocje i uczucia osób z najbliższego otoczenia, powinny je nie tylko rozpoznawać i nazywać, ale również rozumieć, akceptować i szanować. W dostępnej literaturze znajdziemy...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy