Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zajęcia na czasie

6 października 2021

NR 69 (Październik 2021)

Grzybobranie

Cel ogólny zajęcia
Wsparcie całościowego rozwoju dziecka poprzez zabawę z tekstem literackim
Cele operacyjne, doświadczenia dzieci
Poznawczy obszar rozwoju. Dziecko:
  • wymienia nazwy grzybów jadalnych i niejadalnych,
  • bogaci słownictwo związane z określeniem postaci,
  • definiuje wyrazy pochodne od słowa grzyb (grzybobranie, grzybiarz),
  • podejmuje udane próby recytacji wiersza, 
  • wyobraża sobie
  • uzasadnia swój wybór.
Fizyczny obszar rozwoju. Dziecko:
  • stosuje różne formy ruchu,
  • improwizuje ruchem treść utworu.
Emocjonalny obszar rozwoju. Dziecko:
  • wyraża wrażliwość na estetyczną wartość otoczenia przyrodniczego,
  • rywalizuje, panuje nad nieprzyjemną emocją,
  • przedstawia swoje wyobrażenia, wrażenia w pracy plastycznej.
Społeczny obszar rozwoju. Dziecko:
  • współpracuje w zespole, 
  • reaguje na sygnały umowne
Techniki, metody
  • zabawa ruchowa, 
  • prezentacja, 
  • zabawa improwizowana, 
  • burza mózgów, 
  • praca plastyczna
Narzędzia, materiały
  • karta pracy Ekwipunek grzybiarza, 
  • rekwizyty dla grzybiarza, 
  • ilustracje grzybów, 
  • tablica graficzna Budowa grzyba, 
  • bilety podróżne z ilustracjami grzybów, 
  • wizytówki z nazwami grzybów, 
  • sylwety grzybów, 
  • płyta CD Odgłosy lasu, 
  • trójkąt, 
  • książka kucharska
Literatura
  • D. Gellner, Grzybobranie, 
  • K. Bielawska, Bezpieczne grzybobranie, 
  • A. Charman, Ciekawe, dlaczego rośliny mają kwiaty

 

Przebieg zajęcia

  1. Grzybobranie – recytacja utworu Doroty Gellner, doskonalenie umiejętności uważnego słuchania, dostrzeganie elementów humorystycznych w wierszu.
  2. Ekwipunek grzybiarza – zapoznanie z podstawowym wyposażeniem osób uczestniczących w grzybobraniu. 
  • Rozmowa na podstawie pierwszej zwrotki utworu, definiowanie słów pochodnych od słowa grzyb: Co to jest grzybobranie? Jak nazywa się osoby uczestniczące w grzybobraniu? Jak nazywa się osoba, która dobrze zna się na grzybach?
  • Zaznaczanie na karcie pracy akcesoriów niezbędnych podczas grzybobrania (na karcie pracy powinny się znaleźć takie rysunki jak: kosz, torba foliowa, nożyk, bluza z długim rękawem, długie spodnie, czapka, trampki, kalosze, atlas grzybów, koszulka z krótkim rękawem). Dzieci na wcześniej przygotowanych podkładkach z kartami pracy, które są rozłożone w kręgu na dywanie, otaczają pętlą rzeczy, które według nich powinny się znaleźć w wyposażeniu osoby wybierającej się na grzyby. Pracy dzieci towarzyszy muzyka z dźwiękami lasu.
  • Porównywanie własnych wyborów z akcesoriami prezentowanymi przez nauczyciela, dyskusja, uzasadnianie swoich wyborów. Nauczyciel wyjmuje z kosza wiklinowego odpowiednie akcesoria, dzieci dokonują autokorekty pracy, uzasadniają swoje wybory.

CIEKAWOSTKA. Ekwipunek grzybiarza 

  • Koszyk wiklinowy – jest doskonały i najbardziej odpowiedni do przenoszenia zebranych grzybów. Jest lekki, przewiewny, a jego mocne ścianki zabezpieczają grzyby przed pognieceniem. Takiej funkcji nie spełniają torby plastikowe, w których grzyby mogą się pokruszyć lub zaparzyć, nabierając szkodliwych dla naszego zdrowia właściwości.
  • Nożyk – tzw. kozik, pozwala na bezpieczne zebranie grzyba. Należy pamiętać, żeby obciąć grzyb jak najniżej przy ziemi. W ten sposób chronimy grzybnię przed zniszczeniem. Pozostawione miejsce należy przykryć mchem lub ściółką leśną, dzięki czemu zapobiegniemy wysychaniu grzybni. 
  • Atlas grzybów – przypomina nam, że powinniśmy zbierać tylko te grzyby, które dobrze znamy i co do których jesteśmy absolutnie pewni, że są jadalne. 
  • Ubranie z długimi rękawami i nogawkami – odpowiedni ubiór zabezpieczy grzybiarza przed zadrapaniami, chłodem oraz kleszczami.
  • Kalosze – grzyby najlepiej zbiera się rano, a o tej porze w lesie jest bardzo wilgotno. Odpowiednie buty zabezpieczą przed zmoczeniem stóp, ostrymi krzakami, kleszczami, a także ugryzieniem żmii.
  • Czapka – ochroni głowę przed zimnem, wilgocią, zadrapaniami.

Możemy wspomnieć także o sprayu na kleszcze i komary, sprawnym telefonie oraz jedzeniu i piciu, jeżeli zamierzamy spędzić w lesie więcej czasu.

  1. W podróż do grzybowych miejscowości. 

Zabawa ruchowa, reagowanie na umowne sygnały, zapoznanie z wyglądem i nazwami grzybów jadalnych. 

  • Przypomnienie drugiej zwrotki wiersza. Rozmowa na podstawie jej treści: Dlaczego grzyb nie chciał wejść do kosza? Jak nazwiemy kogoś, kto jest stale w podróży? Dokąd mógł się wybrać grzyb?
  • Przedstawienie ilustracji najpopularniejszych grzybów w Polsce: borowik szlachetny, gąska zielona, kurka, maślak zwyczajny. 
  • Zaproszenie w podróż do miejscowości, których nazwy są zaczerpnięte od nazw grzybów. Nauczyciel rozdaje dzieciom bilety, na których znajduje się nazwa miejscowości oraz rysunek grzyba. Dzieci dzielą się na zespoły. Następnie nauczyciel wyjaśnia zasady zabawy: 
    –    Grzyby wybierające się do KURKOWA będą podróżować samolotem.
    –    Grzyby wybierające się do BOROWIKÓW będą podróżować samochodem.
    –    Grzyby wybierające się do GĄSEK będą podróżować pociągiem.
    –    Grzyby wybierające się do MAŚLAKÓW będą podróżować rowerem.

Dzieci-grzyby stoją w swoich zespołach. Na dany znak (ilustracja grzyba) dzieci recytują fragment wiersza: Żegnam państwa, do widzenia, pocztą prześlę pozdrowienia, a następnie naśladują ruchem wybrany pojazd.

CIEKAWOSTKA. Grzyby w Polsce 

  • W Polsce rośnie 1300 gatunków grzybów jadalnych. Niejadalnych jest znacznie więcej.
  • Do najpopularniejszych i najczęściej zbieranych należą: borowik szlachetny, kurka (pieprznik jadalny), czubajka kania, mleczaj rydz, gąska zielona, podgrzybek brunatny, podgrzybek zajączek, koźlarz babka, maślak zwyczajny, opieńka miodowa.
  • W Polsce można zbierać grzyby prawie wszędzie, bez żadnych ograniczeń. Wyjątkiem są niektóre uprawy leśne, rezerwaty przyrody i parki narodowe, ostoje zwierzyny leśnej.
  • Nie wolno zbierać grzybów, które podlegają całkowitej ochronie gatunkowej. To przykładowo: szmaciak gałęzisty, soplówka jeżowata. Grzyby te wyróżniają się oryginalnymi kształtami, wielkością, barwą, a także charakterystycznym zapachem.
  • Nie należy zbierać zbyt młodych grzybów, ponieważ nie wszystkie cechy potrzebne do identyfikacji mogą być u nich wykształcone. 
  1. Modnie, ale niebezpiecznie. 

Burza mózgów, zapoznanie się z wyglądem i nazwami grzybów niejadalnych. 

  • Przypomnienie trzeciej zwrotki wiersza. Rozmowa na temat jej treści: Dlaczego drugi z grzybów nie chciał wejść do koszyka? Jak możemy nazwać kogoś, kto lubi się stroić? Co jest ozdobą grzyba? Które grzyby...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań magazynu "Wychowanie w Przedszkolu"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Możliwość pobrania materiałów dodatkowych
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy