W sytuacji wypadku czy innego zagrożenia nasi bliscy często nie wiedzą, co się wydarzyło i gdzie się znajdujemy. W dowodzie osobistym czy innych dokumentach, które nosimy w portfelu nie mamy numerów kontaktowych. Nieliczni mają je zapisane na kartce papieru lub w telefonie komórkowym. Najlepszym sposobem na zapisanie tak ważnej informacji jest karta ICE - z 3 numerami do naszych najbliższych. Skrót ICE (In Case of Emergency) oznacza „w nagłym wypadku”. Pomysł kart ICE powstał z inicjatywy włoskich ratowników, którzy zauważyli lukę informacyjną w kontakcie z rodziną i bliskimi poszkodowanych. Zapisane na karcie numery telefonów osób, które należy powiadomić w razie wypadku, pozwalają służbom ratunkowym, Policji czy Straży Pożarnej na szybki kontakt z bliskimi osoby poszkodowanej. Pomaga to ustalić tożsamość poszkodowanego i stan zdrowia (choroby, przebyte urazy lub leki, które bierze).
Karta ICE jest niezastąpiona także w innych sytuacjach: gdy zgubi się dziecko, ktoś straci przytomność, albo nie potrafi podać swoich danych osobowych... Osoby podane do kontaktu powinny umieć udzielić informacji o stanie zdrowia właściciela karty. Karta nie zawiera informacji o grupie krwi, bo i tak nie zwalnia ona lekarza z obowiązku przeprowadzenia próby krzyżowej przed transfuzją.
Drugim sposobem jest wpisanie w książce adresowej telefonu komórkowego - jako kontakt ICE - numeru telefonu wybranej osoby. Jeśli takich osób jest kilka, to wpisuje się je pod hasłami ICE1, ICE2 itd.