Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie

6 grudnia 2021

NR 71 (Grudzień 2021)

Każdy jest tancerzem

0 230

Powszechnie wiadomo, że taniec korzystnie wpływa na nasze ciało i samopoczucie. Niezmiennie jest kojarzony z określonymi formami ruchowymi i krokami do wyuczenia. Świetnie sprawdza się również w roli rozrywkowej. Warto jednak przyjrzeć się jeszcze jednemu aspektowi tańca bądź patrząc szerzej – ruchu. Może on pomóc w nawiązaniu kontaktu z samym sobą i połączeniu umysłu z ciałem. Aby tańczyć, nie trzeba być profesjonalnym tancerzem. Każdy może odnaleźć swój ruch i czerpać z niego mnóstwo korzyści dla ciała i psychiki.
Tę zdolność warto rozwijać od najmłodszych lat.

Zajęcia taneczne dla dzieci 

Podczas zajęć przedszkolnych nie tyle chodzi o to, aby wprowadzić choreoterapię czy sesję ruchu autentycznego, ale by umożliwić improwizację – niezwykle ważną i istotną dla rozwoju dzieci, zwłaszcza świadomości samego siebie i kontaktu ciała z umysłem. To bezcenny wstęp do słuchania ciała, w którym nie ma miejsca na stwierdzenia „nie umiesz tańczyć”. To niezwykle istotne na tym etapie rozwoju, aby nie zablokować możliwości dzieci do swobodnego i niczym nieskrępowanego ruchu. Nie każdy musi być profesjonalnym tancerzem, ale każdy może tańczyć. W terapii tańcem nie ocenia się, jaki to jest ruch – ładny, brzydki – nie ma takiej klasyfikacji. Nikt również nie mówi, aby zrezygnować z nauki określonych form tańca czy rytmiki – to wszystko ma swe znaczenie. Można zacząć od uproszczonych kroków tańców polskich czy latynoamerykańskich bądź z innych kultur – każdy taniec ma inną wartość terapeutyczną. 
Ciekawą opcją są tańce w kręgu, które integrują grupę. Na scalenie grupy, a także wyładowanie energii wpływają również zabawy ruchowe. Wisienką na torcie są improwizacje ruchowe, które dają dużą swobodę i dowolność interpretacji oraz pozwalają na ekspresję emocji. Warto myśleć o improwizacji tanecznej jak o codziennej aktywności, która z pewnością zaprocentuje w przyszłości. Może to być jedno ćwiczenie dziennie, do którego będziemy wracać systematycznie, aby zaobserwować rozwój dzieci. Nic nie stoi na przeszkodzie, aby proponowane ćwiczenia wykorzystać w dłuższych zajęciach poświęconych improwizacji tanecznej. 

POLECAMY

Ćwiczenia

Taniec kwiatu – nasionko, z którego wyrasta kwiat – improwizacja ruchowa
Włącz dzieciom muzykę, np. Down by Sally Gardens Orli Fallon, a następnie prowadź improwizację ruchową imitującą nasionko, które puszcza pędy, aż wyrasta z niego łodyga i zakwita kwiat. 
Wyobraź sobie, że jesteś małym nasionkiem, które leży spokojnie w ziemi. Jest ci miło, ciepło i wygodnie. Codziennie pijesz wodę, jesz smakołyki i rośniesz. W pewnym momencie nasionko puszcza pędy. Wyciągnij rękę do góry – pomału – tak jakbyś chciał wydostać się z ziemi. Podnieś drugą rękę, po czym pozwól rękom delikatnie opaść. Wesprzyj się na jednej ręce, kładąc ją na podłodze, a drugą podnieś wysoko, tworząc nad sobą daszek. To samo zrób z drugą ręką. Pozwól znów spokojnie opaść rękom na podłogę. Następnie tak jak potrafisz i chcesz, pomału unieś ręce wysoko. Rośniesz – twoja łodyga staje się coraz dłuższa, aż musisz wstać. Wyobraź sobie, że w twoich rękach jest kwiat. Podnieś je wysoko i kołysz się delikatnie, tak jakby wiatr lekko tobą poruszał. Kwiat i łodyga tańczą z wiatrem, bawią się. 
Możesz dać dzieciom czas na swobodną improwizację w rytm muzyki, aby kontynuowały swoją opowieść. Gdy skończy się utwór, usiądźcie w kole. Poproś je, aby opowiedziały, jak się czuły podczas tańca. Możesz dać każdemu dziecku małą kolorową chustkę, którą dzieci będą trzymać w dłoniach dopóty, dopóki nie wstaną, a rozwiną ją dopiero, gdy zakwitnie kwiat. Gdy kwiat przekwitnie, zwiną ją jako symbol małego nasionka, które znów padnie na ziemię i zaśnie, czekając na kolejną wiosnę. Możesz poprosić o wykonanie kilku takich samych cykli ruchowych podczas jednej piosenki lub zaproponować tylko jeden, zostawiając dzieciom więcej czasu na improwizację pomiędzy rozpoczęciem a zakończeniem utworu. 

Taniec z chustą 
Podaruj dzieciom kolorowe małe chusty. Poproś je, aby poruszały nimi do muzyki, którą im puścisz. Możesz zmieniać utwory, wybierając te o różnym tempie i nastroju, aby dzieci mogły odczuć różnorodne emocje przekazywane w muzyce. Na koniec poproś, aby dzieci wyobraziły sobie, że same są taką lekką chustką, która tańczy. 
Pamiętaj, by zadbać o odpowiednią przestrzeń, aby każde dziecko miało wystarczająco dużo miejsca dla siebie. Jeśli masz mało miejsca, możesz poprosić, aby dzieci wykonały to ćwiczenie w parach. Jedno dziecko z pary tańczy, jakby było lekką chustą, a drugie siedzi, obserwuje je i próbuje powtórzyć jego ruch za pomocą swej kolorowej chustki. Na Twój sygnał dzieci zmieniają się rolami. Po zakończeniu ćwiczenia możesz porozmawiać z dziećmi o ich wrażeniach. 

Relaksacja z chustą
Wykorzystaj kolorowe chustki z wcześniejszego ćwiczenia. Dobierz dzieci w pary. Jedno dziecko leży na podłodze z zamkniętymi oczami. W tle słychać relaksującą muzykę. Zadaniem drugiego dziecka jest delikatnie masować chustą leżące i odpoczywające dziecko. Zademonstruj najpierw dzieciom to ćwiczenie, aby wiedziały, że chodzi o lekkie i spokojne ruchy, delikatne dotknięcie chustką ręki, ramienia, głowy. Dzieci mogą także wachlować leżącą osobę chustką, przykrywać ją i odkrywać – ważne, aby ich ruchy były powolne i spokojne. Na umówiony sygnał zmieniają się w parach. 
Podobnie jak we wcześniejszym ćwiczeniu porozmawiajcie później o ich wrażeniach i uczuciach. 

Zatańcz swoje uczucia
Usiądźcie w kręgu. Poproś dzieci, aby podzieliły się ze wszystkimi tym, jak się dzisiaj czują, a następnie zatańczyły to, pokazały swym ruchem. Zaprezentuj pierwszy/pierwsza, mówiąc o tym, jaki masz dzisiaj humor. 

Plastelina
Ćwiczenie do wykonania w parach. Jedna osoba jest giętka jak plastelina, druga modeluje. Gdy jedno dziecko dotknie ciała drugiej osoby, ta porusza tą częścią ciała, tak jak plastelina odkształca się po dotknięciu. To ćwiczenie można wykonać w różnych wariantach. W jednym wariancie ciało reaguje na dotknięcie drugiej osoby, ale powraca do pierwotnej pozycji. W drugim wariancie jedno dziecko leży, a drugie układa z niego figurę, przesuwając ręce i nogi w wymyślony kształt. 
Koniecznie zwróć uwagę, aby dzieci wykonywały ćwiczenie delikatnie i spokojnie, aby nikogo nie ciągnąć i nie powodować bólu u drugiej osoby. 

Taneczne domino lub taneczna historia
Usiądźcie lub stańcie w kręgu. Puść delikatną, relaksującą muzykę. Możesz rozpocząć poprzez pokazanie jakiegoś wymyślonego przez siebie ruchu. Następnie zatrzymaj się i wybierz kolejną osobę, która wchodzi do środka i rozpoczyna swój ruch od twego ruchu. Na twoje hasło lub klaśnięcie zatrzymuje się, zastygając w pozie, w której była w danym momencie. Następnie to ona wybiera kolejną osobę, której zadaniem jest rozpocząć ruch od ruchu poprzednika. Jeśli kilka razy spróbujecie tej zabawy, możecie spróbować dodać do ruchu opowieść słowną.

Stop
Taniec z zatrzymaniem – tym razem dzieci będą się poruszać w rytm wybranej przez Ciebie melodii po całej sali. Po pewny...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy